tag:blogger.com,1999:blog-80723334287797122612012-01-30T02:11:38.376-08:00Everything That Can Be Said, Can Be Said Clearlyninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.comBlogger991100tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-53668144379965915982010-09-01T14:21:00.000-07:002010-09-01T14:52:01.973-07:00მე ვარ შემოდგომა,ჭრელი მოზაიკა.. ელვად მოხატული ფერთა გალერეა,<br />ღუბელთ სინოტივე,სულში ლოცვად მიკრავს, თუკი, რა თქმა უნდა, გზა არ ამერია.<br />მე ვარ შემოდგომა,მტევნის გაფიცხება,სისხლის ადუღება ბადაგ-შარბათებით,<br />ვიწყებ ენკენისთვით,მერე სიცივით და მერე წვიმებით და... ზამთრით გავთავდები <br />მე ვარ შემოდგომა,უხმო გაშიშვლება,უხმო გადაჭკნობა,ფოთოლთ სინანული,<br />ქარში ყვავილების სუნთქვა გაიშლება ბოლო სიმძაფრით და ბოლოს სიყვარულით. <br />მე ვარ შემოდგომა, მე ვარ ფოთოლცვენა, შუქი გაქრობის და ფერფლად მინავლების, <br />ერთ დროს დამდაღველი მწველი მხურვალება, ბოლოს ფიფქებით და სევდით ვიმალები <br />მე ვარ შემოდგომა, მე ვარ განშორება, მე ვარ მონატრება, მე ვარ სიმარტოვე, <br />ხეებს ფოთლები და მინდვრებს ყვავილები, სივრცეს-მერცხლები და მე შენ მიგატოვებ. <br />მე ვარ შემოდგომა, მე ვარ გარინდება, მე ვარ ჩავლილი და მე ვარ წარსული, <br />მე ვარ მოფერება,მე ვარ დაბინდება, მე ვარ ანარეკლი ყველა გაზაფხულის, <br />მე ვარ შემოდგომა, უცხო სიმბოლიკა, კვნესა გარეული ხიბლი ამინდების, <br />მე ვარ ოქროსფერი ფერის გაგიჟება, მე ვერ დავდუმდები, მე ვერ დავმშვიდდები <br />მე ვარ შემოდგომა, მე ვარ გადაღლილი, მზერაგამცვდარი და თრობამორეული, <br />მე ვარ აუხსნელი, მე ვარ ასახსნელი, მე ვარ ახლობელი, მე ვარ შორეული. <br />მე ვარ შემოდგომა, მე ვარ გაფითრება, მე ვარ სასწაულის მკვეთრი ნაბიჯები, <br />მე ის სიკეთე ვარ, რომ არ გაითვლება, მე ის ბავშვობა ვარ, რომ არ დავდინჯდები, <br />მე ვარ შემოდგომა, მე ვარ ღვინობისთვე, მე ვარ ამურისგან ტერფებდამსხვრეული, <br />მე ვარ გატაცება, უხმო გატაცება, მე ის ყვავილი ვარ, მტვერში წაქცეული <br />მე ვარ შემოდგომა, მე ვარ გადაფრენა, ჯებირმორღვეული სივრცე ტკივილების, <br />მე ვარ დასასრულის არსის გამართლება, თუმცა ულაზათოდ მე არ მივილევი. <br />მე ვარ შემოდგომა, მე ვარ მოძახილი, მე ვარ გახსენება ძარღვში მოვარდნილი, <br />მე ვარ მოდარდება, მე ვარ მოლანდება, ალი დამღუპველი ყველა მონადირის. <br />მე ვარ შემოდგომა, მე ვარ გადაბნევა, მე ვარ გადანგრევა სხივთა პალიტრების, <br />მე ვარ სიცოცხლე და მე ვარ სიკვდილი და მე ვარ მოლოდინი დიდი დაფიქრების..... <br />მე ვარ შემოდგომა, ფერთა მოზაიკა, ფერთა ჯადოსნური ხილვის გალერეა,<br />თითქოს მომიყვანეს სულ სხვა სამყაროდან და ამ სამყაროში გზები ამერია... <br />არის შემოდგომა... დენთი ღვინობისთვე,შენი სიყვარული ჩემი მფარველია..<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/TH7K2lNvArI/AAAAAAAABTI/HMJJzA8PVso/s1600/autumn_16.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/TH7K2lNvArI/AAAAAAAABTI/HMJJzA8PVso/s400/autumn_16.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5512066032999531186" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-5366814437996591598?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-33148458414740364272010-08-27T13:48:00.000-07:002010-08-27T13:49:23.705-07:00არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე საყვარელი ფილმების ყურება;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ჩემი წითელი კაბა;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ჩემი ძაღლი გრეი;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ჩემი ნოკია ენ76;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ჩემი სვოჩის ბეჭედი;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე „დინამოს“ თამაშებზე სიარული;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე უბრალო საღამო ჩემს გოგოებთან ერთად, როცა ყველაზე და ყველაფერზე ვჭორაობთ გათენებამდე;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე აბანოში სიმღერა;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ჩემი პირველი შეყვარებული, მიუხედავად იმისა რომ მისი გონებრივი შესაძლებლობები შემაშფოთებლად დაბალია;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ბენისიო დელ ტორო;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე დედაჩემის შემწვარი კვერცხი;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ჩემი ბავშვობა;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ჩემი აწ გარდაცვლილი აიპოდი;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე მზის ამოსვლა ყაზბეგში და მზის ჩასვლა ზღვაზე;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე გაზაფხულის წვიმის სუნი;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე სტუდენტობის წლები;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე პირველი თოვლის მოსვლა ზამთარში;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე კარავში გათენებული ღამე;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე შენი მორთმეული ყვავილები;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ფეხებზე დაკიდებული მაღვიძარას ზარი;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ლოგინში მორთმეული ყავა;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ღამის „ტკბილი ძილი“ და დილის „დილამშვიდობისა“<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ჩემი სათამაშო „ჭყატა“<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ჩემი ნატკენი თითი, გაუჩერებლად რომ ფეთქავს ამ წუთას;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე შერიგების პროცესი;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე თავდაყირა წოლა;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ჩემი ხვეული თმა;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე „ეშმაკი ხუანი“ მიყვარდა ბავშვობაში;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე მზესუმზირის ჭამა;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე სიცხიანზე მალინის მურაბანი ჩაი;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ტყეში ხეტიალი;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ზღვის ხმაურის მოსმენა;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ჩემი კომპიუტერი;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე სახლში ტრუსის ამარა სიარული;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ჩიპი & დეილი, ტომი & ჯერი, სინდბადი და შრეკი;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე მამაჩემის მეგობარი ირაკლი მიყვარდა ბავშვობაში;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე დე ნირო ახალგაზრდობაში;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ჩემი გულიანი ყელსაბამი;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე გაბრაზებულზე ახლომდებარე ნივთების ლეწვა;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე შენი სიმთვრალისგან აციმციმებული თვალები;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე კოშმარებიდან გამოღვიძება;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ჩემი ძველი დღიურები და უხარისხო ლექსები;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ნოდარ დუმბაძე და დოჩანაშვილი;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ჩემი უძილობისაგან ჩაშავებული თვალის უპეები;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე სიმთვრალით გამოწვეული თავაწყვეტილობა;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ჩოხელის „ანგელოზთღამეობა“<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე დედაჩემის დაღლილი თვალები;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ცრემლებამდე სიცილი და სიცილამდე ატირება;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ახალი წელი და ჩემი დაბადების დღე;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ჩემი სისუსტეების დამფარავი ნიღბები;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ცისარტყელა ცაზე;<br />არასოდეს მეყვარები უფრო მეტად ვიდრე ბუნებაში არსებული ყველა მწვანე ფერი;<br />…….<br /><br />To Be Continued…..<br />ვნახოთ რამდენ პუნქტს შეეხება ესოდენ ბანალური ფრაზა „არასოდეს თქვა არასოდეს“<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-3314845841474036427?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-50147118581010368492010-08-01T04:58:00.000-07:002010-11-21T12:31:06.779-08:00აიიიტ!!! რა ხდება თუ რა ამბავია??!! <br />კიარადა,<br />რაღაცეები მეწერინება ეხლა და ინტერნეტი არ მაქვს რო ონლაინ რეჟიმში ვწერო, ხოოდა გავხსენი ვორდის ახალი გვერდი, დავაიგნორე ჩემს გვერდით ოთახში ატეხილი ენითაღუწერელი აურზაური და ტვინის ბურღვა (შენ მაგას ბურღვას ეძახი?!) და მივეცი თითებს გზა ფართო...<br />რა ხდება ჩემს თავს? ბევრი რამ ხდება....<br />აი ახლა ვზივარ ყაზბეგის რომელიღაცა ქუჩის რომელიღაცა სახლის (რომელიც ბოლო გაჩერებასთან ყველაზე ახლოს იყო) რომელიღაცა ოთახში და ვებრძვი შემოტეულ ემოციებს :) ა ემოციური რო ვიყავი არ იცოდით ეგ ამბავი? არც მე ვიცოდი, რა მაგარია, აწი გვეცოდინება... :)<br />თავში მიტრიალებს ფიქრები იმაზე რო რა მაგარია, მსოფლიოში ყველაზე საყვარელი (ჩემს მერე) არსება რო მოვნათლე წინა ხუთშაბათს, ასევე იმაზეც რო უკვე დიდები ვართ, მე კიდევ გუშინდელივით მახსოვს სკოლაში როგორ მივედით, რო აგერ დალის უკვე ქმარი და შვილი ყავს, რო მე მეჯვარე და ნათლია გავხდი, რო ვერასოდეს ვიფიქრებდი რო თიკო ამ ყველაფერს არ დაესწრებოდა, ისკიარადა სუფრაზე ყველაზე ბოლო სტუმრად მოვიდოდა... ვხვდები რო წლები ნელ-ნელა ცვითავს ჩვენს მეგობრობას, რო, შეიძლება ვაჭარბებ მარა რაღაც ვალდებულებაში გადავიდა ჩვენი ურთიერთობა, აბა რა, ჩვენ ხო 16 წელია დაქალები ვართ, 11 წელი ერთ მერხზე ვიჯექით... მე თიკოს მხარზე თავმიდებულს მიტირია როცა სიყვარულში იმედი პირველად გამიცრუვდა, და თიკოსაც დაუსველებია ჩემთვის მხარი იმიტო რო დედამისმა გააბრაზა...<br />ინერციით გამოყოლილი მეგობრობა... <br />გული მწყდება, რო დღეს უკვე თვეში ერთხელ, 1-2 საათით ვნახულობთ ერთმანეთს, და მთელი თვის ამბების შეჯამებას ვუსმენთ მარტო, როცა 16 წელი ყოველი დღე ვიცოდით ერთმანეთის... რეაქციის გასაგებად უკვე კითხვის დასმა გვჭირდება ერთმანეთისთვის, როცა ყველაფერი უსიტყვოდაც გადასარევად გვესმოდა ადრე... რო დაჟე ტყუილებსაც ერთნაირს ვამბობდით, ეხლა იმასაც ვერ ვხვდებით ერთმანეთს რა დროს ვატყუებთ. რო მე 1000 დეტალი არ ვიცი შენი ცხოვრების, და შენც ასევე, რო შეიძლება სურვილიც აღარ გაქვს ყველაფერი მომიყვე და გამინაწილო, იმიტო რო ჩემი ადგილი სხვამ შეცვალა, ეხლა სხვას ესმის შენი უსიტყვოდ, შენი მიმიკებიდან კიდე მთელი სიტუაციის გაგება შეუძლია... მე უკვე მოვიკოჭლებ მაგაში.. შენ შეიცვალე, მეც შევიცვალე ალბათ.... უკვე მიკვირს შენი მესიჯი, გუშინ რო დამირეკე ვაფშე გავოცდი, რამდენი ხანია პროსტა მოსაკითხად აღარ შევხმიანებივართ ერთმანეთს?! მე მეშინოდა, ყოველთვის მეშინოდა რო ეს დრო დადგებოდა, რო სხვა ჩამანაცვლებდა შენს ცხოვრებაში, პირველი კლასიდან მეშინოდა, გაცნობის დღიდან, და ეს იმიტო არა რო მე ძალიან და უაზროდ და უსაზღვროდ ეჭვიანი ვარ, აი მეშინოდა და ვსიო. შენ კიდე ვერავინ ჩაგანაცვლებს ჩემს ცხოვრებაში... ყოველთვის შენი ყველაზე მეტად გამიხარდება და ყველაზე მეტად მეწყინება, ყველზე მეტად შემტკივა გული შენზე, შენს შეცდომებზე ყველაზე მეტად გავბრაზდები და შენი წარმატებით ყველაზე მეტად ვიამაყებ, და ეს იმიტო არა რო 11 წელი ერთ მერხზე ვისხედით და 16 წელია დაქალები ვართ, რო შენი მეგობრობა ინერციით მომდევს...<br />ვიცი ნახავ როდისმე ამ ნაწერს და გაიცინებ, აი უბრალოდ გაიცინებ, ჩათვლი რომ ეს რიგითი ეჭვიანობის სცენაა, რო გაჭედილი მაქვს, რო არაფერი მსგავსი... დამირეკავ ალბათ და მეტყვი, გოგოო, შენ .......?! მე გიპასუხებ არა, არ მაქვს... ან შეიძლება გიპასუხო რო არაფერი ისეთი, უბრალოდ იქ მთაში ემოციებს ავყევი და ყველაფერი მუქ ფერებში წარმოვიდგინე, რო ბოდიში რაღაცეებში ტყუილად დაგადანაშაულე, და რა მოხდა მერე თუ დალის ჯვრისწერას არ დაესწარი?! მერე რა რო მთელი ბავშვობა მაგ დღეს ველოდებოდით?! ხო, შეიძლება მე ეგრე გითხრა და შენ ვეღარც შემატყო რო მე გატყუებ. რო სულაც არაა სულერთი რო შენ 100000დეტალი არ იცი ჩემი ცხოვრების და არც ისაა სულერთი რო დიდ დაინტერესებას ვერც გატყობ... რო მიუხედავად იმისა რო ჩემი საქმე არაა და არ უნდა ვერეოდე, მაინც გულზე ვსკდები რო მახსენდება რო დალის ჯვრისწერაზე არ მოხვედი.... იმიტო კი არა რო გამოცდიდან ეგრევე არ წამოხვედი, იმიტო რო შენ ჩვენ უკანა პლანზე, სადღაც ჯანდაბაში გადაგვწიე და სხვა, უფრო მნიშვნელოვანი ღირებულებები გაგიჩნდა.. აააააარ გსაყვედურობ, არასოდეს! უბრალოდ მინდა რო იცოდე რას ვგრძნობ და რას ვერ გეუბნები, იმიტო რო არ მინდა სათქმელი შემაწყვეტინო... ხოდა ვაქვეყნებ აქ, და აი ნახავ, რამდენი ხნის მერე წაიკითხავ... იმიტო კიარა რო ვერ მოახერხებ, იმიტო რო დევას და ანრის და ვიღაცის სტატუსები უფრო მნიშვნელოვანია შენთვის, ვიდრე ის რაც ჩემს ბლოგზე იწერება...<br />აი ესე, დაგცოფე და დაგანთხიე ბოღმა! მარა ეს იმიტო რო მე ყველაზე საყვარელი ეგოისტი ვარ მსოფლიოში, და ბოღმისგან გული რო არ გამისკდეს, აუცილებელია შენი წილი გაგიზიარო!!!!<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/TFVjgekUarI/AAAAAAAABS4/a6fQPrNAP6A/s1600/82.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 382px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/TFVjgekUarI/AAAAAAAABS4/a6fQPrNAP6A/s400/82.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5500411929515289266" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-5014711858101036849?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-12086359223534753482010-06-14T13:37:00.000-07:002010-06-14T15:23:58.276-07:00მთა მთას ვერ შეხვდება თორემ, ადამიანი-ადამიანს ყოველთვისო-თუ რაღაც ამის მსგავსს ხო ამბობს ვალოდია ჯინჭარაძე არაჩვეულებრივ გამოფენაში?! ხოდა ვინაიდან და რადგანაც, ადამიანი უფრო მეტად ვარ ვიდრე მთა, რა გასაკვირია რომ ერთ მშვენიერ, ან არც ისე მშვენიერ დღეს, მეც შემოგხვდეთ ქუჩაში?! მითუმეტეს ყველა ყველას შეხვდა ბლოგსფეროში :) <br /><br />ანუ, მეც ჩავები თეგომანიაში, (აქ თავისუფლად შემეძლო მეთქვა დამთაგეს და იმიტომ თქო, და ვერავინ ვერასოდეს გაიგებდა რომ არავისაც არ დავუთაგივარ:)) ხოდა რავი, ესეც ჩემი "ქუჩაში რომ შეგხვდეთ" პოსტი :<br /><br />მართალია დაბლა პოსტში ძალიან ბევრი ვიქადაგე რაოდენ მძულს გამარჯობის თქმა და რაოდენ უჟმური ვარ, მარააა, არ დაიჯეროთ ეგ, საერთოდაც არ ვარ უჟმური და ხალხის ნახვაც მიხარია ქუჩაში, (მანამ სანამ ეს ნახვა ყოველდღიურ ხასიათს შეიძენს) ხოდა ნებისმიერი თქვენთაგანი რომ შემხვდეს, და მომაბრუნოს, ჰეი ბაზილიო, მე "ეს" ვარ და შენს ბლოგს ვკითხულობო, პირობას გაძლევთ რომ, აუცილებლად გამახარებს ეს, და შეიძლება იმენად გამახაროს რო საერთოდ ხმაც ვერ ამოვიღო :) სათნო ღიმილს კი აუცილებლად მოგაგებებთ :)<br /><br />ხოდა ეს სათნო ღიმილი რო იხილოთ, ხო უნდა იცოდეთ სად შეიძლება შემხვდეთ?! <br />სამუშაო დღეებში თბილისში ჩემი ნახვის იმედი ნუ გექნებათ უახლოესი 3 თვე მაინც... გორი კი ისეთი პატარაა, ნებისმიერ ადგილას შეიძლება შემხვდეთ. და წინასწარ გაფრთხილებთ, არასოდეს გაგიკვირდეთ რასაც არ უნდა ვაკეთებდე ქუჩაში... იმის გამო რომ ტაქსით მთელი ქალაქიც რო მოიარო 5 ლარზე მეტს მაინც არ დახარჯავ, ძალიან ხშირად ვსარგებლობ ტაქსით, ძირითადად იმიტომ რომ ჩანთა მაქვს მძიმე:) საღამოს თუ შეგხვდით და ვარ მარტო, ან ნერვიული აშლილობა მაქვს და განტვირთვას ვეძებ, ანდაც მეგობრების სანახავად მივდივარ... ამ დროს დიდი ალბათობაა ვუსმენდე მუსიკას, ან ვიცინოდე უაზროდ იმიტომ რომ თუ რამ სასაცილო მომხდარა ჩემს თავს, ერთთავად მარტო სიარულისას მახსენდება :) თუ ვინმესთან ერთად შეგხვდით, მალევე მიხვდებით რომელი ვარ, ის, ყველაზე ხმამაღლა და ყველაზე ბევრს რომელიც ლაპარაკობს :)<br />თბილისში შეგიძლიათ მნახოთ 5 დეკემბრის ქუჩაზე ძალიან ხშირად, თუ თვალი მესამე სართულისკენ მეპარება, რა მოხდა მერე?! ეს მეზობლის ქალია შინაური, კაციც კიარა :))) მარჯანიშვილზე და დინამოსთან-დიდის წარმატებით, თუ ისნის მეტროსთან ბარბაცით მოვდივარ, ე.ი ვირუსასთან სულ ცოტა 5 ჩემნაირი მთვრალი ადამიანია კიდევ სახლში :) ძალიან იშვიათად მიხილავთ სადმე კლუბში,და კიდევ უფრო მეტად იშვიათად მარტო გოგოების გარემოცვაში...<br /> თუ სადმე ხუჭუჭა, გოგო დაინახეთ ქუჩის ძაღლთან ან კატასთან დიალოგში ჩართული, ძალიან დიდი ალბათობაა რომ მე ვარ :) ამ 1 წლის წინ თამამად შემეძლო მეთქვა რომ ვერასოდეს მნახავთ კაბაში შემოსილსთქო მაარა, ამ ბოლოს ძირითადად ჭეშმარიტი დიაცივით მაცვია :) აუცილებლად მეკეთება რომელიმე თითზე ბეჭედი, და თუ ნერვიულად ვისრისავ მარჯვენა ხელის მეოთხე თითს, ე.ი ბეჭედი სახლში დამრჩა... არასოდეს მეკეთება საყურე, იმიტომ რომ ყური მიჩირქდება 2 წამში (და თან ცოდვა გამხელილი სჯობს და, ისეთი ფორმის ყურებს, როგორიც მე მაქვს, საერთოდ არ უნდა აჩენდეს თავმოყვარე ადამიანი, არამცთუ საყურით უკეთებდეს აფიშირებას:)თმა აუცილებლად გაშლილი და გაბურძგნული, მაკიაჟი? უკიდურეს შემთხვევაში ტონალური... მარჯვენა ლოყაზე თვალშისაცემი (:) ) ხალით, არც ისე ძალიან პატარა თავით, საშუალოზე მაღალი (172) სიმაღლით, სასურველზე 8-10 კილოგრამით მეტი (65) სიგანეში :) უკიდურესად პატარა ტერფებით (36 იც არა,) ხშირად თაბაშირით კიდურდამშვენებული, ნუ სუ ცოტა ერთი მუხლი მაინც მექნება ან ნატკენი, ან ახალმორჩენილი :) თითქმის არასოდეს მაცვია ქუსლზე, ისევე როგორც არ მაცვია ფეხსაცმელი რომლიდანაც 1ზე მეტი თითი ჩანს :) კიდე რა... ა ხო, თუ თვალებმა ძალიან შემაწუხა, შესაძლებელია მიხილოთ სათვალითაც,(მაგალითად ხვალიდან) და ძალიან ხშირად კაშნეთი, იმიტომ არა რომ სუსტი ყელი მაქვს და გრილი ჰაერის ჩასუნთქვაზე მიცივდება... ძალიან მიყვარს, და თან ნუ ეს ღრმა დეკოლტის უმწეო კომპლექსი მომყვება ინერციით ახალგაზრდობიდან :) <br />ღამის 12-ის მერე, თუ დაინახეთ როგორ ასეირნებს ზრდასრული კავკასიური ნაგაზი ზემოთ აღწერილ გოგოს, მაშინ ნამდვილად მე ვარ და ჯერ შორიდან მომესალმეთ, მერე მე შევეცდები გრეის დარწმუნებას იმაში რომ აუცილებელია ზრდილობიანად შეგხვდეთ :) <br /><br />ხო და სულ ეს იყო მგონი :) მე მახსოვს ერთხელ <a href="http://www.busuna.ge/">ჩორვენი</a> დავინახე ბისერების მაღაზიაში და ადგილზე ვცქმუტავდი კარგა ხანს გამოვეხმაურო თუ არათქო და ვერ გავბედე მისვლა საბოლოოდ, ხოდა ეხლა ვფიქრობ რომ გაეხარდებოდა აუცილებლად რო მივსულიყავი, მეც ხო გამეხარდება არა?! :)<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/TBapeJ07NWI/AAAAAAAABSw/IzCUvEcBYjM/s1600/DSCN1656.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/TBapeJ07NWI/AAAAAAAABSw/IzCUvEcBYjM/s400/DSCN1656.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5482755931869230434" /></a><br /><br /><br />ან ამხელა პოსტი რა საჭირო იყო, მე ხომ ყველაზე საყვარელი ვარ და აბა როგორ აგერევით სხვაში :))))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-1208635922353475348?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-44110207929882170942010-06-04T14:21:00.001-07:002010-06-04T14:43:32.913-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/TAlzX_k_iPI/AAAAAAAABSo/_4bZtD0QhYY/s1600/fgdgdgdgsdgsg.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/TAlzX_k_iPI/AAAAAAAABSo/_4bZtD0QhYY/s400/fgdgdgdgsdgsg.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5479037277713697010" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-4411020792988217094?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-11478892566462337032010-06-02T04:34:00.000-07:002010-06-02T07:54:25.296-07:00<p> <br /></p><p>აი როგორ არ მიყვარს ახალი პოსტის წერას რო ვიწყებ ვიცი შინაარსი დაახლოებით რაზე უნდა დავწერო ანუ, და პირველი წინადადება არასოდეს არ მომდის თავში!!! რამდენჯერ მაგის გამო საერთოდ დამკარგია პოსტის წერის სურვილი :) ეხლაც, ეგრეა, ხოდა არანაირი შესავალი და ბლა ბლა ბლა... პირდაპირ გადავედით საქმეზე :)</p><p> <br /></p><p>არ მიყვარს:</p><p>1) ფეხის თითები! რა მახინჯობააა პროსტა, და საერთოდ რატო უჩნდება ადამიანს სურვილი რო ფართო საზოგადოებას გამოუმზიუროს ეს სიმახინჯე ორგანო ვერ ვხვდები :( ნელ-ნელა მიმძაფრდება ეს ზიზღნარევი დეპრესია რო მახსენდება მომდევნო 5 თვე რო დღეში 1000000ობით ფეხის თითის ნახვა და ატანა რო მომიწევს :( ვერ ვიტან ფეხსაცმელს რომლიდანაც 1-ზე მეტი თითი მიმზერს, არადა, ეს ამაყად მომზირალი სიმახინჯეები გეომეტრიული პროგრესიით იზრდება ტემპერატურის მატებასთან ერთად... განსაკუთრებით გულისამრევია კაცის ე.წ თითისგასაყრელიანი სანდლები, ვუაიმეეეეეე დამბურძგლა ეხლა რო წარმოვიდგინე :( დაბურძგვლა პიკს აღწევს დღის ბოლოსკენ, უკვე დამტვერილი და გაჭუჭყიანებულები რო იმზირებიან ხოლმე მაშინ... საერთოდ ჩემი და ჩემი დის  (რომელსაც არათუ ეზიზღება, საშინლად ეშინია კიდევაც ამ უკანასკნელების) ხანგრძლივი დაკვირვებების შედეგად, დადგინდა რომ არსებობს ფეხის თითების 2 ძირითადი კატეგორია, მატლები(წვრილი და გრძელი თითი) და გოჭები (შედარებით მოკლე და მსუქანი). ხოლო რომელი უფრო ამაზრზენია, ვერ შევთანხმდით ჯერ ბოლომდე :)</p><p>2) იღლიები... აი ფუუუ რააა, ყველაზე არაესტეთიური ორგანოა, კალათბურთი მარტო იმიტო მეჯავრება, ფართოდ რო ამზეურებენ საკუთარ იღლიებს მოთამაშეები....</p><p>3)ბიჭის უმკლავო მაიკები :( ნუ აი ვეეერ ვიტან, ვისაც გინდათ იმას ეცვას, რატო უნდა მომწონდეს იმასაც ვერ ვხვდები, თქვენ რატო მოგწონთ აბა?! :(</p><p> <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 248px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/TAZIHWPZ58I/AAAAAAAABSQ/lGfc5gmOfmg/s320/Adult-Basketball-Buzzer-Beater-275661.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478145287809263554" /></p><p>4) უქამრო შარვლები.. გოგოზეც და ბიჭზე აი განსაკუთრებით, რატო ვერ გეტყვით მარა აი საშინლად არ მესიმპათიურება ქამრის გარეშე ჩაცმული შარვალი, (გარდა სპორტულისა რა თქმა უნდა :) )</p><p>5) კაცის "ბასანოჩკები" ... ყველანაირი! არ აქვს აზრი, რა მასალისაა და რამდენად ღია ან დახურული, ერთნაირად მეარაესთეტიურება ყველა :)</p><p>6) აი ის ჭია, უძალიანესად ბევრი ფეხები რო აქვს, ვუაიმეე, ისე მაჟრიალებს რო მახსენდება წერა მიჭირს, ხელები მეკრუნჩხება, სურათს გაჩვენებთ თორე რო აღვწერო აქვე გავაფრთხობ სულს :( </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 243px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/TAZFlX6eDGI/AAAAAAAABSI/dvQPWlMrZx0/s320/hsepede.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478142505119517794" /></p><p> ღმერთო, ამოწყვიტე ერთ დღეს ყველა მათგანი... ერთადეთი არსებაა რომელთანაც ვერასოდეს შევალ ახლო კონტაქტში, აი დაჟე გაჭყლეტილი და მკვდარიც ვუაიმეეეეეე  ბრრრრრრრრ..... <br /></p><p>7) გამარჯობა + გადაკოცნა + მოკითხვა... :) ამ ბოლო დროს მაინც, ბევრისგან წამოვიდა ჩემი მისამართით ფრაზა რომ ვარ უჟმური.. :) არაფერიც, უჟმური კიარა, ჟოპალეზი არ ვარ და პადლიზა! და რატო გეტყვით, როცა ადამიანს ხვდები ყოველ დღე, ან 2 დღეში ერთხელ, თუნდაც 3 დღეში ერთხელ, + ამას, ეს ადამიანი შენი არც ისე ძალიან ახლობელია და არც ისე ძალიან სასურველი, მიდიხარ მაინც და კოცნი და ეკითხები, რას შვები როგორ ხარ? ამავდროულად სუუუუულ ფეხებზე გკიდია რას შვება და როგორ არის, ხოდა არ არის ეხლა ეს პადლიზობა? და მე ვარ უჟმური იმიტო რო მირჩევნია პროსტა გამარჯობა ვუთხრა და ბაქტერიები არ გავუცვალო?! </p><p>8) თავ-თვალ ცარიელი ადამიანები... ნუ აი ძალიან უხეშად რომ ვთქვა, ზოგადად ადამიანები არ მიყვარს, არც მეჯავრება მარა ნუ უცხო ადამიანები და ბევრი ნაცნობიც, არ მიყვარს, მარა განსაკუთრებით არ მიყვარს თავცარიელი, (ოღონდ აი ძალიან ამბიციური თავცარიელები) და თვალცარიელი (გამოხედვა რო მოხარშული თევზისას მიუგავთ) ადამიანები... იმიტო არა რო მე ვინმეზე მეტი ვიცი რამე და ბლა ბლა ბლა, პირიქით, იმაზე ბევრად უამბიციო ვარ ვიდრე უნდა ვიყო :) აი რავი არა რაა, არ შემიძლია ეგეთი ხალხი...</p><p>9) ძალიან არ მიყვარს ძონძებზე, მანქანებზე და ოქროზე დახამებული ხალხი, ცხოვრებაში მეტი ინტერესი რო არ აქვთ, მეტი მიზანი რო არ აქვთ, მარტო რაც შეიძლება ბეეეევრი და ძვირიანი ძონძი წამოიცვან, ძერსკ მანქანაზე დასხდნენ (ნუ ძერსკმანქანიანი კაცი მაინც გამოიჭირონ, ჯანდაბას თუ "სოფლელი" ჯიგიტი იქნება) და ბეეევრი ოქრო გაიკეთონ.. როცა სხვა სალაპარაკო თემა არ არსებობს გარდა საკუთარი ან/და ერთმანეთის ან/და სხვების ქონებისა... სული მეხუთება მსგავს საზოგადოებაში...  და მაინც კიდევ ასატანები და გასაძლისები არიან ისინი ვისაც ეს ყველაფერი თავისით აქვთ, მარა ეს დიდი იშვიათობაა, ძირითადად ეს კატეგორია, ჩვეულებრივი წურბელებითაა დაკომპლექტებული, ცხოვრებაში რო თითი არ გაუნძრევიათ და ამბიცია აქვთ რო ეკუთვნით ყველაფერი! </p><p> ჰა ჰა, ეხლა გადავხედე მე-9 პუნქტს და არ გამიკვირდება ვინმე განსაკუთრებულმა ჩაინიკმა დაბოღმილი ლუზერის იარლიყი რო ამარტყას :) არა და არა მეგობრებო, სხვისი კიარა, ჩემიც არ მაინტერესებს მსგავსი რაღაცეები. მანქანა არის გადაადგილების ერთ-ერთი საშუალება, რომელიც არც ისე ძალიან მჭირდება თორე მეყოლებოდა როგორმე, და  აუცილებლად იქნებოდა ეს პიკაპი <3><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 188px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/TAZhWFZQW5I/AAAAAAAABSY/7Syin6vD3Os/s320/361.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478173028775910290" /></p><p>და რამდენადაც ჩემი არ მაინტერესებს, სხვისი ხო სულ მთლად ფეხებზე მკიდია "ზალაში" რა ავეჯი უდგას, შიგ რა ჭურჭელი უწყვია და უხდება თუარა მისი შპალერის ფერი იმ ოთახში დაკიდულ ფარდებს?!  დაჟე იმ დონეზე მკიდია რო ხანდახან მგონია რაღაც ნიტო მჭირს და ზედმეტად ინდიფერენტული ვარ :) ისკიარადა გოგოებს უკვირთ ხოლმე როგორ ვერ შევამჩნიე ვიღაცას რანაირი ტანსაცმელი ეცვა ან რა სამკაული ეკეთა.. რავიცი, მე ესე გავიზარდე და ჩემს ბუნებაშიც არ დევს აშკარად.. ჩემთვის, დაღლილი დედაჩემის შემწვარი კვერცხი უფრო ძვირფასია, ვიდრე გულის მოსაგებად ნაყიდი 900$-იანი ჩექმა. იმიტო რო ის ჩექმა ჩვეულებრივი ძონძია, მატერიალური, არაღირებული....</p><p>10) არ მიყვარს და არც მესმის იმ ადამიანების, სხვისი ცხოვრებით რო ცხოვრობენ. 24/7 სხვას რო აკრიტიკებენ, სხვებზე ჭორაობენ, ყველას ყველაფერი აინტერესებთ და ეს ყველაფერი თუ რამე ცუდი იქნება დიდად მოხარულნი დარჩებიან. აი ძალიან ახლობლების გარდა, არავისი არაფერი მაინტერესებს საერთოდ, რა ჩემი საქმეა და მე ვინ მკითხავს ანდაც. ან თქვენი რა საქმეა თუნდაც ვინ, ვის, სად, რა, როგორ და რამდენჯერ გაუკეთა/გააკეთა?! აი თუნდაც ყბადაღებული ქალიშვილობის ინსტიტუტი, მეგობარი გოგო/ბიჭის არსებობა... ვინ გეკითხებათ თქვენ ან მე სხვის ინტიმურ ცხოვრებას, ბუნებისგან 1-1 იმიტო გერგოთ რო მაგ თქვენს საკუთარს უნდა მიხედოთ და არა სხვის ბინძურ თეთრეულზე აიგოთ ცხოვრება... </p><p>11) ხალხის აზრით მოარსებე ადამიანები მაღიზიანებენ. აი ყველა ნაბიჯს რო იმაზე ფიქრით დგავენ ხალხი რას იტყვის, და თუ ცუდს სჩადიან რამეს მარტო ის აწუხებთ რო ხალხი ილაპარაკებს ამაზე და არა ის რო ცუდად მოიქცნენ, სხვას ავნეს ან რამე ასეთი... მე პირადად აი ისე არ მაინტერესებს ხალხის აზრი რო დაჟე აღარც ლაპარაკობენ ჩემზე :) ცხოვრებაში არავის დასანახად არ მოვქცეულვარ კარგად და არც ცუდი საქციელი დამიმალია მარტო იმიტო რო ხალხი რას იტყვის. მე თუ ვთვლი რო რაღაც დავაშავე, 100000მა კაცმა რო ტაში დამიკრას მაგისთვის, ჩემთვის ის მაინც დანაშაულად დარჩება, ასე მგონია ასეთ ხალხს საკუთარი ღირებულებები და პრინციპები და შეხედულებები არ გააჩნია საერთოდ.. <br /></p><p>12) კიდე ძაააან მაღიზიანებს "ფუ რა ქვეყანაში ვცხოვრობთ" ხალხი, საკუთარ განავალს რო სხვისი ლამაზად შეფუთული განავალი ურჩევნიათ... მეც ძალიან ბევრი რაღაც არ მომწონს ამ ქვეყანაში, მარა წასვლა მაინც არ მინდა, ხოდა რომც მინდოდეს მაინც არ ვარ ხმის ამომღები, იმიტო რო აქედან წასვლის და ცხოვრების აწყობის მე მაპატიეთ და ტრაკი არ მაქვს ამ ეტაპზე, ხოდა ამიტომ არ ვიღებ ხმას, და ყველას ვისაც აქაურობა გებინძურებათ, ან გააკეთეთ რამე რო თქვენს გარშემო მაინც იყოს თქვენთვის სასურველი გარემო, ანდაც დაახვიეთ სხვა ქვეყანაში, და თუ ამ უკანასკნელის ტრაკი არც თქვენ გაქვთ, სხვისგან მაინც ნუ ელით  და მოითხოვთ თქვენი ცხოვრების მოწყობას...</p><p>13) მუდმივად ცუდ ხასიათზე მყოფი ადამიანები არ მიყვარს... აი სუ რო მიღრეჯილი სახეები აქვთ და გამარჯობის თქმა რო არ მოგინდება და დაკონტაქტება საერთოდ.. სულ ყველაფერზე რო შეუძლიათ წუწუნი, და მსოფლიო სევდის განსახიერებები რო არიან. რა თქმა უნდა, მეც ძალიან ხშირად ვარ ცუდად ან ცუდ ხასიათზე მარა აი სხვას რატო უნდა მოვახვიო თავზე ჩემი ცუდად ყოფნა და ცუდი ხასიათი ვერ ვხვდები, ვიცნობ ხალხს, ვისაც მოთხოვნილება აქვს რო რაც შეიძლება მეტი ხალხი დაგრუზოს და მეტს ეცოდებოდეს. ჩემთვის მაგალითად დამამცირებელია ძალიან რო ვინმეს ვეცოდებოდე... ის კიარადა ცუდად თუ ვარ ყოველთვის ვიძახი რო ცუდად ვარ და არ გინდოდეთ ჩემთან მოსვლა, ან ჩემი თქვენთან მოსვლა :) ხოდა მერეც, სუ ვცდილობ რო ჩემი უარყოფითი ემოცია ჩემში დავტოვო და სხვას არ გადავდო, ამიტომ 90% არ მიჯერებენ რო მართლა რაღაც ვერაა კარგად, და თუ უეჭველი იციან რო ვერააა კარგად, მაშინ თვლიან რო მე ყველაზე ფეხებზემკიდია ადამიანი ვარ მსოფლიოში :) არადა ვერ მესმის იმ ხალხის, რამე სიმსუბუქეს გრძნობენ სხვებსაც რო გრუზავენ მაგითი? თუ ჰობი აქვთ ეგეთი? :)</p><p>14) ყალბ ადამიანებს ვერ ვიტან!! აი რო ვერასოდეს გაიგებ რას გულით აკეთებს/იძახის და რას არა, რა დროს მართალია და რა დროს მტყუანი, რა დროს შენიანია და რა დროს არა... არ შემიძლია ეგეთი ხალხი, იმიტო რო მე რავი, ვერ ვთამაშობ ეგეთ თამაშებს ვერასოდეს, კიდევ ერთი დასტური იმისა რომ უჟმური ვარ, არ შემიძლია პადხალიმობა, ანუ თუ ვინმე არ მომწონს, რაც არ უნდა ვეცადო, მაინც შემატყობთ რო არ მევასება, ან არ გამიხარდა რო დავინახე და ა.შ... </p><p> <br /></p><p>15)და კიდევ ერთხელ</p><p>არ მიყვარს: <br />ცუდი ხასიათის ადამიანები - ჩემი უხასიათობაც მყოფნის, <br />სიზმრის რაინდებზე დანიშნული, უაზროდ შეყვარებული ქალები, <br />რომანის გმირების ასლები, <br />ალერსით დაღლილი წყვილები, <br />უმისამართო ღიმილი, <br />არამიწიერი სინაზე, <br />კოცნამდე ახსნილი სიყვარული. <br />სტუმრებისთვის დადგმული საქორწინო ცერემონიალი, <br />ძალიან საქმიანი, დაკავებული, "მეჩქარება ადამიანები", <br />ყვავილების ჩვეულებრივი თვალებით გამყიდველები, <br />საკუთარი შემოქმედებით აღფრთოვანებული შემოქმედები, <br />უაზროდ ბედნიერები, <br />სხვისი პირჯვრის წერის დროს გახსენებული რწმენა, <br />მთელი სიცოცხლის მანძილზე არცერთხელღამეგანათენები ადამიანი. <br />მკერდდაკოცნილი ქალწულები, <br />უშრომლად მდიდრები, <br />ამპარტავანი თავმდაბლები, <br />ყველაფრის უფლებად აღქმული თავისუფლება, <br />სუფრაზე აცრემლებული პატრიოტები, <br />მარტოსულები ჩემი ჩათვლით, <br />ძალის მოყვარული ცოლები, <br />მორალის მქადაგებელი შინაბერები, <br />მტერის მტერთან ძმადნაფიცები, <br />ფულით აშენებული მზეთუნახავების სასახლეები, <br />უშეცდომო სიყვარული, <br />ზამთრის სითბო, <br />ზაფხულის სიცივე, <br />წინასწარ გათვლილი დღეების განრიგი, <br />მშობლების მიერ შერჩეული შვილების მომავალი, <br />ლხინის მეგობრები, <br />სუფთად დაწერილი ლექსი, <br />ფხიზლად დატოვებული ქართული სუფრა. <br />განათლებული კაცის მტვრიანი ბიბლიოთეკა, <br />კომპლიმენტის მომლოდნე ლამაზი ქალი, <br />საფლავში ჩაყოლილი ჭირისუფალი, <br />ლამაზი კაცი, <br />ომის არმნახველი სახელწიფო, <br />საკუთარ ნაკლოვანებებზე თვალდახუჭული iსტორია, <br />თამაშით დაღლილი მსახიობი, <br />ორიგინალობისთვის გამოწვეული სევდა, <br />უსიზმრო ძილი, <br />დაგვიანებული პაემანი. <br /> <br />p.s. მე მაინც ყველაზე საყვარელი ვარ! :) :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-1147889256646233703?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-70307156757024008832010-05-18T03:37:00.001-07:002010-05-21T02:39:12.044-07:00როგორც უკვე იცით, <a href="http://tamok-vasasi.blogspot.com/2010/05/blog-post_15.html">ვასასისაგან </a>და <a href="http://djguro.blogspot.com/2010/05/blog-post_16.html">გურამისაგან </a> ფორუმელი გორელების ნაწილი ვიყავით ხინკლის სახლში,პოსტი უნდა დაწერილიყო არაუგვიანეს 16 მაისისა, მარა მე როგორც ყველაზე ზარმაცი, დღეს შემოგთავაზებთ ამ შეკრების ჩემეულ ვერსიას :)<p>რა თქმა უნდა ეს ხინკლაობა ემსახურებოდა უფრო მეტად იმას რომ ჩვენ ერთმანეთი გაგვეცნო, ვიდრე ბუნებრივი მოთხოვნილება-შიმშილი  დაგვეკმაყოფილებინა ისეთი მაღალკალორიული საჭმელით როგორიცაა ხინკალი :) ეს შეკრება მზადდებოდა 21 აპრილიდან მოყოლებული 15 მაისამდე, დასჭირდა გორის თემის 33 გვერდი. მოხდა ისე რომ იმის ნახევარიც არ ვიყავით შეკრებაზე რაც გეგმაში იყო, მარა თუ დანარჩენებს გონიათ რომ ჩვენ ამით რამე დავკარგეთ, ნურას უკაცრავად :) რა თქმა უნდა ბევრად უკეთესი იქნებოდა ბევრნი რომ წავსულიყავით მაგრამ მე პირადად იმ 9 ადამიანმაც დამაკმაყოფილა (თუ როგორც არის:)).</p><p>ხოდა რას ვამბობდი, 21 აპრილს დაიწყო მზადება ამ დღისთვის და ყველასათვის ოპტიმალური თარიღი აღმოჩნდა 15 მაისი. მე პირადად მომიწია მსხვერპლის გაღება და იმასთან შეგუება რომ დინამო ლოკომოტივის თამაშს ვერ დავესწრებოდი :) </p><p>შეკრება დანიშნული იყო 4:00 საათზე, რომელზეც რასაკვირველია მე ყველაზე გვიან მივედი, (შოთა ისედაც ვიცოდით რომ აგვიანებდა)  </p><p>მე თავიდან ცოოოოტა დაძაბულივით ვიყავი, ანუ განა ამ ბავშვების პონტში, აი ზოგადად ეგრე ვარ ხოლმე, აი რო მივდივარ ვინმესთან შესახვედრად და ის ან უცხოა, ან არც ისე ძალიან უცხო :) აი ის მომენტი მძაბავს, რას შვები როგორ ხარ-ის მერე რო უხერხული სიჩუმეა ხოლმე :) ხოდა აქ რავი ისე მოხდა რო ეგ მომენტი ვერ დავიჭირე ვაფშე :) </p><p>ვასასიმ "მისაყვედურა" ჩემი სიზარმაცის გამო, რო პოსტებს რატო აღარ წერო, მე გრძელპოსტებიანი ბლოგებიდან გამონაკლისის სახით ვკითხულობ შენ ბლოგსო :) :* მე დავიმორცხვე :) :)</p><p>გადავინაცვლეთ დარბაზში, მე დიდის მოწიწებით მივესალმე მომსახურე პერსონალს და იმათგან მივიღე სრული იგნორი, ამისი ორი მიზეზი არსებობს, თვითონ არიან ვირები და უკულტუროები, და მაგათი კლიენტების უმრავლესობაც არის ვირი და უკულტურო, იმიტომ რომ მისალმებაზე სულ ელემენტარული, თავი მაინც რო უნდა დაუქნიო ეგ არ ესმის მომსახურე პერსონალს, და არც იმასაა მიჩვეული რო კლიენტი რო შედის ეგრევე იმას არ ღრიალებს 60 ხინკალი მოიტა ქალო, და გამარჯობას ამბობს ჯერ... ანუ ამით იმის თქმა მინდოდა რომ სანამ ჩვენთან მომსახურების კულტურას დახვეწავენ ანდაც მოთხოვნის ფორმას ელემენტარულ ზრდილობას შემატებენ, დიდი დრო გავა ძალიან.</p><p> როგორც იქნა მივიპყარით დამხვდურების ყურადღება და მივეცით შეკვეთა, ვასასის ვთხოვე ადგილი არ ქონდეს სურათების გადაღებას მიმტანისათვის მანამ სანამ შეკვეთას არ მოიტანსთქო, არ დამიჯერა... 15 წუთში მოიტანეს ჩვენი კუთვნილი ხინკალი და ლუდი, (ამ სიტყვის ყველაზე საეჭვო მნიშვნელობით) </p><p>იქ ყოფნის განმავლობაში შევძელი მელაპარაკა, მელაპარაკა და კიდევ ერთხელ მელაპარაკა :) მოვახდინე დემონდტრირება იმისა თუ რაოდენ პატარა პირი მაქვს :) შევჭამე 3 და დავკბიჩე 1 ხინკალი, დავლიე 2 ბოკალი ლუდი მიუხედავად იმისა რო დღემდე ფრიად დაეჭვებული ვარ მის ლუდობაში :) </p><p>ერთი დიდი პლიუსი რაც მე დავუწერე ამ შეხვედრას იყო ის რომ საააერთოდ არ გვილაპარაკია ფორუმზე :) ანუ, ამ შემთხვევაში ფორუმი იყო თემა რომელზეც ყველას რაღაც გვქონდა სათქმელი და რომელიც გვაერთიანებდა, მააარააა, ნურას უკაცრავად :)  მე მაგრა მძაბავს ეგეთი სიტუაციები, აი კურსელი რო მხვდება და მელაპარაკება სიესბიზე, თანამშრომელი-სამსახურზე, ფორუმელი-ფორუმზე.... ხოდა ანუ კაი იყო რო ამდენ ფორუმელს არ გვილაპარაკია ფორუმზე :)</p><p>აჰაჰ, კიდევ რააა, დღეის ამას იქით კიარა 15ის მერე, უკვე წარმომიდგენია თითოეული მათგანი მოძრაობაში :) ანუ პოსტს რო ვნახავ მაგათი, წარმომიდგენია როგორ სხედან და როგორ წერენ :) :) :)  </p><p>შთაბეჭდილებები გაინტერესებთ? ერთობ დადებითი გახლავთ :) ძალიან მომეწონა ყველა და დიდი სურვილი მაქვს იგივე გავიმეოროთ უახლოეს მომავალში :) </p><p>ესეც სურ10ები: </p><p>ჭამაი იგი გაცხოველებული :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/S_KTYGtsKVI/AAAAAAAABRo/0KMA--rZD4c/s320/10f34153fd37.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472598539536968018" /><br /></p><p>დალიე ხოოო დალიე... :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/S_KTpBzUNJI/AAAAAAAABRw/GXX7C51lG5M/s320/eebe57353feb.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472598830276162706" /><br /></p><p>დილემის გადაჭრისას, რითი წავიდეთ სახლებში:</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/S_KUZfjg_aI/AAAAAAAABR4/aaPxBjZTv4s/s320/DSC02432.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472599662896676258" /><br /></p><p>მაძღარნი და ბედნიერნი :) :) :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/S_KVPVr2ZDI/AAAAAAAABSA/BD7tcpwXals/s320/DSC02433.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472600587960214578" /><br /></p><p>და ესეც ვიდეო, დასტურად იმისა რომ ძალიან ბევრი ვილაპარაკე :)</p><p><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/2sN_FP890iM&amp;hl=en&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/2sN_FP890iM&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></p><p><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-7030715675702400883?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-61464264749828570352010-04-23T01:20:00.000-07:002010-04-23T04:15:52.787-07:00<p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;">არა, ძალიან გამიგრძელდა რეინკარნაციის პერიოდი, რაღაც უნდა დავწერო, სანამ სამსახურში სიწყნარეა და მარტო ვარ :)<br /></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;">რა მჭირს იციით? იმის გამო რომ ბლოგი მაქვს და ახალს აღარაფერს ვწერ, შეგრძნება მაქვს სინდისის ქენჯნის, თითქოს ძალიან დიდი ვალი მმართებს ვინმესი და თავს ვარიდებ დაბრუნებას, არადა ფული მაქვს, ანუ სულ მახსოვს აქაურობა, მეწერინება გაგიჟებულს და არ ვწერ :) დღეს კიდე საერთოდ ისეთი ამინდია რო გინდა-არ გინდა, უნდა დალიო... მე კიდე დილიდან გაგულჩვილებულმა გავიღვიძე და ყველაფერზე ცხვირი მეწვის და მეტირება და მეფსლუკუნება... :( და უაზროდ ვარ და რა გავაკეთო არ ვიცი. თან კუჭი მტკივა, თვალები მიშრება (?) და წნევა მაქვს დაბალი :) სრული ჰარმონიაა ფაქტიურად...</span><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;"><br /></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;">ხოდა ვფიქრობ ეხლა რა დავწერო რა დავწეროთქო და ტადააამ, დრაფტებში აღმოვაჩინე პოსტი რომელსაც ეხლა ავდგები და დასრულებულ სახეს მივცემ და მერე გამოვაქვეყნებ, მაშ ასე, კიდევ ერთხელ გაოცდით რაოდენ ბოღმა შეიძლება იყოს ადამიანი :)<br /></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;">წინა პოსტში ვახსენე რომ ქართულ ბლოგსივრცეში გაიელვათქო <a href="http://gamkilavi.blogspot.com/"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><strong>ბლოგმა სახელად „გამკილავი’</strong></span></a>’<span style=""> </span>რომელიც, ჩემი დასკვნების მიხედვით,<span style=""> </span>იდეაში გულისხმობდა ქართული ბლოგების და მათი ავტორების კრიტიკას. აქედან გამომდინარე უნდა ყოფილიყო ძალიან საინტერესო და საჭიროც, ვინაიდან და რადგანაც, ჯანსაღი კრიტიკა ძალიან სასარგებლოა რაც არ უნდა მწარე მოსასმენ/წასაკითხი იყოს. </span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;">სინამდვილეში, მისი თითოეული პოსტი, ეს იყო თითიდნ გამოწოვილი, რამდენიმე სარკაზმით დატვირთული წინადადება, რომელიც თავის თავში, ვითომ სრულიად ბლოგის, ვითომ ობიექტურ კრიტიკას გულისხმობს, სინამდვილეში კი ბლოგზე, ბოლოს გაკეთებული პოსტის სუბიექტური მიმოხილვით შემოიფარგლება, რაც მე წარმოდგენას მიქმნის მისი ავტორის იუმორინაზე აღზრდილ დაძენძილ იუმორსა და ასაკის სიმცირეზე, ან თუ ამ უკანასკნელში ვცდები, მაშინ ასაკთან შეუსაბამო გონებრივი განვითარების დონეზე... </span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;">ხოდა მე რაის დამსახურებული ბოღმა ვიქნებოდი ეხლა მაგის დაწერილი <a href="http://gamkilavi.blogspot.com/2009/12/blog-post.html"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">გამკილავი პოსტი</span></a> ჩემი ბლოგის შესახებ რო გულში არ ჩამედო და შემდეგ შური არ მეძია ამისათვის :) </span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;">არა ვღადაობ, არ დამიწყოთ ეხლა აბაროტი აუღო და ააე ავარდა და მსგავსი მალალეტკური ლაი-ლაი, მე დავწერ იმას რასაც ობიექტურად მივიჩნევ,</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;">ანუ, დავიწყოთ იმითი რო ყველა პოსტში ვითომ მთლიან ბლოგს აკრიტიკებს, არადა მაქსიმუმ 3 პოსტი თუ აქვს იმ ბლოგზე წაკითხული... ჩემი შემთხვევიდან, კრიტიკაზე თუ მიდგებოდა საქმე, შეეძლო გაეკრიტიკებინა ჩემი გრამატიკული შეცდომები რომლებიც არცთუ ისე ცოტაა პოსტებში, ის რო ჩემი ბლოგის გუგულიანი საათი ძალიან შემაწუხებელია და მკითხველს ბლოგზე ყოფნის სურვილს უკარგავს, რომ ხანდახან არც ისე კარგად ვწერ და რავი კიდე ათასი რაღაც შეიძლება ითქვას ჩემს ბლოგზე, გარდა იმისა რომ მე ოდესმე პრეტენზია მქონდა პოპულარულობაზე, იმიტომ რომ პირიქით, არსად არ ყოფილა ჩემი ბლოგის მისამართი წაწერილი, არ არსებობს არცერთ თეგი ჩემს ბლოგზე, არც პოპულარულ ბლოგებზე მიტოვია არაფრისმთქმელი კომენტარები იმიტო რო ჩემთანაც შემოსულიყვნენ და რავი კიდე რაც კეთდება ბლოგის პოპულარულობისათვის, იმიტო კიარა რო მე ელემენტარული მარკეტინგი და რეკლამა და ა.შ არ მესმის, იმიტო რო არ მაქვს იმისი მოთხოვნილება რო 1000 კაცი შემოვიდეს დღეში ჩემს ბლოგზე, იმიტომ რომ არც არაფერი ისეთი არ წერია აქ რო 1000კაცი დააინტერესოს ;) და კიდე მეორე არასპრავიდლივი იარლიყი რაც მომაწება, უზრდელი გოგოს იმიჯი აქვს მორგებული და მთელი ძალით აწვებაო:) ჰა ჰა ჰაა... ვინც ჩემს პოსტებს კითხულობს კარგად ეცოდინება <strong>რ</strong><a href="http://bazzilio.blogspot.com/2009/06/i-hate-you-all-2-i-hate-you-all-1.html"><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><strong>ა რეაქცია მოყვა მსგავს ბრალდებას ჩემის მხრიდან</strong></span></a></span><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><strong><br /></strong></span></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ხოდა ეგ არი, ჯანსაღად რო გაკრიტიკებენ ბაზარი არ არი, მისაღებია ყველაფერი, მარა აი </span></span><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">რა</span></span><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ღაც თითიდან გამოწოვილ ბრალდებებს რო უსამართლოდ გტენიან დამიჯერეთ, საერთოდაც არ არი სასიამოვნო. </span></span><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><strong><br /></strong></span></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ასევე ბლოგების გაკილვა არამგონია გულისხმობდეს იმაზე მდარედ წერას, რომ ამა თუ იმ ბლოგის ავტორი მთლად კრასავიცა ვერაა, და არც მისი შეყვარებულია მაინცდამაინც ციდან მოწყვეტლი ვარსკვლავი. ანდაც 1 სურათით მთელს ბლოგზე და მის ავტორზე რაღაც უხარისხო დასკვნების კეთებას... მაგრამ მე მადლობის მეტი არაფერი მეთქმის, <a href="http://gamkilavi.blogspot.com/2009/12/blog-post_11.html">ამ პოსტის მერე </a> აღმოვაჩინე ჩემი ერთ-ერთი ფავორიტი ბლოგი, რომელზეც მე3 კლასელი ბავშვიც ვერ დაწერდა ისეთ უაზრო კრიტიკას როგორიც ამ პოსტში წერია :) ასევე დანარჩენი პოსტებიც, გურამიზე და ლანდიშაზე, ანუ ამ უკანასკნელზე ვერაფერს გეტყვით, მე არ ვკითხულობ, მარა მისი ბლოგის კრიტიკაზე არც რა წერია. ენის მოჩლექით სწერვობა თუ გაკილვა იყო არ ვიცოდი და მომიტევეთ ჩემი უცოდინრობა :) და აი გურამის ბლოგის მისეული გაკილვა ერთი სიტყვით რომ ვთქვათ ძალიან დიდი სისულელე იყო...<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">და ბოლო 2 პოსტი კიდევ ერთხელ მაფიქრებს "</span></span><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;">ავტორის იუმორინაზე აღზრდილ დაძენძილ იუმორსა და ასაკის სიმცირეზე, ან თუ ამ უკანასკნელში ვცდები, მაშინ ასაკთან შეუსაბამო გონებრივი განვითარების დონეზე"...</span><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">თუ რამე არაობიექტური მიწერია მოდით და ვიკამათოთ,<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">შეჯამების სახით მინდა ვთქვა რომ your mission failed გამკილავო ;) თუმცა ყველაფერი გამოსწორებადია, ხელი არ ჩაიქნიო მაინც ;)<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span></span><img style="cursor: pointer; width: 335px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/S9F9oBYBxuI/AAAAAAAABRY/CZReqUFrpXc/s400/wink.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5463285949494576866" border="0" /><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ვსიო. აბაროტი აღებულია,<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">წავედი მე და მოვალ ისევ...<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="font-family:Sylfaen;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">p.s. გულო ჩადექ საგულესა, გულო ჩადექ საგულესა, გულო ჩადექ საგულესა!!!! ეხლა ნამდვილად არ არის შესაფერისი დრო ახალი სასიყვარულო ისტორიების დასაწყებად :) მერე რა რომ გაზაფხულია!</span></span></p><p class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/S9F_uDbtyWI/AAAAAAAABRg/O7wQhwZU_Kc/s1600/hang-love.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 214px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/S9F_uDbtyWI/AAAAAAAABRg/O7wQhwZU_Kc/s320/hang-love.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5463288252149385570" border="0" /></a></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-6146426474982857035?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-29651775546336827412010-03-21T08:58:00.002-07:002010-03-22T03:39:44.338-07:00<p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'mso-ansi-language:;font-family:Sylfaen;">აააიიიიიიტ,</span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'mso-ansi-language:;font-family:Sylfaen;">თქვენ გეგონათ წავედი და წავედი და აღარ მოვიდოდი? და ამომშალეთ ბლოგ ლისტებიდან ხო? არაუშავს :) </span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'mso-ansi-language:;font-family:Sylfaen;">ეხლა ინტერნეტი არ მაქვს, ვზივარ და ვორდის დოკუმენტში ვწერ პოსტს, რომელიც ჩემი, როგორც ბლოგერის, კრიზისული პერიოდის დასასრულის დასაწყისია :)</span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'mso-ansi-language:;font-family:Sylfaen;">აი რაააამდენი ხანია აღარაფერი დამიწერია, ფაქტიურად ოქტომბრიდან მოყოლებული, მარტო უწი-პუწი პოსტებია ჩემს ბლოგზე, არადა იიიმდენი რამ მოხდა და შეიცვალა მეტი არ შეიძლება, იმედი მაქვს ნელ-ნელა მოვუყრი თავს ამ ცვლილებებს და მოვყვები ოდესმე.</span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'mso-ansi-language:;font-family:Sylfaen;">სად ვიყავი?</span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'mso-ansi-language:;font-family:Sylfaen;">აქ, აქ ვიყავი, ჯერ სულ აქ ვიყავი, მერე არც ისე სულ აქ ვიყავი, ბოლო 2 კვირაა აქ საერთოდ არ ვყოფილვარ.</span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'mso-ansi-language:;font-family:Sylfaen;">რატო?</span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'mso-ansi-language:;font-family:Sylfaen;">რაავი შეეენ?</span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'mso-ansi-language:;font-family:Sylfaen;">არ მეწერინებოდა?</span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'mso-ansi-language:;font-family:Sylfaen;">ააარაააააააა, აი თითების ტკივილამდე მეწერინებოდა, სულის შეხუთვამდე, გულის შეკუმშვამდე და ა.შ მდე :) </span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'mso-ansi-language:;font-family:Sylfaen;">უჩემპოსტოდ ჩაიარა ისეთმა ყბადაღებულმა თემებმა როგორებიც იყო: თეა ძუნძგლიანის კიარადა თუთბერიძის (თავისუფალ მოაზროვნეთა და ზეინტელექტუალთა მფარველი წმინდანის) გამოსვლებმა, </span><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US;font-family:Sylfaen;">მიწისძვრებმა, წყალდიდობებმა, ნიჭიერის პირველ-მეორე ტურმა, ავატარმა, თვაილაითმა :)</span><span lang="GEO/KAT" style="'mso-ansi-language:;font-family:Sylfaen;"> ბურჯანაძე-ნოღაიდელმაც ისე მოიარეს რუსეთი, მე ამაზე არ დამიპოსტავს, გაზაფხულიც უჩემპოსტოდ მოვიდა, ზამთარმაც უჩემპოსტოდ გადაითოვა, უჩემპოსტოდ გათხოვდა ჩემი დაქალი თოდუა, უჩემპოსტოდ დავამთავრეთ სიესბი, უჩემპოსტოდ გაიტანა კალაძემ 2 გოლი საკუთარ კარში, უჩემპოსტოდ დავიწყე მუშაობა, უჩემპოსტოდ იქცა 2009წლის ოქტომბერი ჩემი შეცდომების ოქტომბრის თვედ, უჩემპოსტოდ წავიდა 2009 და მოვიდა 2010 წელი, უჩემპოსტოდ შემომეფანტა მეგობრები, უჩემპოსტოდ მოგვტაცეს და დაგვიბრუნეს მარუნა, უჩემპოსტოდ გახდა მეზობლის კაცის თემა ჰიპერაქტიური, უჩემპოსტოდ გახდა პოპულარული ნანუკას შოუ და სიმართლის დრო-ს გადაცემებიც უჩემპოსტოდ გააპროტესტა ნახევარმა საქართველომ, უჩემპოსტოდ გამიხმა მოსავალი </span><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:">ფეისბუქზე, უჩემპოსტოდ გახდა თბილისის დინამო ჩემი ლავერ ოფ ზე დეი, უჩემპოსტოდ მომიტანა თოვლის პაპამ ახალი ლეპტოპი ახალ წელს და უჩემპოსტოდ ვცდილობ გადმოსახლებას მასში მე-4 თვეა და ბოლომდე ვერ გამომივიდა მაინც, უჩემპოსტოდ გახდა 7 თვის ორსული დალი, უჩემპოსტოდ გა8თვისავდა ჩემი ძმისშვილი, უჩემპოსტოდ მოგვაქცია იმედმა ნაციონალური შოკის გავლენის ქვეშ, უჩემპოსტოდ მოვიარეთ ფეხბურთში, საქართელოს ჩემპიონატის ყველა საშინაო მატჩი, უჩემპოსტოდაც ძალიან სიმპათიური, ძალიან საყვარელი, ძალიან ათლეტური, ძალიან ყვითელი და ძალიან სასაცილო სახელიანია :) უჩემპოსტოდ გაიფართხალა გამკილავმა ქართულ ბლოგ სივრცეში, მშვენიერ იდეას მოჭიდებულმა უნიჭო შესრულებით, უჩემპოსტოდ გახდა ეს ბლოგი ჯერ 1 წლის (ოქტომბერში) და მერე წლინახევრის (გუშინწინ). უჩემპოსტოდ ჩავიბაკურიანეთ, ჩავიახალწლევეთ, ჩავიშობავეთ, ჩავისიყვარულისდღევეთ, ჩავირვამარტეთ, უჩემპოსტოდ მოვნათლე ბავშვი, ჩავიკახეთე, უჩემპოსტოდ მოვიარეთ ქოზიფის მონასტერი, უჩემპოსტოდ გავიცანი გურამი :) უჩემპოსტოდ გადამიყვარდა <span style="background:yellow;mso-highlight:yellow"><a href="http://bazzilio.blogspot.com/2009/04/i-loved-him-because.html">ის</a></span> და შემიყვარდა </span><a href="http://bazzilio.blogspot.com/2009/11/blog-post_12.html"><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:"><span style="background:yellow;mso-highlight:yellow">ეს</span>.</span></a><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:"> უჩემპოსტოდ წაიღო წყალმა ხიდი რომელზეც ჩემს სახლში შემომავალი გაზის მილი იყო მიმაგრებული და ისე რომ არც დამიპოსტავს ჩუმად, ჩემთვის, შიშით გული მისკდება, ერთ მშვენიერ დღსაც, ჩემს გაყინულ ოთახში შესულს თეთრი დათვი არ დამხვდეს შიგნით. უჩემპოსტოდ დამჭირდა სათვალე და უჩემპოსტოდ მივეკუთვნები აგერ უკვე 2 თვეა 4 თვალიანების კატეგორიას :( უჩემპოსტოდ გამოვიდა ლოსტის ახალი სეზონი, უჩემპოსტოდ მოთოვა თბილისში, უჩემპოსტოდ ავიკელით მაგ ღამეს მე და ელენემ მთელი უბანი ღამის 3 საათზე, უჩემპოსტოდ განმეორდა იგივე მაგ დღიდან ერთი კვირის თავზეც, უჩემპოსტოდ გადავიფიქრე სხვისი ოჯახის დანგრევა, უჩემპოსტოდ აღმოვაჩინე რომ ჭორიკანობა, ენის გატარება და ადამიანის სულში ჩაფურთხება არც ისეთი რთული გასაკეთებელია და არც ისეთ სინდისის ქენჯნას არ იწვევს, დაჟე პირიქით ;) უჩემპოსტოდ ვიყავით რესტორანში, სადაც შეგიძლიათ მიირთვათ ოდნავ შეცხელებული უმი სამწვადე, ხინკალი რომელსაც ბეწვები ცომის შიგნიდან აქვს გამოყოფილი და სოკო, რომელიც ყველის მაგივრად რეზინის ნაჭრებითაა გაწყობილი </span><span lang="GEO/KAT" style="';font-family:Wingdings;"><span style="mso-char-type:symbol;mso-symbol-font-family:Wingdings;">J</span></span><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:Sylfaen;mso-bidi-font-family:Sylfaen;"> მისამართი გაინტერესებთ? ფასანაურს რომ გასცდებით მერე, რესტორანი არაგველები ;) არ დალიოთ ლიმონათი, თუ მაინც არ გაითვალისწინებთ ამ რჩევას, მაშინ ოფიციანტს მაინც შეეკითხეთ, რატომ აქვს „ნატახტარის“ ლიმონათს, ყაზბეგის „ცივი ჩაის“ წარწერიანი თავსაფარი :) უჩემპოსტოდ გაიზარდა და გაფართოვდა ქართული ბლოგსფერო, რამაც უჩემპოსტოდაც ბევრი რამ შეცვალა ძველი ბლოგერებისათვის. </span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:Sylfaen;mso-bidi-font-family:"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:Sylfaen;mso-bidi-font-family:"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:Sylfaen;mso-bidi-font-family:">...... (აქ უნდა იყოს ნახსენები ყველა ის თემა რომელმაც უჩემპოსტოდ ჩაიარა ბოლო 6 თვის განმავლობაში, მარა მე ამ წუთას აღარ მახსენდება).....</span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:Sylfaen;mso-bidi-font-family:"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:Sylfaen;mso-bidi-font-family:"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:Sylfaen;mso-bidi-font-family:"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:Sylfaen;mso-bidi-font-family:">აი ამ ყველაფერზე მეწერინებოდა, მარა არ/ვერ ვწერდი, იმიტომ რომ:</span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:Sylfaen;mso-bidi-font-family:">1) ჩემს უბადრუკ ბლოგერულ „შემოქმედებაში“ კრიზისია. ყოველ ჯერზე, ახალი პოსტის ფანჯრის გახსნისთანავე 1 წინადადებასაც ვერ ვაკოწიწებდი დასაწერად;</span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:Sylfaen;mso-bidi-font-family:">2) ყველა ძველი პოსტი დაწერილია მაშინ როცა მარტო ვიყავი, ანუ, 1 კაციც რომ იყოს ოთახში კიარადა მთელს სახლში, მე 1 წინადადებასაც ვერ ვწერ! ასეთი შემთხვევა კი ბოლო თვეების მანძილზე ძალიან ცოტა მახსენდება, ვინაიდან და რადგანაც მარტო ცხოვრების ფუფუნება აღარ მაქვს და ისევ დიიიიიიდ ოჯახთან ერთად ვცხოვრობ;</span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:Sylfaen;mso-bidi-font-family:">3) რამე დიდი ცვლილება რომ ხდება ჩემს ცხოვრებაში, „შემოქმედებითად“ ყოვლად უუნარო ვხდები :) ხოდა ცვლილება 1-დავიწყე მუშაობა, ცვლილება 2-თბილისიდან გადავედი გორში, ცვლილება 3-აღარ ვარ მარტო, ცვლილება 4-აღარ ვარ სტუდენტი ;(</span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:Sylfaen;mso-bidi-font-family:">4) არ მქონდა სურვილი დამეწერა და მერე პოტენციურ კომენტარებზე ნერვები მეშალა,</span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:Sylfaen;mso-bidi-font-family:">5) მეწერინებოდა მაშინ როცა ვსეირნობდი, ვმგზავრობდი, ძაღლს ვასეირნებდი, და ა.შ სიტუაციები როცა კომპიუტერთან შეხება არ მქონდა.</span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:Sylfaen;mso-bidi-font-family:">6) იყო შემთხვევა როცა აღარ მქონდა სურვილი მე და „მას“ ერთი და იგივე სტატუსი, ბლოგერი გვქონოდა.ამის საპირისპიროდ, იყო შეგრძნება, როცა ვკითხულობდი რამდენიმე ბლოგს და იმდენად მომწონდა, აღარ მქონდა სურვილი მე დამეწერა რამე, (აქ, მისიდაღმატებულება სმაილი)</span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:Sylfaen;mso-bidi-font-family:">7) მქონდა ერთობ ღრმა დეპრესია, კრიზისული პერიოდის დასაწყისში;</span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:Sylfaen;mso-bidi-font-family:">8) ძალიან ბევრმა არასასურველმა მომაგნო აქ, და სურვილი იმისა რომ მათ ჩემი ნაწერები ეკითხათ იყო 0!</span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:Sylfaen;mso-bidi-font-family:">9) ძალიან ბევრმა მიხსენა აქაურობა, მომიყვანა ციტატა ჩემი პოსტებიდან, განიხილა რომელიმე პოსტი, დამისვა 100000 უაზრო შეკითხვა და ბლა ბლა ბლა. აააააააააა<span style="mso-spacerun:yes">  </span>ნერვები მეშლება ვინმე ნაკლებადახლობელი რო მელაპარაკება აქაურობაზე, განა პრეტენზია მაქვს იმაზე რო კითხულობს, არა, აი ნერვები მეშლება მერე ამას რო ჩემთან განიხილავს, ან სადმე წამოაყრანტალებს რამეს, ხოდა ყველა ნაკლებად ახლობელო, ვინც ახლა ამას კითხულობთ,ჩემი თხოვნა იქნება, თავი შეიკავოთ ჩემთან აქაურობაზე ლაპარაკისგან.</span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:Sylfaen;mso-bidi-font-family:">10) ახალ ლეპტოპში გადმოსახლება იმაზე მეტად გამიჭირდა ვიდრე მეგონა, აი ახალ სახლში რო გადახვალ და თან რო შენია და თან რო არაფერი შენი არ არიმ ისე ვიყავი ძალიან დიდ ხანს :) </span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:Sylfaen;mso-bidi-font-family:"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:Sylfaen;mso-bidi-font-family:">ხოდა მგონი გადავლახე კრიზისის გამომწვევი ათივე მიზეზი და მგონი აი ემ ბექ! </span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="GEO/KAT" style="'font-family:Sylfaen;mso-bidi-font-family:">კეთილი იყოს თქვენი ხელახლად მობრძანება ჩემს ბლოგზე.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-2965177554633682741?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-68757564430214333152010-02-11T12:03:00.001-08:002010-02-11T12:09:43.254-08:00<p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/S3RjM_6iRlI/AAAAAAAABQo/GPyIvczageM/s1600-h/DSC01292.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/S3RjM_6iRlI/AAAAAAAABQo/GPyIvczageM/s400/DSC01292.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5437079725109560914" /></a></p><p><br /></p><p>პირობას ვდებ, ეს არის უკანასკნელი ასეთი მოკლე და უშინაარსო პოსტი ამ ბლოგზე :) </p><p>მელოდებოდით? :)</p><p>დავბრუნდები მე, მალე :*</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-6875756443021433315?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-3476247889874134012009-12-04T01:51:00.000-08:002009-12-04T01:54:26.866-08:00არ მჭირდება მე<br />პოპულარული ბლოგი,<br />აქ ჩემი პირადი იწერება ყველაფერი<br />და<br />სულაც არ მაქვს სურვილი<br />ვინმე შემოვიდეს<br />და<br />სულში<br />ის ხელები მიფათუროს<br />რომლითაც<br />2 წამის წინ<br />უკანალს იქექავდა....<br />ვსიო.<br />!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-347624788987413401?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-65332242812883037142009-11-28T14:36:00.000-08:002009-11-28T14:40:32.138-08:00<p>აეეეეეეეეეეე</p><p>აშოლ მა ბოდი, აშოლ მა სკიი, აი პლეი ვიზ მენზ </p><p><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/M2zEcEh9-vo&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/M2zEcEh9-vo&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></p><p></p><p>კიდევ ერთი ურო სტუდიაში!!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-6533224281288303714?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-15568454349019760982009-11-19T00:09:00.000-08:002009-11-24T00:22:55.928-08:00ურო ჩამცხეთ თავში ვინმემ სასწრაფოდ! იქნებ ამ ხალხთან ჩემი 13 წლიანი ნაცნობობა დამავიწყდეს როგორმე :(<br /><br /><br /><br />კი მითხრეს მაგრა იბანძავაო მარა ესეეე? გულიღა მერევა რაა,<br /><br /><br /><br />უი ქართულად ურო ყოფილა კოალდა, ხოდა კოალდა ჩამცხეთ მაშინ :) <object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/8AKu27u7jvY&amp;hl=ru_RU&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/8AKu27u7jvY&amp;hl=ru_RU&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-1556845434901976098?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-18121113451501069112009-11-12T05:26:00.001-08:002009-11-12T05:36:01.483-08:00სულ მაინტერესებდა<br />კიარადა,<br />აგერ უკვე მე-3 წელია მაინტერესებს..<br />რომ ამბობენ,<br />მეზობლის ქალს ხელს ნუ ახლებო,<br />ეგ ხოო მარა<br />მეზობლის კაციც შინაურია????<br /><br /><img src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SvwPLGVbeXI/AAAAAAAABP4/8HCwaI-sNzw/s320/forgive_my_hesitation__by_Pretty_As_A_Picture.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403210336291223922" /><br /><br />ოოო, ვის გაუგია ასეთი ათლეტური აღნაგობის, სიმპათიური ფეხბურთელი მამაკაცის მეზობლის კაცობა :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-1812111345150106911?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-54641353260817404182009-11-09T13:39:00.000-08:002009-11-09T13:48:37.592-08:00ზოგადი ლაპარაკი რუსულ ესტრადაზე....<br /><br />-დათო ძია თქვენ დროს ალბათ ალლა მაგარ მოდაში იყო...<br />-?! (ეჭვნარევი მზერა..)<br />-მმმმ, პუგაჩოვა...?!<br />-ეეეე, ნინო შვილო, მაგ დროს მე ისეთ ფორმაში ვიყავი, ცალ მუხლზე ალლა მიჯდა, მეორეზე პუგაჩოვა...<br />-მე უნდა გავიდე 2 წამით, უკაცრავად..... <br /><br /><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 307px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SviOIup54OI/AAAAAAAABPo/NKJdBFS8Iik/s320/laugh_ha_ha.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5402224033644798178" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-5464135326081740418?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-15264191552607694332009-11-05T00:19:00.001-08:002009-11-05T01:00:34.534-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SvKTk8b3dCI/AAAAAAAABPY/WSiycMP6CfM/s1600-h/cats-hate-you-and-everyone-else.jpg"><img src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SvKTk8b3dCI/AAAAAAAABPY/WSiycMP6CfM/s320/cats-hate-you-and-everyone-else.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5400541166078227490" /></a><br />ვეეეერ ვიტან!!!<br />ჯანდაბას ქართული ტრადიციებიც!<br />ვაჟას სტუმარ-მასპინძელიც,<br />ქართველი=სტუმართმოყვარე!<br />ჯანდაბას ყველაფერი!<br />ვერ ვიტან სტუმრებს!<br />ვერ ვიტან სტუმრებს რომელთა წასვლის მერეც 10 ნივთზე მეტი რაღაცაა გასარეცხი!!!!<br />იმიტო რო გუშინ ღამის 4 საათამდე ვრეცხავდი და ვაბინავებდი მაგათ ნასუფრალს,<br />ხოდა დღეს ვკვდები ისე მეძინება სამსახურში.<br />ააააააააააააააა<br />არა ჯერ ისედაც ხო სულ მეძინება მარა ეხლა უკვე დაღლილი ვარ<br />საქმე თავზე მაყრია.<br />ყავა აღარ მაქვს<br />ძლივს გაზრდილი და გაკეთებული 9 ფრჩხილიდან 4 ჭურჭლის რეცხვას შევწირე!<br />ვეეეეეეეეერ ვიტაან<br />არასოდეს, არასოდეს არ შეგაცდინოთ და დაგაბნიოთ ჩემმა,როგორც მასპინძლის, გაღიმებულმა სახემ, სინამდვილეში ეს ღიმილი იმაზე უფრო ყალბია ვიდრე პოლიტიკოსების წინასაარჩევნო დაპირებები!<br />ან თუ ძალიან გულით გინდათ რო მესტუმროთ<br />ნება იბოძეთ და თქვენვე აალაგ/დააბინავეთ და დარეცხეთ თქვენივე ნასუფრალი!<br />ყველაზე ნაკლებადსტუმართმოყვარე ვარ<br />ვსიო!<br />არ დაგინახოთ ჩემთან სტუმრად მოსულები!<br />და კიდე<br />ხანდახან თუ გეტყვით გამომიარეთთქო, (ქეიფსა და ღრეობაში გადაზრდის პერსპექტივით) არასოდეს, არასოდეს არ მიიღოთ ეს შემოთავაზება სერიოზულად!<br />ჩათვალეთ რომ ეგრე ვღადაობ!<br /><img src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SvKUDwOmLFI/AAAAAAAABPg/0UR5QGhQGVM/s320/hospitality_gift1.gif" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5400541695377288274" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-1526419155260769433?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-80311760792836423662009-11-03T13:26:00.000-08:002009-11-24T00:21:12.955-08:00<p>მომენატრე..</p><p>რა სხვანაირი ყოფილა შენი მონატრება...</p><p>აქამდე როგორ ვერ გამოვცადე?!</p><p>მთელი ამდენი წელი...</p><p>მომენატრე...</p><p>მუცელი მტკივა...</p><p>მომენატრე....</p><p>ეს არი არასოდეს მომენატრებაო?!</p><p>დდშვც!!!!!</p><p>რა სხვანაირი ყოფილა შენი მონატრება...</p><p>მომელანდე...</p><p>1,2,3,4,5,6,7,8,9 ჯერ მომელანდე...</p><p>არა, არ გეძებ..</p><p>თვალთ დამაკლდა და იმიტომ,</p><p>მგონი...</p><p>დდშვც</p><p>მომენატრე.....</p><p></p><p></p><p><img src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SvCiVGbevgI/AAAAAAAABPQ/IvhnmoZ0Eg8/s320/Missing+You.jpg" style="cursor: pointer; width: 214px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SvCiVGbevgI/AAAAAAAABPQ/IvhnmoZ0Eg8/s320/Missing+You.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399994436604050946" border="0" /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-8031176079283642366?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-44968793306768662272009-10-22T17:27:00.000-07:002009-10-22T17:33:07.120-07:00რომ იცოდე, როგორ ვგრძნობ შემოდგომას ,<br />ზამთრის ბებერ და უხეშ თითებში <br />დედოფალი იმედივით რომ იწურება! <br />რომ იცოდე,როგორი საზარელი ზამთარია <br />ჩემს აივანზე ატუზული და თავის დროს ელის. <br />რომ იცოდე,როგორ შემიძლია გამოვაღო <br />ნოემბერი და ... <br />დაორთქლილი ფანჯრებიდან <br />''შემოგედალალე !"-<br />-დაგიძახო. <br />იმ ყვავილების და <br />იმ ყვავილების, <br />იმ ყვავილების და <br /><p>კიდევ იმ ყვავილების სურნელივით,</p><p>შემოგედალალე.!.. <br /></p>რომ იცოდე ,როგორ გარბის ჩემი წლები, <br />თბილისის ქუჩებიდან, ნისლივით წამომდგარი <br />და უგზო-უკლოდ დაკარგული ბავშვობის მსგავსად.!<br /><strong>რომ იცოდე,როგორ ნერვიულობს ჩემს ფანჯრებთან <br />შუაღამე, შენს სიყვარულსა და არსიყვარულს შორის <br />ჩაქოლილ ფიქრებს. !</strong><br />რომ იცოდე, როგორი ზიზღით ხვდება ჩემი ოთახი <br />ყველა უშენობას.!.. <br />რომ იცოდე ,როგორი უშენობები დასჩემდა შემოდგომას !<br />შემოგედალალე! <br /><strong>რომ იცოდე, როგორი მწარე, არმიყვარხარ ამინდები <br />მიყრია მაგიდაზე... </strong><br />და ვცდილობ როგორმე არ იწვიმოს. <br />ჰო, როგორმე არ იწვიმოს, <br />ოღონდ არ იწვიმოს ...<br />შემოგედალალე !<br /><br />© ????<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-4496879330676866227?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-51467565933861001002009-10-21T10:42:00.001-07:002009-10-21T12:08:02.939-07:00<p>ვინაიდან და რადგანაც დათაგული გახლავართ იმის შესახებ რომ ოცნებებზე დავწერო პოსტი, დავწერ რაა, ჩემი რა მიდის :) </p><p>საერთოდ ძალიან ცოტა ოცნებები თუ მქონია მთელი 21 წლის მანძილზე, არასოდეს მიოცნებია სერიოზულად, ასე–თუ ისე მყარად ვდგავარ მიწაზე, შეიძლება ითქვას და ძალიან მყარადაც კი.. </p><p>თუუმცა მაინც, ოცნების გარეშე ადამიანი არ არსებობს ალბათ..</p><p>1) ნუ მთელი ბავშვობა ვოცნებობდი რომ სულ 5 წუთით მაინც ვყოფილიყავი ჩემს ძმაზე დიდი და ძლიერი რო ერთი მაგრად მეცემა და თავპირი დამემტვრია, ხანდახან დღესაც გამიცხოველდება ხოლმე ეს ოცნება :)</p><p>2) ყოველთვის (ახლაც) ვოცნებობდი ხის სახლზე სადმე ძალიან ძალიან მწუანე ადგილას, მთაში, ტყეში, მდინარესთან ახლოს, აი დაახლოებით ასეთზე </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 215px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/St9Vxgv_UXI/AAAAAAAABO4/JP5G-_KiAc4/s320/Black+Forest+28.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395125187706311026" /></p><p>3) ოცნება ზამთრის სახლზე, დიიდი თოვლით, შიგნით დიიდი ბუხრით, უინტერნეტოდ, უტელევიზოროდ, ბევრი წიგნით, ბევრი ყავით, უმეზობლოდ, უთანამაცხოვრებლოდ... </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 212px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/St9WxwhAcKI/AAAAAAAABPA/76PSTHRNXAM/s320/new-england-house-and-forest-in-the-snow-david-thompson.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395126291450065058" /></p><p>4) ვონებობ საქართველოს ფეხით შემოვლაზე, ყველა კუთხის ნახვაზე...</p><p>5) მთელი ცხოვრება ვოცნებობდი ძველ დროში ცხოვრებაზე, სამეფო კარზე ბალ–მასკარადებზე დასწრებაზე, კორსეტიან–გაფხორილი კაბების ტარებაზე.. </p><p>6) მთელი ბავშვობა ვოცნებობდი ცხენზე... აი სუუულ დეტალებში მქონდა წარმოდგენილი სკოლაში როგორ მივიდოდი ცხენით, მერე იქვე ხეზე გამოვაბავდი გაკვეთილების დამთავრებამდე..... ცხენის ვაჟკაცურად გაჭენებაც კი არ მეღირსა დღემდე...</p><p>7) კიდე ინგლისში ვიცხოვრებდი 1,2,3,4,5 წელი დიდი სიამოვნებით, </p><p>8) დიდის წარმატებით ვოცნებობ იტალიაში ცხოვრებაზე ასევე 1,2,3,4,5 წლით...</p><p>კიდე რა?!</p><p>9) ა ხოო, ნოკია ნ76–ზე ვოცნებობდი თავიდან რო გამოვიდა, ეხლა არც შეეხედება ისეთ ვიდზეა.. ზატო ეხლა ნოკია888–ზე ვოცნებობ (მამიიი!!!)  <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 175px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/St9ZanbGcQI/AAAAAAAABPI/WCZdA-uRwCU/s320/20080118214028310.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395129192407265538" /> </p><p>10) კიდე ყველაზე მეტად რაც მინდა და რაზეც ვ20ნებობ  არის ჯანმრთელობა, ჩემი და ჩემი ახლობლების..</p><p>11) აზრიანი, აქტიური, წარმატებული და ისეთი დარჩენილი ცხოვრება მინდა რაღაც კვალი რო დარჩეს ჩემგან და სიკვდილიდან 1 წლის მერე არ ავორთქლდე დანარჩენების მეხსიერებიდან, რაღაც უნდა დამრჩეს, რაღაც ჩემი შექმნილი, ოღონდ ბლოგი და მსგავსი უწიპუწი რაღაც არა, რაღაც სერიოზული :)</p><p>ვსიო, მეტი არც არაფერზე არ ვოცნებობ/დი...  ა ხო, ყოველთვის მინდოდა ადამიანის აზრების წაკითხვა შემძლებოდა ან კაკ მინიმუმ უჩინარი მაინც ვყოფილიყავი :)))</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-5146756593386100100?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-69878155642932508602009-10-18T05:34:00.000-07:002009-10-18T05:36:07.750-07:00დღეს შენი სურვილი დამაქვს სხეულით და<br />ისეთი ამინდია, დალევა მოგინდება.<br />მე ვარ გადაღლილი მკვდარი ისტორიით,<br />ჩემი მომავალი შეთხზან მოირებმა.<br /><br />ვწერ ლექსებს და ისევ არაფერს ვინანიებ.<br />დროა, რომ ვერიდო ფანჯრებს კილომეტრზე.<br />ვიცინი უნებურად, ყველა უნიჭობა<br />ღიმილს მგვრის, საოცრად მინდება შემირიგდე.<br /><br />ვუყურებ მზის ჩასვლას, როგორ მომენატრე...<br />და ვითვლი, რამდენი ვიარე უშენოდ.<br />ეგოსიტი ვიყო თუნდაც, არაუშავს,<br />თქვენც თუ გადაგღალეთ, დამტოვეთ მუზებო.<br /><br />მე ვარ გათანგული ძველი ისტორიით.<br />ჩემი ბედისწერა წერონ მოირებმა.<br />დღეს შენი სურვილი დამაქვს სხეულით და<br />ისეთი ამინდია დალევა მოგინდება...<br /><p><br /></p><p></p><p></p><p></p><p>წავედი, თავი უნდა მოვიკლა და მოვალ ისევ...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-6987815564293250860?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-55371110775620761702009-10-12T12:12:00.000-07:002009-10-12T12:20:20.475-07:00პირველში (ოღონდ სექტემბრის:) ) სადღაც 2–3 საათზე მე და თიკომ, დიდი სამკუთხედის ობლად დარჩენილმა ორმა კუთხემ, გადავწყვიტეთ რომ აუცილებლად წავსულიყავით ჩვენი აწ უკვე გათხოვილი მესამე კუთხის, დალის სანახავ/მისალოც/ოჯახის გასაცნობად... იმაში ეჭვი არავის შეეპარება რო 4 საათზე წასასვლელები 6–მდე ვერ გავეტიეთ გორიდან.. მერე როგორც იქნა ჩავაღწიეთ მცხეთაში... მიუხედავად იმისა რომ გულჩვილობა არ მჩვევია, თვალებზე ცრემლების ნიაღვარი მომადგა, ხერხემალი ამიცახცახდა და კინაღამ სახალხოდ დავღვარე ჩემი ესოდენ ძვირფასი და იშვიათად თვალს გადმოცილებული ცრემლები.. დაქაალოოოოო როგორ ხააააარ, როგორ მომენატრე უკვეეეეეე, აეეეეე მეჯვარეა მოსულიიიიიიი, სიძ 001 შე მაიმუნოოო და მსგავსი უხერხულობის დასამალი ფრაზების შემდეგ რძალი და თავის ქალაჩუნა მული დატრიალდნენ ოჯახში, გავშალეთ სუფრა... ნუ რავი, გვრიტები რო ძალიან საყვარლები არიან ეგ რა დასამალია, ყველამ იცის, მარა ოჯახიც ძალიან საყვარელი დაგვხვდა.. ნუ მულს ვიცნობდი, ერთადაც დაგვილევია დაჟე :))) ჩვენი 1 კვირის გათხოვილი დაქალი თავს ისე გრძნობდა როგორც საკუთარ სახლში, ამიტომ 1 საათში ეს ყველაფერი მე და თიკომაც გადასარევად გავითავისეთ. ძალიან ბევრს ეცადნენ ჩემს დაკომპლექსებას სუფრაზე მყოფი ერთადერთი უცოლო მამრის (დათოს?!) „დაჯახებით“ მაგარ ვაი რომ არაფერი გამოუვიდათ, ნუ ეს ჩემთან თორე ზემოთ ნახსენები მამრი ერთობ შემართებით მიუდგა ამ იდეას, დაჟე სახლიც კი დამანახა სად მომიწევდა ცხოვრება :))) დავლიეთ ღვინო, და ზუსტად იმ მომენტში, ტრადიციისამებრ გენდერულ თანასწორობაზე რო უნდა გამეჭედა, გადავინაცვლეთ აივანზე, ვიცეკვეთ, ვიმღერეთ, მეზობლებს დავუფრთხეთ ძილი და ბოლოსდაბოლოს ჩვენც დავიღალეთ. ნუ ის ფიცი მე და თიკომ რომ დავდეთ გზაში რო არაფრის დიდებით არ დავრჩებოდით იქ და დავბრუნდებოდით თბილისში, მაშინვე გავაბათილეთ რაც აღმოჩნდა რომ თბილისში მარტო დათოს (?!) საპატრულო მანქანით შეიძლებოდა წასვლა ღამის 2 საათზე :))) მერე ბოჭორაძემ ისეთი ამბავი მომახალა თან ისე დაუნდობლად რო მთელი ღამე თვალი ვერ მოვხუჭე,იმასაც რამდენჯერაც ჩაეძინა იმდენჯერ ვაღვიძებდი ტექსტით „გაიღვიძე შე დამპალო, რა ნამუსით გძინავს, ეს რა მიქენი, ბლა ბლა ბლა“<br />დილა დაიწყო იმით რომ თავის საზარელმა ტკივილმა გამაღვიძა და ეს ტკივილი კიდევ უფრო გამიმძაფრდა რაც ყური კარგად დავუგდე რას ყვიროდა პატრული დათო პატრულირებისას რაციაში ჩვენს სახლთან ავლა–ჩავლისას :))) ეტყობა იფიქრა ბედი კარს მომდგომიაო და მშობლების გასაცნობად მეპატიჟებოდა სახლში :)) როდის როდის გამოვეტიეთ იქიდან.. გზაში ნოსტალგიამ შემოგვიტია და ვუსმენდით ამ 4 წლის წინანდელ დიქტაფონით ჩაწერილ ჩვენი დიადი სამეულის 45 წუთიან ბოდიალს, ისე ვიცინოდით ცრემლები ღაპაღუპით მოგვდიოდა ორივეს... მე თბილისში დავრჩი, თიკო გორში წამოვიდა, ი ვსიო, ეს იყო ჩემი პირველი სექტემბრის ამბავი რომელიც თვეზე მეტია დრაფტებში ძევს და მელოდება ნება ვიბოძო და ფართო საზოგადოებას წარვუდგინო..  <br /><br />და ბოლოს ტრადიციულად ფავორიტი სურათები:<br />მე თიკო და დალის ქალაჩუნა მული :*<br /><br /><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/StOAWYxOy_I/AAAAAAAABOQ/QtqfWaIJ4-s/s320/DSC00600.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391794300987034610" /><br /><br />სიძე და სიდედრები:*<br /><br /><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/StOAGxlOpVI/AAAAAAAABOI/kHpjFR39uGk/s320/DSC00610.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391794032769672530" /><br />აეეეეე, ტანცუეტ ვსეეეეეეეეეეეეე<br /><br /><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/StOAqqHxQbI/AAAAAAAABOY/7uku-3QkJ50/s320/DSC00613.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391794649242354098" /><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/StOA_bUEqlI/AAAAAAAABOg/VAbbFE2pFDU/s320/DSC00631.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391795006044678738" /><br /><br /><br />და კიდე გვრიტები :*  <br /><br /><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/StOBZEXeb-I/AAAAAAAABOo/1NX8qphA9yQ/s320/DSC00601.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391795446561533922" /><br /><br />ძალიან მიყვარხართ ორივე, ნუ ჩემი დაქალი უფრო მეტად მაგრამ სიძეც ძალიან :* გკოცნით გეხვევით, დაქალო ხანდახან ისე მომენატრები ხოლმე რო სუ ცხვირი მეწვის და ნიკაპი მიკანკალებს... სუ შენზე ვლაპარაკობთ მე და თიკო, თავი გარიყულად არ იგრძნო, სულ ჩვენთან ხარ მაინც... :* :* :* :* <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-5537111077562076170?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-83248391640717917932009-10-03T05:15:00.000-07:002009-10-03T05:21:38.109-07:001. მიყვარს - ჩემი ძაღლი;<br />2. ვოცნებობ - აგარაკზე მთაში;<br />3. ვფიქრობ - როცა სიწყნარეა მარტო მაშინ;<br />4. მძულს - მისალმება;<br />5. ვნანობ - რო ვუთხარი;<br />6. კმაყოფილი ვარ - რო ვუთხარი;<br />7. მენატრება - სკოლის პერიოდი;<br />8. მსურს - მაგისტრატურა შვედეთში;<br />9. მაღიზიანებს - ხმას რო არ მცემს;<br />10. ვგრძნობ - ფეხები როგორ მეყინება;<br />11. მეშინია - სულ არ გავიყინო;<br />12. ვიცი - რო დავიკიდებ;<br />13. არ ვიცი - როდის დავიკიდებ;<br />14. შემიძლია - „მიყვარდე და გული გატკინო“–თქო :));<br />15. არ შემიძლია - სიცოცხლე ყავის გარეშე;<br />16. ვმეგობრობ - ცხოველებთან;<br />17. ვაპატიებ - დამრჩა კიდევ რამე უპატიებელი?!;<br />18. ვტირი - იშვიათად, თითქმის არასოდეს;<br />19. ვიცინი - ყოველთვის,ხანდახან სიმწრითაც;<br />20. ვეძებ - სიმღერას „ჩამოვიარე მე შენს ქუჩაზე“ უკვე ჩვევაში გადამივიდა;<br />21. ღირსი ვარ - ხანდახან ცემისაც კი;<br />22. ვკარგავ - ძალიან ბევრ დროს;<br />23. მშურს - იშვიათად მაგრამ მაინც;<br />24. ვემალები - გაზეთების გამყიდველს, ტვინის ბურღია და იმიტო;<br />25. ვემტერები - მეზობლის ბავშვს, ყოველ გავლაზე რომ ზარს რეკავს იმიტო;<br />26. მაინტერესებს - როდემდე გამიძლებს;<br />27. არ მაინტერესებს - რას ლაპარაკობენ ჩემზე;<br />28. მახსოვს - პირველად სასწავლებელში ბლა ბლა ბლა :))<br />29. მრცხვენია - ხანდახან, ასეც ხდება ხოლმე;<br />30. ვუარყოფ - რო ხანდახან ელენე მენატრება ხოლმე;<br />31. ვავადმყოფობ - ძალიან ხშირად, მარა ლაითად;<br />32. ვმალავ - ჩანთის პატარა ჯიბეში :))<br />33. ვინახავ - 21 წელია უკვე :))))))))))))))<br />34. მწამს - ღმერთის;<br />35. მიკვირს - საკუთარი თავის, ხშირად..<br />36. მიხარია - ყოველი ახალი დღის დაწყება;<br />37. ვჭორაობ - დაქალებთან, ყველაზე და ყველაფერზე;<br />38. ვდარდობ - აპარატი რო თბილისში დამრჩა;<br />39. ვამაყობ - ჩემი ოჯახით და პირიქით :)))))))))))))))))))<br />40. ვაკეთებ - სალათებს, თანაც გემრიელებს :))))))))<br />41. ვეფერები - ძირითადად ცხოველებს;<br />42. მსიამოვნებს - ცხელი ყავის გემო;<br />43. მესიზმრება - სიზმრები, სხვა რა უნდა დამესიზმროს?!<br />44. ვეხმარები - ჭურჭელს ვრეცხავ ხოლმე ძირითადად;<br />45. ვეწევი - ჩილიმს ძირითადად და პლანსაც, თურმე :))))))))<br />46. მწყინს - იშვიათად, მაგრამ მერე დავიწყება მიჭირს;<br />47. ვხარჯავ - ფულს, დროს, ენერგიას;<br />48. ვღალატობ - საკუთარ პრინციპებს, ყოველ შეხვედრაზე :((((<br />49. ვკამათობ - ხშირად;<br />50. ვუხეშობ - ძალიან ხშირად;<br />51. ვუსმენ - Janis Joplin–ს ამ წუთას;<br />52. ვყოყმანობ - 14–ში წავიდე თუ არა დიპლომის ასაღებად :))))<br />53. ვკითხულობ - დუმბაძის ნებისმიერ მოთხრობას ნებისმიერი ადგილიდან, ყოველდღე;<br />54. ვამზადებ - ანკეტას დასაპოსტად :)))))<br />55. ვუყურებ - როგორ მოცოცავს ობობა ჩემსკენ :)))<br />56. ვკლავ - ჯერ მოცოცდეს და მოვკლავ აბა რას ვიზავ;<br />57. ვაფუჭებ - განწყობას, უფასოდ, მსურველები შემეხმიანეთ;<br />58. ვცხოვრობ - 2სართულიან სახლში და კარადაში საკუთარი განყოფილებაც კი არ მაქვს!<br />59. ვცემ - სიამოვნებით ვცემდი თავპირწაჭმულ ბავშვებს....<br />60. ვყვირი - ძალიან ხმამაღლა, არ გირჩევთ მოსმენას;<br />61. ვმღერი - აბაზანაში :))))))<br />62. დავდივარ - ფეხით დავდივარ ბევრს ამ ბოლოს;<br />63. ვმკურნალობ - ბუასილს დაჟინებული მზერით–არა!!! მე არა :))))<br />64. ვერიდები - ნაცნობებს ქუჩაში, (იხ მე–4 პუნქტი);<br />65. ვთამაშობ - ნერვებზე, დიდის წარმატებით;<br />66. ვიტყუები - იშვიათად, მარა ისე საყვარლააად.. :))))<br />67. ვეთაყვანები - მე, ეთაყვანები–შენ, ეთაყვანება–ის :))))))<br />68. ვგიჟდები - ძაღლებზე;<br />69. ვაგროვებ - სალფეტკებს,იარლიყებს,ხურდებს,პატარა მანქანებს;<br />70. ვიხდი - აბა ჩაცმული ხო არ დავწვები?!<br />71. ვეჭვიანობ - ყველაზე და ყველაფერზე 24/7 :)))<br />72. "ვკაიფობ" - ლაითად რო მიღუტუნებენ ხელზე მაშინ;<br />73. ვიზიდავ - განსაკუთრებით კამაზის მძღოლების ყურადღებას ქუჩაში;<br />74. ვალამაზებ - უმანდილოსნო სუფრას:))) სხვა რა გზააა :));<br />75. ვასრულებ - პოსტის წერას და ვაქვეყნებ ბლოგზე :))))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-8324839164071791793?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-84696815907388633432009-09-25T12:18:00.000-07:002009-09-25T12:34:31.762-07:00<p>გავიგე ბლოგი გქონიაო, იმდღეს მითხრა, <br />?!<br />სალომემ (?!) მითხრა, რას წერ ხოლმეო?<br />just დღიურის პონტია, ხანდახან თუ დავწერ რამესთქო, <br />ხო არ იგინები ხოლმეო? <br />არა, რაც მამაემმა მომაგნო აღართქო..<br />ჩემზე არ წერ ხოლმე არაფერსო?<br />ნწუ..<br />რატო მერეო? <br />რა უნდა დავწერო, შენც არ მყავდე ვარსკვლავთბიჭუნათქო ცალყბად შევღიმე :))<br />ეწყინასავით..<br />ჭორაობა უნდოდა, მე კიდე უაზროდ ვეღრინებოდი რაღაცეებს :((<br /><br /><br /><br />ნერვიულობს, დაურეკე, დაელაპარაკეო დედამ...<br />არ დამირეკია...<br />ეწყინებოდა...<br />ვიცი მარა..<br />ვერაფერს ვეტყვი..<br />ყელში ბურთი მეჩხირება...<br />არც ნახვა შმიძლია...<br />ცრემლს ვერ ვაკონტროლებ....<br /><br />იმაზე უფრო მეტად მიყვარხარ ვიდრე შემიძლია..... <br />ყველაზე და ყველაფერზე მეტად...<br />სიცოცხლეზე მეტად...<br />შენ თავს გეფიცები...<br /><br /><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sr0ZbFdghhI/AAAAAAAABN4/E-pGLXKM4wU/s320/IMG_0036.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385488682518087186" /><br />მალე გამოჯანმრთელდი ,,დონდლიკ“ ..... <br />გთხოვ..... :*</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sr0bJs8SkTI/AAAAAAAABOA/k6ga2GIH59U/s320/DSC00456.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385490582901788978" /><br /><br /><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-8469681590738863343?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-71350717938292797082009-09-05T15:47:00.000-07:002009-09-08T04:20:43.611-07:00<p>მაშ ასე,15 აგვისტოს, დილის 7 საათზე, უკვე ვისხედით აკაკის მარშუტკაში და მივქროდით ქობულეთისაკენ..</p><p>ქობულეთში შესვლისთანავე დაიჩითა ვიღაც დონდლო, მოკლე ბიკინით მოატასავებდა ტრასაზე, ნუ რა მოხდა ქობულეთია, ზღვაა.. მარა ბრრრრრრრ, რო მახსენდება ეხლაც ასპირაციული პრობლემები მექმნება :) რა საზიზღრობა იყო...  დედაო ძლივს დავიჭირეთ, გორში მიყვებოდა ისევ მარშუტკას :) :)  </p><p>ნუ მერე დავბინავდით... რადგანაც აღმაშენებლის 444 ნომერში ვცხოვრობდით, შრეკი ოფიციალურად გორის 444–ე ბატალიონად მოგვიხსენიებდა :) ა ხო, ჩვენ 1 კვირით წავედით იდეაში მარა 10 დღეზე ნაკლებად ვერ ვიშოვეთ ბინა, საბოლოოდ 11 ღამე და 12 დღე დავრჩით იქ :)</p><p>პირველ დღეს ისეთი განსაკუთრებული არაფერი მომხდარა, გავედით საჭმელად და ზუსტად 2 საათი ველოდეთ 2 კატლეტს და 2 ოჯახურს, საბოლოო ჯამში დავრწმუნდით რო "ჯობს გვიან ვიდრე არასდროს" ეს ფრაზა ყველა კონტექსტში არ არის გამართლებული, ნეტა სულ არ მოეტანათ, ბრრრრრრრრრ, ბეწვები და რაღაც საზიზღრობები ეყარა შიგ... მოვიპლიაჟეთ და პარკში გავისეირნეთ საღამოს. გავ20დი  იქ იმდენი ნაცნობები ვნახეთ, ბოლოს თავჩაღუნულები დავდიოდით, 1000ჯერ მაინც გავიმეორეთ ფრაზები, კარგად ვარ, დღეს ჩამოვედი, 10 დღით, 444ნომერში  :) მერე მშიოდა მაგრად და სანამ იმაზე შევთანხმდით სად გვეჭამა გადამიარა, ხოდა მარუნას უნდოდა შაურმა, ჩვენს გვერდით აკეთებდნენ და გამოვედი მე შეკვეთაზე, ნუ ის ბიჭი ისეთი მთვრალი იყო რო ჯერ სუ მუჭებით ზილა პროდუქტები და მერე არ მატანდა შენი სახელი და გვარი მითხარი "ოდნოებში" 5+ ები უნდა დაგიწეროო  და ბლა ბლა ბლა, ბოლოს უკვე ცოლობა რო მთხოვა სახეზე შემატყო რო ცეცხლს ეთამაშებოდა და გამომატანა შაურმა :)  </p><p>მეორე დღეს ჩამოვიდნენ ვირუსები :*  პლიაჟზე იმდენხანს ვიყავით რო შემდეგი 3 დღე ჩაგვმწარდა :)  </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqUDPMrf5YI/AAAAAAAABKY/pbendB_dmYs/s320/DSC00275.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378708889600517506" /></p><p>და საღამოს წავედით რესტორანში, დავიმხეთ თავზე იქაურობა, მერე საბედნიეროდ კუთხაშვილის მაგიდას ჩხუბი მოუვიდათ ვიღაცეებთან და ნახევარი რესტორანი გამოცარიელდა, ანუ საცეკვაო ადგილზე ხალხის რაოდენობამ იკლო და თავისუფლად შეგვეძლო დავმდგარიყავით იატაკზე და არა ვინმეს ფეხებზე :) მერე ალბათ თქვენც გაიგებდით იმ ტრაგედიას რაც დატრიალდა.... დღემდე მიჭირს იმ აზრთან შეგუება რომ მარუნას აიფონი დაიმტვრა :) :) :) </p><p>17 ში მთელი დღე აიფონს დავსტიროდით ერთად და ცალ–ცალკე, არ ვაკლებდით კურთხევას იმ დამპალ "კარუსელს" რომელმაც ეს სათუთი ნივთი შეიწირა :) ამავე დღეს მქონდა პატივი უამრავი წყალი მეყლაპა კუთხაშვილის დახმარებით, ისე დაუნდობლად მაყვინთავებდა რა დავუშავე ასეთი ვერ ვხვდები :) ზატო მე ბეწვები დავაწიწკნე და გავლანძღე, იმან ჩუსტი მესროლა და ვიღაც ქალს გაარტყა, ძალიან კაარგი :) საღამოს ვირუსებმა გამოგვიარეს და ჯერ ვისეირნეთ, მერე უუუუუგემრიელესი პიცა ვჭამეთ, "კარუსელს" ვაგინებდით ყოველ დანახვაზე, და 12ზე უკვე სახლში ვიყავით... ერთი დიდი პლიუსი რაც ჩვენს ბინას ქონდა იყო აივანი, იქ ყოფნის ნახევარი აივანზე გავატარეთ :) ამ დღეს მეზობლები არ შეგვიწუხებია ისე დავიძინეთ :)</p><p>18ში დილას წელი გვწყდებოდა პლიაჟზე ჩასასვლელად მარა მაინც წავეხვეტეთ :) ტალღები იყო, ცოტა ლაითი მარა რომ არა კუთხაშვილი თეო და მარი უეჭველად დაიხრჩობოდნენ :) მე ღრმაში ვიყავი და რო დამიძახეს გვიშველეო მეთქი აქედან იქ გასვლას მაინც ვერ მოვასწრებ და ტყუილად რატომ დავიღალოთქო, ხოდა იმათაც კუთხაშვილს მიმართეს მერე იგივე თხოვნით... დიდი მადლობა გიოზგის :)   <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqUcsVu01yI/AAAAAAAABKo/npAU4DHZyZo/s320/18082009934.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378736878037292834" /></p><p>არც ამ დღეს ამცდა ყვინთაობა :( ხო ქრისტი ჩამოვიდა ამ დღეს :) მერე ნიკის აინტერესებდა როგორ გამოიყურებოდნენ მუსულმანი ქალები პლიაჟზე და...  <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqUbyk0Gc1I/AAAAAAAABKg/aJ2OLMnwmwc/s200/DSC00294.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378735885653537618" /></p><p>პროსტა გარშემო ხალხი რატო მიყურებდა დებილივით ვერ მივხვდი :) მერე მაომ დარეკა ხელი მოვაწერეთ მე და რომამო და ხვალ ჩამოვდივართო :)  საღამოს აიფონის პანა7 იყო დანიშნული, ხოდა მოვემზადეთ და გადავიხადეთ :) ქვემოთ არის ვიდეო, მარა ცუდი ხარისხია ცოტა და ხმა წყდება ხანდახან, ამიტომ სრულ ტექსტსაც შემოგთავაზებთ რომელსაც ვკითხულობ :)  დეტალები არ გამოგრჩეთ, შავები გვაცვია, ყვავილები, საკაცე და ა.შ :) სახლში ეგონათ სპექტაკლს ვდგავდით და გარშემო ქვეყნის ხალხი დაგვეხვა და თვალს გვადევნებდა :)  </p><p><strong>მაშ ასე, აიFონ 8 გეგაბაიტიანის დატირება :)</strong></p><p><object width="425" height="344"><embed src="http://www.youtube.com/v/C9fRaV7kyyg&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> </p><p><br /></p>მშობელი დედა მაკ ეფლი;<br />გულდათუთქული მეუღლე მარიამ ქიტიაშვილი;<br />მასზე მეოცნებე მამაშა თეო, იგივე დედაო, იგივე ჭიპლარა ლაფაჩი და მისი ჩინური ნოკლია;<br /><br />ფრთებშეკვეცილი ბიძაშვილები:<br />8 და 4 გეგაბაიტიანი აიპოდები;<br />აიპოდების მეუღლეები ნინო და მარი ჭონიშვილები;<br />ნიკჩო თოდუა; და მისი ნოკია 5610<br />ნოკია N76<br />სამსუნგ U600<br />უახლოესი ნათესავები და მეგობრები;<br /><br />ღრმა მწუხარებით ვიუწყებით რომ 16 აგვისტოს შავბნელ ღამეს ყველასათვის მოულოდნელად გარდაიცვალა, ყველას ოცნება და სიამაყე, მუხლჩაუხრელი, მშრომელი, მრავალჭირნახული და მაინც უერთგულესი, უერთადერთესი, უსაყვალესი და უბოძიჩილესი:<br /><br />აიფონ 8 გეგაბაიტიანი!<br /><br /><br />პანაშვიდები 18, 19, 20, 21, 22, 23 და 24 აგვისტოს, საღამოს პლიაჟიდან რომ ამოვალთ მერე...<br /><br />გადასვენება ქალაქ გორში 25 აგვისტოს დღის 3 საათზე აკაკის მარშუტკით...<br /><br />გამოსათხოვარი:<br /><br />ოო რა მოულოდნელად ჩამოჰკრა მწუხარების ზარმა მარუნას აიFონი აღარ არისო. მეხის გავარდნას გავდა შენი გარდაცვალების ამბავი... აგერ უკვე 2 დღეა გულდათუთქულები დავცქერით შენს დამსხვრეულ სახესა და თავს და დღემდე არ გვჯერა რომ შენ ჩვენთან ერთად აღარ ხარ, რომ სულ რამდენიმე დღეში დაგვტოვებ და სამუდამოდ მიებარები მშობელ ნაწილების სასაფლაოს. იმის წარმოდგენაზეც კი გვზარავს რომ შენს სათუთ ნაწილებს სხეულიდან მოგაცილებენ და ისე გაყიდიან. არადა როგორ გიხაროდა ქობულეთში წამოსვლა, რა გამალებით რეკდი ბუძილნიკს 15ში დილის 6 საათზე... როგორ გულწასული დაეცი და მოიწყინე როცა დედაომ მეათასედ დაგანარცხა მეტლახზე. ალბათ გულიც გიგრძნობდა რომ სულ რამოდენიმე საათის სიცოცხლეღა გქონდა დარჩენილი... არასოდეს დაგვავიწყდება შენში მოთავსებული 1000 სურათი და რამდენიმე მელოდია, ყოველ ტელეფონის ვიბრაციაზე გაგვახსენდება შენი შესაშური ვიბრაცია... და ის სანუკვარი ზარი კრრრ კრრრრ-ო რომ გალობდა. ყოველთვს გვემახსოვრება შენი მეუღლის აღმოთქმული უკანასკნელი ფრაზა: <strong>“აჰა წაიღე ტელეფონი და უკან გაიკეთეო”</strong><br />ვიცით გემძიმება ჩვენი ფრთებჩამოყრილი ყურება, ამტომ განვაგრძობთ გიჟურ ცხოვრებას... აპატიე მამაშას თუ რამ ტკივილი მოუყენებია შენთვის, შენც ხომ იცოდი რომ შენისთანაზე ოცნებობდა და შურის გამო გახეთქავებდა წინ და უკან...<br />მართალია როგორც დედაო გვმოძღვრავს ყველაფერი უფალი იეღოვას ნებაა და ჩვენ ამას წინ ვერ აღვუდგებით მარა, მიუხედავად ამისა, მაინც ძალიან გვიჭირს იმ აზრთან შეგუება რომ შენ დაგვტოვე, რომ 25 გვისტოს სამუდამოდ ჩაგასვენებთ შენს საყვრელ ლუი ვიტონის განსასვენებელში და გაგიყენებთ გზას საიდანაც შენისთანები აღარსოდეს ბრუნდებიან...<br /><p>რას ვიზავთ ეს ყოფილა შენი ბედი, იეღოვასაც კარგები უნდაო თავისთვის ბრძენ ხალხს უთქვამს... გკოცნით დასხვრეულ სხეულზე და გპირდებით რომ შენ მარადჟამს იცხოვრებ ჩვენს მოგონებებში და ჩვენი ტკბილი მოგონებების სადღეგრძელო, ყოველთვის შენი თამადობით დაილევა, მანამ სანამ ჩვენი სხეულები დაამძიმებს დედამიწას :)</p><p> <br /></p><p>19–ში ჩამოვიდნენ შრეკი და თავის ძმა :) დილას მაინც მოგვიწია ყვინთაობამ, სამაგიეროდ გიორგი გორში წავიდა და ამოვისუნთქეთ :) საღამოს წავედით რესტორანში,</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqWCog_I_dI/AAAAAAAABKw/ooeFiMhTxpw/s320/IMG_2200.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378848962525068754" /></p><p>ბესო და რუსკაც იყვნენ,  რაღათქმა უნდა დავთვერით მაგრად, დავხდით თავზეხელაღებულები :)  </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqWEh4OH0tI/AAAAAAAABK4/OqyHf9aVZiU/s320/IMG_2214.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378851047526093522" /> <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqWFMQiFp5I/AAAAAAAABLI/K2HN3tEFauk/s1600-h/IMG_2220.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqWFMQiFp5I/AAAAAAAABLI/K2HN3tEFauk/s320/IMG_2220.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378851775606794130" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqWE0uYb0oI/AAAAAAAABLA/N3l6XK6W1Lc/s1600-h/IMG_2219.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqWE0uYb0oI/AAAAAAAABLA/N3l6XK6W1Lc/s320/IMG_2219.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378851371302507138" /></a><br /><br /></p><p>როგორც მე ვსვამდი შრეკიც ისე, <br /></p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqWFkwosuiI/AAAAAAAABLQ/PE7cYoyfk4c/s320/IMG_2223.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378852196541315618" /></p><p>ბოლოს ისე გამოთვრა რო პლიაჟზე რო ჩავედით ძირს დაწოლა და დაძინება ერთი იყო :) სურათს ქვია "შრეკმა დარეკა ვეღარ მოვდივარო"</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqWG3pVOHrI/AAAAAAAABLY/UGKA9UM4U0c/s320/DSC00351.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378853620509712050" />  </p><p>სახლში ძლივს შევედით, გოგოები მაგარი მთვრალები იყვნენ, მე რა მიშავდა :) მარუნა ატყდა პარკში რო სიმინდი იყიდება ის მინდაო, ღამის 3 საათზე :)  ძლივს დაგვაშოშმინეს :)  <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqWH7WEOABI/AAAAAAAABLg/1xrywaDYPUk/s320/DSC00364.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378854783569231890" /></p><p>ხოოო, ეხლა ყველა დღე რო სათითაოდ მოვყვე ძალიან გამოგრძელდება პოსტი, ამიტომ ჯასთ ფავორიტი სურ10ები :)</p><p>დასტური იმისა რომ პლიაჟზეც "გვეძინა" ცოტა ხნით :)  <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqY9v4gqg5I/AAAAAAAABNw/U-XwfJh9obs/s320/IMG_2231.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379054697773171602" /></p><p>დასტური იმისა რომ ციცინათელაში ვიყავი :) <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqYuq-kXoKI/AAAAAAAABLo/xGXpi04OkaU/s320/DSC00476.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379038120825561250" /></p><p>დასტური იმისა რომ შეპირებისამებრ შევედი შიშის ოთახში (გურამ!) მარა არაფრის შემშინებია :(  <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqYvKtscygI/AAAAAAAABLw/4VaLBSKSgo8/s320/DSC00467.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379038666051865090" /></p><p>ციცინათელადან ძალიან ბევრნი წამოვედით ერთი მანქანით, +ამას ვირუსას მთელი გზა ვუღუტუნებდი და მანქანა 2 ბორბალზე მოყავდა, 3 ავარიას გადავრჩით :) </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqYv3RfQukI/AAAAAAAABL4/3O_j79reGds/s320/DSC00480.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379039431574469186" /></p><p>22–ში ჩამოვიდა გიიგა :* ჯერ სასწაულად გადავრჩი ტანსაცმლიანი ყვინთაობას, მადლობა მას ვინც დაგინება მოიგონა :) მერე საღამოს წავედით ბ10უმში, გიგას ვალი დამედო 15 ლარი, რამეთუ ჩემი არაორგანიზებულობის გამო აჩის მანქანით ვერ წავედით :) სამაგიეროდ იმ გარეწარმა დიდი ჩუპაჩუპსი წამართვა და შემიჭამა :( გიიიგა მააჭამე რა კანფეტიიი :(</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqYx1UFdiXI/AAAAAAAABMA/NAdRbFebu54/s320/DSC00483.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379041596935080306" /> </p><p>15  +2 ლარი ამ ბუშტის საფასური :) <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqYyL4nEUfI/AAAAAAAABMI/463T2pg8SfU/s200/DSC00491.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379041984696832498" />  რომელიც აიღო და ვიღაც ნაგლ ბავშვს აჩუქა :( </p><p>ზეთს ვაი ჰი მასთ დაი! მოკვდი გარეწარო!   <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqYyrChHcOI/AAAAAAAABMQ/6lYNdp_ize8/s320/DSC00499.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379042519932170466" /> </p><p>საბოლოო ჯამში ვალი = (15+2–2)= 15 ლარი :) იჭები წავიდნენ გონიოში დისკოთეკაზე, მე ძალიან დამეზარა და ბ10უმში ვარჩიე დარჩენა ;)</p><p>მეორე დღეს ძალიან დამეზარა ზღვაზე ჩასვლა, შრეკი და გიგა მოვიდნენ ჩემთან სახლში, და ჯოკერში წამაგებინეს 20 ბუქნი :( რის გამოც 4 დღე კუნთები მტკიოდაა :(  იხ. ვიძიუ  </p><p><object width="425" height="344"><embed src="http://www.youtube.com/v/HfYXFu1XAtw&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></p><p>მერე ბჟალავა ჩამოვიდა ბ10უმიდან, მეთქი პიჟამოს მაინც გამოვიცვლითქო მარა სანამ წინადადება დავამთავრე პლიაჟზე ვიდექით უკვე :) და ბჟალავა სურათებს გვიღებდა :) </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqY3Ae2cc8I/AAAAAAAABMo/mz-MDIM9EVU/s320/DSC00605.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379047286361584578" /></p><p>დღის ბოლოს 1 საათით გამოვიდა მზე და ამ შანსის გაშვება არ შეიძლებოდა ხელიდან... მე შრეკის მეშინოდა, იმიტო რო ზღვაზე ჩემს საყვითავებლად ჩამოვიდა მარა დამინდო და ერთხელაც არ ჩამაყვინთა, ზატო გიგასთან არც ხვეწნამ გაჭრა, არც თავის მომკვდარუნებამ, არც ლანძღვა–გინებამ... 3 დღის სამყოფი წყალი ვყლაპე :) ფოტო განწყობისთვის :) რამსიგრძე ფეხები მქონია და არ ვიცოდი :)</p><p> <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqY2JUH7XFI/AAAAAAAABMY/EcVqZFxv6xc/s320/DSC00503.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379046338589318226" /> სინამდვილეში ტანი ჩემია, ფეხები გიგასი :) </p><p>სახლში რო მივედი ოთახში დამხვდა ჩვენი სიყრმის მეგობარი თოდუააა!! აეეე, გამიხარდა მაგრად, არ ველოდი... ხოდა რადგანაც რესტორანში წასვლა გაგვემაზა გოგოები გავიდნენ საჭმელად, მე და ვირუსები წავედით ციცინათელაში ბიჭების სანახავად. დასტური იმისა რომ ვნახეთ:) <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqY38AQSUsI/AAAAAAAABMw/Msk-E_ww7UM/s320/DSC00516.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379048308940624578" /> </p><p>იქიდან წამოვედით გონკაობით, რის გამოც აჩის მანქანამ დარეკა ვეღარ მოვდივარო :) გავედით პროფილაქტიკაში, მერე მე დამტოვეს გოგოებთან და ბიჭები წავიდნენ ვირუსასთან, სულ 2 საათიც არ იქნებოდა რაც დავშორდი გოგოებს და რო მივედი გალეწილი მთვრალები დამხვდნენ ხუთივე :) რადგანაც 5 მთვრალ ქალს ჩემმა მტერმა უყურა ფხიზელი თვალით, მომიწია მეც დალევამ, მარა 2 ბაკალმა ჩაკიდულმა ვერ დამათრო :( აქ თოდუა ითხოვს მაგიდები გვერძე მივწიოთ და დენს ფლორი გავაკეთოთო, მე ვარწმუნებ იდეის აფსურდულობაში :)  <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqY41RMZwwI/AAAAAAAABM4/wg3-e7BWxsY/s320/DSC00517.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379049292740281090" /></p><p>მერე ჩავედით დისკოთეკაზე, შრეკი თავისი ჩვეული ამპლუიდან გადაიქცა მეჯიც დენსერად :) უკვე ძალიან გვიანი იყო სახლში რო მივედით, 5 საათზე გიგა გაიპარა ქუთაისში!!!!!! რის გამოც მთელი მეორე დღე ვუმესიჯებდი და შეურაცხყოფას ვაყენებდი როგორც შემეძლო :) 24ში ღამე წავედით პლიაჟზე და კოცონი დავანთეთ, სასისკები და კარტოშკა შევწვით და გამოვთვერით ტრადიციულად :)  </p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqY6VorSFdI/AAAAAAAABNA/j-YvZHR5d6k/s1600-h/DSC00549.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqY6VorSFdI/AAAAAAAABNA/j-YvZHR5d6k/s200/DSC00549.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379050948311258578" /></a> <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqY6mghBYAI/AAAAAAAABNI/iqFyMYBR42k/s200/DSC00554.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379051238178512898" /> <br /><br />მერე შეგვცივდა.. ინ ზის ფიქ, შრეკ ენდ მე არ თბობინგ ზე ტრაკზ :) </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqY7HUml4iI/AAAAAAAABNQ/bj18ZmXyYaU/s320/DSC00558.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379051801916334626" /> </p><p>რო წამოვედით ზონარი გამეხსნა გზაში და შრეკს შევთავაზე შემიკარი და ჟაკეტს გათხოვებთქო და კაიო :)  <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqY8Y8yF3uI/AAAAAAAABNg/s0G2xe4KRuI/s1600-h/DSC00562.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqY8Y8yF3uI/AAAAAAAABNg/s0G2xe4KRuI/s200/DSC00562.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379053204271390434" /></a>  <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqY8rg8m_LI/AAAAAAAABNo/4RxIh_1JBQM/s200/DSC00564.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379053523216825522" /><br /><br /></p><p>ბოლო დღეს სახლის სხვა ბინადრებთან ერთად წავედით რესტორანში რათა ყველას ენახა რომ არც ისე ცუდი გოგოები ვართ :)  <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SqY7zVCJgeI/AAAAAAAABNY/-ZabjQ3nM-E/s320/DSC00569.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379052557946159586" /> </p><p>მე და ჩემმა დამ შევძელით გვეცეკვა გვერძე სუფრასთან მოქეიფე ერთობ სიმპათიურ მოცეკვავე მამრებთან :) და როდის როდის დავიშალეთ... დილით ოთახიდან ფხოჭიალით გამომათრიეს, რამეთუ მეძნელებოდა აღმაშენებლის 444–ე ნომრის მიტოვება და გორში დაბრუნება :) </p><p>ვსიო, სულ ეს იყო, გკოცნით, გეხვევით, აბა ჰე და აბა ჰო :)</p><p> P.S. მიყვარს მე ბევრ სურ10იანი პოსტები, აბა ჯასთ ამდენი ბლადაბლუდი ჩემმა მტერმა წაიკითხა. :) </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-7135071793829279708?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-70050651694219678282009-09-03T02:57:00.000-07:002009-09-03T03:17:15.361-07:00მერჩია, სულ არ შეგხვედროდი,<br />რადგან მაშინვე<br />დაიწყო ჩვენი განშორებაც...<br /><br />ხვალ გაცილებით შორს ვიქნებით ერთმანეთისგან,<br />ვიდრე დღესა ვართ.<br />დღესაც ძლივს მესმის შენი სუნთქვა,<br />ან მეჩვენება<br />და თავს ვიტყუებ__<br />ჯერ მესმის მეთქი.<br /><br />ჩემი გონების პაწაწინა ეკრანზე <br />დღემდე აღბეჭდილია ერთადერთი კადრი ფილმისა,<br />რომელსაც "ჩვენი ცხოვრება" ჰქვია__<br />ჩემს მხარზე მშვიდად თავმიდებული,<br />ზიხარ და სუნთქავ__<br />რაც არასოდეს არ მომხდარა სინამდვილეში,<br />ვერ მოვიცალეთ საამისოდ,<br />ჩვენ ხომ უაზროდ<br />და უსაშველოდ<br />და ვარსკვლავებზეც უფრო მეტად ვართ მოწყვეტილნი<br />ერთმანეთს...<br />მაგრამ კი არ ვცდილობთ,<br />მხოლოდ ვოცნებობთ,<br />თავისით როდის ამოივსება<br />ეს გამთიშავი, გამთოშავი სიცარიელე,<br />რომელმაც გვშობა რაღაცისთვის<br />და რომელშიაც<br />თანდათანობით ვითქვიფებით<br /><p>რაღაცის გამო.....</p><p> ©???? </p><p>"მიყვარხარ"-იდან" </p><p>"მიყვარდი"–მდე მანძილი </p><p>მტკივა. </p><p>შენი ჩემნაირობა მტკივა,</p><p>ყელში გაჩხერილი ბოღმის ბურთი მტკივა, </p><p>შენს თავს გეფიცები.</p><p>დაძაბულობისგან მხრებიღა მტკივა....</p><p><br />რა სასაცილო სიტყვაა ტკივილი....</p><p><br />ჩემთვის რომ უშენობას ნიშნავს </p><p>და შენთვის გამუდმებულ ტეხას წელის .</p><p><br />შიშიც სასაცილო სიტვაა...</p><p><br />მე რომ შენი დაკარგვის მეშინოდა </p><p><br />და შენ ტარაკნების.<br /><br />როგორ მეგონა, რომ ერთად ვიქნებოდით....<br /><br />დამცინეთ!<br /></p><p> © ???????? :( <br /><br /></p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sp-Xm8crvEI/AAAAAAAABKQ/t54aj-LrEKw/s200/no-kidding-480.gif" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5377183175420918850" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-7005065169421967828?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-81609981151331973032009-09-02T11:48:00.000-07:002009-09-02T14:26:31.437-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sp7isKgpWqI/AAAAAAAABKA/30zRVAIxuuw/s1600-h/me+da+guji.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 218px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sp7isKgpWqI/AAAAAAAABKA/30zRVAIxuuw/s320/me+da+guji.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376984253490354850" /></a><br /><br /><br /><p>ვინაიდან და რადგანაც <a href="http://tamok-vasasi.blogspot.com/">ვასასიმ</a> დამთაგა "იძულებული" ვარ დავწერო პოსტი იმის შესახებ რასაც ბავშვობაში ვფიქრობდი და მეგონა :)</p><p>მაშ ასე, </p><p>1) ბავშვობაში მეგონა რომ ჩემი თოჯინები ღამით ცოცხლდებოდნენ, ამიტომ სანამ დავიძინებდი ჩუმად ვულაგებდი ხოლმე ჩემს ძმას ლოგინში რო ჩემთვის არაფერი დაეშავებინათ, რადგანაც მე სუ ვაწამებდი, ხელ–ფეხს ვამტვრევდი, თმას ვაჭრიდი და ა.შ :)</p><p>2) ბავშვობაში მეგონა რომ ტყუილებს რო ვამბობდი ენაზე თეთრი წერტილები იმიტომ მიჩნდებოდა, ამიტომ გადაწყვეტილი მქონდა, რომ გავიზრდებოდი ენიდან თეთრი წერტილების გადამფხეკავი ექიმი უნდა გამოვსულიყავი :)</p><p>3) ძალიან დიდხანს მეგონა რომ ქართველები ტუჩებში არ კოცნიდნენ ერთმანეთს და ჩვენთან მხოლოდ ლოყაზე ნაზი ამბორი იყო დაშვებული :) :) :))))</p><p>4) მეგონა რომ ლოგინის ქვეშ ცხოვრობდა რაღაც საშინელება და აუცილებლად მტაცებდა ფეხებში ხელს და შემითრევდა თუ სასწრაფოდ არ ავწევდი ფეხებს ლოგინზე :) ხოდა ამიტომ შუქს რო ვაქრობდი მინიმუმ 2 მეტრის სიშორიდან ვხტებოდი ლოგინზე :):)</p><p>5) უკან–უკან თუ ვივლიდი დედა მომიკვდებოდა :))</p><p>6) ტელევიზორში ან კომპიუტერის ეკრანზე გამოსახულებას სხვა მხრიდან თუ შევხედავდი მეორე მხარე გამოჩნდებოდა კადრის :) კისერდაგრძელებული ვუყურებდი ორივეს :)]</p><p>7) ვარსკვლავებს თუ დავითვლიდი ხალები და მეჭეჭები გამომივიდოდა, ხოდა ზურგზე მინდოდა რო ხალები მქონოდა და ვითვლიდი ხოლმე გამწარებული :)</p><p>8) კევს თუ დიდხანს დავღეჭავდი, ძალიან დიდი ყბები გამიხდებოდა :)</p><p>9) ბავშვობაში მეგონა რომ თუ ყურებს დიდხანს ვაპარტყუნებდი ხელით, აუცილებლად ავფრინდებოდი როგორც დამბო დაფრინავს მულწიკში,    <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 220px; height: 307px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sp7a3c81MiI/AAAAAAAABJw/VsCmT2S15Mc/s320/post-73-1166508548.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376975651325948450" /></p><p>თან სუ სპილოს მეძახდნენ ისედაც, დიდი ცხვირი და ყურები გაქვსო და... :(</p><p> <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 135px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sp7iZNQ7E8I/AAAAAAAABJ4/YQxS0KJ-VQU/s320/fffff.bmp" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376983927812199362" /></p><p>10) კიდევ მეგონა რომ სიმღერაში <strong>"მე შენს ნაკვალევს დავეძებ"</strong> ამ ფრაზას უნდა მოჰყოლოდა შემდეგი: <strong> "რამხელა ფეხი გქონია"</strong>  ახლაც თუ სადმე ყური მოვკარი ამ სიმღერას სუ მგონია რო ასე უნდა გაგრძელდეს :)))</p><p>11) ასაკით დიდი ადამიანი აუცილებლად უფრო მაღალი უნდა ყოფილიყო ვიდრე ასაკით მასზე უმცროსი :)</p><p>12) ბავშვობაში მეგონა რო სიგარეტს მარტო კაცები ეწეოდნენ :) :) :)</p><p>13) და ბოლოს, ბავშვობაში მეგონა რომ, რო გავიზრდებოდი იმაზე ბევრად ჭკვიანი და წარმატებული "ქალი" ვიქნებოდი ვიდრე ეხლა ვარ :)</p><p>p.s მეზობლის ბავშვს მოვატყუე რომ ასვალტის ხაზებზე (დაბზარულივით როა ხოლმე) ფეხს თუ დაადგავდა დედა მოუკვდებოდა, ის კიდე ისე მიეჩვია დღემდე დაბლა იყურება და ისე დადის :) :) :)</p><p>ჩემის მხრივ ვთაგავ <a href="http://djguro.blogspot.com/">გურამს</a>, რამეთუ მაინტერესებს მისი ბავშვური ფანტაზიები :) </p><p></p><p>p.s.s. დაკარგული იმიტომ ვიყავი რომ "დასასვენებლად" ვიყავი ქობულეთში, მაგაზეც დავწერ მერე :) </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-8160998115133197303?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-67711656911978728972009-08-14T03:53:00.000-07:002009-08-14T04:16:49.289-07:00<a href="http://bazzilio.blogspot.com/2008/11/070808.html">o7.08.08</a><p><a href="http://bazzilio.blogspot.com/2008/11/080808.html">08.08.08</a></p><p>9.08.2008<br /><br />დილას არ გამიღვიძია, იმიტომ რომ არც ღამით მეძინა, უბრალოდ ჩუმად ვისხედით მთელი ღამე მე და დედა და ყოველ ხმაურზე და თვითმფრინავის გადაფრენაზე უსიამოვნო ჟრუანტელი გვივლიდა ტანში... 11 საათზე ძალიან რო უმატეს თვითმფრინავებმა ფრენას, თან ნელ–ნელა რომ მცირდებოდა მათი საფრენი სიმაღლე, გულმა მიგრძნო რო უკვე ქალაქს დაბომბავდნენ, მოვკიდე ხელი გრეის, ჩემს პატარა დეიდაშვილს და ჩავედით სარდაფში, პირველი ბომბი რო ჩამოაგდეს, ჩემი უბნის დასაწყისში, საშინელი ხმა, ვიბრაცია, სუნი და რუხი ბოლი დადგა გარშემო, ეს წმინდაწყლის ბაზა დაიბომბა უკვე ვიცოდი... ბავშვი გადამერია, დეიდა სამხედრო ბინებში ცხოვრობს და ეგ და ბებო სახლში იყვნენ მაგ დროს, მამაჩემი გავიდა უნდა ჩამოეყვანა და უცებ მეორედ დაიბომბა ქალაქი, ახლა უკვე სატანკო ნაწილი და სამხედრო ბინები გაეხვია ალში... კიდევ უფრო გამძაფრდა დენთის სუნი, კიდევ უფრო გამუქდა და გარუხდა ჰაერი... თვითმფრინავები კიდევ აგრძელებდნენ ფრენას, სარდაფიდან ამოსვლას ვერ ვახერხებდი, ბავშვს ვერ ვტოვებდი მარტო, როგორ იქნა დეიდასთან დარეკა დედამ და გაიგო რო მოდიოდნენ უკვე ჩვენთან... დაახლოებით 15 წუთში მოვიდნენ, დეიდამ 20 ბიჭი ყავდა მამუკას დატოვილი ნაწილშიო... <br />ერთ ჩანთაში რაც ჩაეტია მარტო იმ ტანსაცმელის ჩაყრა მოვასწარი მთელი ოჯახისთვის.... კიდევ ერთი ბომბი ჩამოვარდა, ახლა უკვე კომბინატში... <br />გავრბოდით სახლიდან და აღმოჩნდა რო ძაღლის ადგილი აღარ იყო მანქანაში... ისეთი თვალებით მიყურებდა საჭმლის ჯამებს რო ვუვსებდი რო რამდენიმე დღე მაინც ყოფნოდა... მერე 10 წუთი ძირს ვეგდე, ჩახუტებული მყავდა და ვღრიალებდი... მერე როგორც იქნა გამომაწიწკნეს ხელიდან და ჩავსხედით მანქანაში, სანამ დაქოქავდა ბებოს შეტევა დაეწყო, იმის თეორიული შანსიც არ არსებობდა რო თბილისამდე ცოცხალს ჩავიყვანდით, დედამ დავრჩებიო, მერე დეიდაც გადავიდა მანქანიდან... მე, მამა და პატარა მარიამი წამოვედით თბილისში, გამოსვლისას მამამ სახლის კედელს აკოცა ჩუმად...<br />ტრასაზე ასასვლელად 2 გზა მიდის ჩვენგან, ორივე დაბომბილი იყო და ორივეს თავზე ტრიალებდნენ თვითმფრინავები, ვერ ვიგებდით საიდან ავსულიყავით... როგორ იქნა გავაღწიეთ ქალაქიდან... მთელი გზა ხმა არ ამოგვიღია არცერთს... თითქმის იგოეთამდე იწვოდა ტრასის ნაპირები...<br />რამდენჯერმე დავრეკე სახლში, დედამ თქვა ერთი თვითმფრინავი ჩამოაგდეს, დანარჩენები გაფრინდნენ და ჩაწყნარდა ქალაქიო... მერე მამა მოვიდა გამწარებული, მგონი ზაზა დაიღუპა სატანკოს დაბომბვისასო... ჩემი კედლის მეზობელი, 29 წლის ბიჭი... 2 წლის შვილი დარჩა... <br />მერე დედამ დარეკა ტირილით, თავის დეიდაშვილი სოსოც დაღუპულა, მარი მასწავლებლის ძმაც.... (გარდაცვალებიდან ზუსტად მეორმოცე დღეს გახდა ორივე 22 წლის...) საშინელება იყო, 5 წამში 22 ბიჭი დაიღუპა, არადა სულ ახალი მისულები იყვნენ ნაწილში, მაგიტომ არ წაიყვანა ბიძაჩემმა ფრონტზე... სოსოს ორივე ძმა წინა ხაზზე ყავდა წაყვანილი, 1 საღამო გამოუშვა უკან რო შვილივით გაზრდილი 12 წლით პატარა ძმა დაემარხათ... 1 მეტრის სიღრმეზე იყო გათხრილი საფლავები, იმიტო რო ქალაქში კაცები აღარ იყვნენ, საკაცეშიც ვერ ჩაასვენეს და იმ ტომარით დაკრძალეს რითიც მორგიდან წამოიყვანეს, დედამისი ტიროდა, ნაგავში წევს ჩემი შვილიო, (ბოთლებით ყინულები ელაგა გარშემო რო გათენებამდე გაეჩერებინათ როგორმე სხეული...) არადა ძმებმა მანქანიდან ჩამოაგდეს და არ წაიყვანეს, შენ მაინც გადარჩი ცოცხალიო, იმავე საღამოს მარი მასწავლებელმაც დაურეკა დეიდას, იქნება ნაწილში ბიჭები იყვნენ, ჩემი ძმა ფუჭდება უკვეო... იმიტომ რომ კანი რაღაც დონეზე რო იწვება, მერე სწრაფად იხრწნება სხეული და ყინულმაც ვერ შეაჩერა... ერთი ბიჭი საერთოდ ვერ იპოვეს, მარტო ჟეტონი იპოვეს და ისე მიხვდნენ რო ისიც დაიწვა, სოსოს ცალი მხარე აღარ ქონდა, ზაზა დედამისმა ამოიცნო ტანზე რაღაც ნიშანი ქონია, სახით ვერა... ზოგის მარტო ტანი იპოვეს, ზოგის თავი... <br />რა დამაძინებდა, ვიჯექი და ბოღმაზე ვსკდებოდი, იმის გამო რომ ვიღაცეების ამბიციებს ამდენი ადამიანის სიცოცხლე ემსხვერპლა....<br /><br /><br />10.08.2008––10.08.2009</p><p><br />დილით ისევ ბომბის ჩამოვარდნამ გამაღვიძა, უკვე თბილისში, 5 დეკემბრის ქუჩაზე... 31–ე ქარხანა დაბომბეს როგორც მახსოვს... უკვე რეაქცია აღარ მქონდა... სარამოს მამას ძმაკაცმა დედა, დეიდა და ბებო ჩამოიყვანა თბილისში, მერე მამა წავიდა და მარი წამოიყვანა ბორჯომიდან, ვერ გავბედე რო გრეის წამოყვანაც მეთხოვა და კინაღამ ფილტვი დამეხურა სიხარულით მანქანაში რო დავინახე... ახლა უკვე ყველანი ერთად ვიყავით და მთავარი ეგ იყო, მთავარი იყო რო ცოცხლები ვიყავით.. ყველა მატერიალური მომენტალურად გაუფასურდა, მივხვდი რომ ახლობლების კეთილდღეობაზე ძვირფასი არაფერია ქვეყანაზე... ძალიან ბევრი ადამიანის ბედი გვაწუხებდა, ყველას ერთად და თითოეულს კიდევ ცალ–ცალკე... ყველაზე მეტად დეიდაჩემის ქმარზე, მამუკაზე ვნერვიულობდით... 7_ში ჩამოფრინდა საქართველოში და ბავშვიც კი არ უნახავს ისე წავიდა ფრონტზე... <br />მერე მახსოვს რო ყოველ ტელეფონის ზარზე მთელი სხეული მიკანკალებდა, ყოველ საინფორმაციო გამოშვების დაწყებაზე, ყველა ინტერნეტ ნიუსზე...  <br />ბოღმა მახრჩობდა იმის გამო რო ყველა საინფორმაციო გამოშვება ერთგვარი თავისმართლება იყო ზოგიერთებისთვის... რომ დაღუპულთა რაოდენობის მეათედსაც არ აცხადებდა არავინ, არადა ჩემი თვალით ვნახე მარტო გორის ერთ საავადმყოფოში 300–ზე მეტი დაჭრილი და მიცვალებულებით გამოტენილი მორგი... ისიც მახსოვს სიები რო იყო ხეებზე გამოკრული, <br />მიცვალებულები, <br />დაკარგულები, <br />დაჭრილები....<br />უამრავი ადამიანი რო ეხვია გარშემო და მიცვალებულების სიამდე მისასვლელად ძალა არ ყოფნიდათ...  <br />ამ დროს თბილისში რა ხდებოდა? გაიხსენეთ, თუნდაც საკუთარი შეგრძნებები... რა უფრო გტკიოდათ? 10000ობით ტოლვილი, დაჭრილი და დაღუპული ადამიანი თუ ის რო დასასვენებლად ვერ წახვედით?! საკუთარ გულებში ჩაიხედეთ და თუ რამის შეგრცხვათ,იცოდეთ რო აზრი აღარ ექნება მაინც... თუმცა ისიც კაია თუ რომელიმე მაინც საკუთარ თავს გამოუტყდებით ამაში... <br /><br />1 წლის შემდეგ.... <br />რა შეიცვალა? </p><p>ის რომ ჩემი ერთ–ერთი სტატუსი დღეს ნატოლვილარიცაა, ის რომ 9 აგვისტოს ათობით ადამიანის წლისთავი იყო გორში ერთდროულად, ის რომ დღეს მე სოსოზე დიდი ვარ უკვე, ის რომ კიდევ 2 ბიძაშვილის ოჯახს აცვია შავები, ის რომ დარწმუნებით ვიცი რომ არეულობის შემთხვევაში აღარსად აღარ გავიქცევი, ის რომ ყოველ კვირა ვუყურებ 1000ობით ქოხს, რომელშიც 21–ე საუკუნის ტოლვილები ცხოვრობენ და გული მისკდება ქარი არ ამოვარდეს და ეს ფურთხით ნაშენი უსაძირკვლო სახლები არ აღგავოს პირისაგან მიწისა... ის რომ ჩემს ქალაქში უამრავი უცხო ადამიანი გამოჩნდა, ის რომ ბევრი რაღაც, ბევრი ადამიანი უფრო მეტად დავაფასე და შევიყვარე, ბევრიც შევიძულე და თავიდან მოვიცილე.... და ის რომ დღეს საქართველოს ბევრად მეტი ტერიტორია აკლია ვიდრე შარშან ამ დროს აკლდა...<br /><br />რა არ შეიცვალა?! <br />ის რომ 7 აგვისტოდან მოყოლებული დღემდე: <br />მეზიზღება რუსული ყველაფერი, მთელი ერი და მოდგმა და მოჯიშება..<br />მეზიზღებიან ოსები, მეზიზღება ის ტერიტორიაც რის დასაბრუნებლადაც შარშან ამ დროს თავს წირავდნენ ქართველები, მეზიზღება იმიტომ რომ ის ერთი გადაფურთხება ტერიტორია ქართველების სისხლითა და ცრემლით არის გაჟღენთილი, რომ არცერთი ქართველის თმის ღერადაც არ ღირს მთელი ეგ სიმყრალე, და არ დამიწყოთ ეხლა რო ჩვენიაო!!! როცა დემოკრატიულად, უსისხლოდ დაბრუნების ტრაკი გვექნება, მაშინ იქნება ჩვენი... მეზიზრება იმიტომ რომ ქართველების გვამებით იყო გადაჭედილი რამდენიმე დღე სანამ მამაოები ჩავიდოდნენ, ჩემი თვალით ვნახე 2 კამაზი სავსე გვამებით, და ამ დროს ჩვენი ყლინჯიღეჭია აცხადებს რომ 92 ადამიანია დაღუპული მთლიანობაშიო!!! მაგდენი მარტო 1 ბომბს შეეწირა ქალაქში!!!! <br />მეზიზღებოდნენ და დღემდე მეზიზღებიან დედიკოსი და ცოლის ტრაკს ამოფარებული ეკრანის ფსევდოპატრიოტები!!! ფორუმიდან და სხვა საიტებიდან რო მოუწოდებდნენ ბიჭებს მიდით შეაკვდით, ჩვენ ტრაკჩათბუნებულები გიბალეშიკებთ და იქნებ მალე ქნათ რო დასვენება მოვასწროთო!!!<br />ისევ ისე მეზიზღება ის იუზერი (ნიკი არ მახსოვს) ვინც აქტიურად პოსტვისას განაცხადა: რას შვებიან ჩვენი არტილერისტები, ანძრევენო?! ( არ ჯობდა მამაშენსაც ეგრე ექნა და შენ არ შეეთითხნე იმ ავბედით დღეს? ;) და კიდევ ერთიც განაცხადით: მა როგორ გინდათ, გამოსაშვები სისხლი უნდა გამოეშვასო!!! და თუ რომელიმეს ავტორი ახლა კითხულობს ამ ბლოგს ერთს გკითხავ, რატო შენი და შენნაირების ბინძური სისხლი არ უნდა გამოსვლოდა სამშობლოს რო მერე დიიდხანს არ გეშხამათ და გებინძურებინათ ის, და რატო უნდა გამოსვლოდა ის ვაჟკაცური სისხლი რაც გამოუვიდა? იმიტო არა რო მე ამ ომში 2 ბიძაშვილი და უამრავი ახლობელი დავკარგე, იმიტო რო შენნაირი მუწუკები რო აყრია სამშობლოს იმიტოა წელში მოხრილი... <br />დღემდე მძულს ყველა ის ადამიანი ვინც შვილმკვდარ დედებს და ისედაც გამწარებულ ხალხს კონცერტი გაუმართა, დღემდე მაჟრიალებს რო მახსენდება რამხელა ხრამი იყო ჩვენს და იქ მყოფთა შორის... დღესაც იმ აზრზე ვარ რო ერთი კასეტური ბომბი დახატავდა იქაურობას... და სულ სულ ვფიქრობდი რომ ერთ დღესაც რომ თბილისი დაიბომბოს --- ჩვენ გორელები გამოვალთ სტალინის სახელობის მოედანზე, დავდგებით ერთად, გავმართავთ ძააალიან მაგარ კონცერტს, მოვიწვევთ ქალაქის ცნობილ ბოზებსა და მეტრაკეებს რათა ქართველ ერს ერთიანობისა და ვაჟკაცობისაკენ მოუწოდონ, ვიმღერებთ, ვიცეკვებთ, ვიყვირებთ მიშა მიშას,რათა მთელმა მსოფლიომ დაინახოს ჩვენი „ერთსულოვნება“, „გამბედაობა,“ ის რომ ჩმორები არ ვართ, გამოვხატავთ უკიდურეს აღშფოთებას, მერე დავდგებით და პრეზიდენტის მიმართ ჩვეული სოლიდარობით, დავღეჭავთ გალსტუკებს, მერე დავიშლებით და ვიწუწუნებთ რო ეს რა მოხდა, როგორ ჩაგვაშხამეს დასვენება, თუ სადმე გამწარებული ხალხის პოსტს ვნახავთ, აუცილებლად დავუკომენტებთ რომ რა გაახურეთ საქმე ამ თქვენი პანიკიორობითა და დეზინფორმაციებით, ცოტა აზრზე მოდით და ბლა ბლა ბლა.... მერე უკვე გატოლვილებულებს, საყვარელი სახლები რო გადაგებუგებათ და მაგათ ნაცვლად უსაძირკვლო სახლებს რო აგიშენებენ ფურთხით, ჩამოგივლით და ვიტყვით "ჰა, შეხედეთ, შარი ხეირად ექცათო" <br />ხოდა ჩვენ ვიქნებით ქართლის გულის ყველაზე ღირსეული წარმომადგენლები მსოფლიოს თვალში. როგორებიც თქვენ იყავით მაშინ, მიშა მიშას რო ყვიროდით!! <br />დღემდე ვერ ვხვდები რატო უნდა მომიწოდოს მეე, ნინო ჭონიშვილს, ქალაჩუნა ქარსელაძემ ვაჟკაცობისაკენ და გამძლეობისაკენ?! ჩემზე მეტი ივაჟკაცა?! ანდაც ბოზანდარა მოროშკინამ?! რა გამიკეთა რო ქადაგად დავარდა და მე და ჩემნაირებს მოგვიწოდებს და ჭკუას გვარიგებს?! <br /><br />და აი ამისგან უკვე ვაჟკაცობაზე ლაპარაკი დაცინვაა და მეტი არაფერი... თვითმფრინავის გამოჩენაზე კიარადა დაბომბვაზეც კი, ასეთი რეაქცია ჩემს 6 წლის დეიდაშვილს არ ქონია, არამცთუ მთავარსარდალს!!!</p><p><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SoVDkyL6axI/AAAAAAAABJg/YklBvGKfd3E/s1600-h/saakashvili-gori.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 226px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SoVDkyL6axI/AAAAAAAABJg/YklBvGKfd3E/s320/saakashvili-gori.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5369772429935274770" /></a> <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 227px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SoVDtHWvYsI/AAAAAAAABJo/icpOn7-Biqw/s320/Saakashvili_gori.gif" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5369772573056787138" /></p><p>ააააააააააააააააააააააააა აი დღემდე მბურძგლავს რო მახსენდება ეგ სიტუაციები!!!!  </p><p><br />მეცინეოდა იმ პანიკაზე, ჯარმა რო უკან დაიხია, მაშინ რო ატყდა თბილისში... რა უსუსურები და სასაცილოები მეჩვენებოდნენ, და გულს ვიოხებდი, საჭმელებს და ბენზინს რო ეზიდებოდნენ გაგიჟებულები, მარშუტკაში რო ამოვარდა 2 გოგო და თბილისის შემოსასვლელთან არიან უკვე, დავიღუპეთო რო კიოდნენ, დღემდე მეცინება მაგათზე, ისე როგორც მაშინ, მარშუტკაში დავცინოდი მთელი ხმით!!!! <br /><br /><br /> დღემდე ვთვლი რო ეს არ იყო სამშობლოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის გამართული ომი, თუმცა ვიცი რო ყველა ჯარისკაცი სამშობლოსათვის გულანთებული წავიდა იქ, მეზიზღებოდა ოსებიც, რუსებიც და ჩვენი ხელისუფალნი ყველაზე მეტად, ვის ამბიციებს შეახოცეს ამდენი ხალხი, ამდენი უდანაშაულო, რამდენი დააქვრივეს, რამდენი დააობლეს, ბავშვებს ბავშვობა გაუმწარეს, მოხუცებს სიბერე... არ აქვს მნიშვნელობა ომი ვინ დაიწყო, უბრალოდ არ მესმის თავდაცვით ცხინვალამდე როგორ მივედით... ძალიან კარგად იცოდნენ ვის ეომებოდნენ, ისიც იცოდნენ რო რაც ჩვენ შეიარაღება გვქონდა, მაგი მარტო სასადილოებში ეყენა პუტინს და ისიც იცოდნენ რო ის დედაძაღლი ერთი წამით არ დაგვინდობდა ისე გაგვწყვიტავდა მთელ ერს... ყურადღების მისაქცევად უნდოდათ ყველაფერი, ხო მივიღეთ კიდეც?! მსოფლიოს 69% შეშფოთდა და უკიდურეს აღშფოთებას გამოთქვამდა... ამით მე რა? იმ ათასობით უსახლკაროდ დარჩენილს რა? იმ დაობლებულ ბავშვებს რა? ჩემი ფეხები ;) <br /><br /><br /><br />ხო ისე ცნობისთვის, ზევით რომ რამდენჯერმე ვახსენე ბიძაჩემი, ეს ის მამუკა (შოთა) გორგიაშვილია, ყბადაღებული მუხროვანის „ბუნტის“ „მეთაურად“ რომ გაიცნო ბრბომ... არაფრის თქმა არ ღირს მაგ ფაქტზე, უბრალოდ ჩემი პოზიცია რო იცოდეთ, ადამიანს რომელსაც 4 ომში აქვს ნაომარი საქართველოსთვის, ზოგიერთების წონა ტყვია სხეულით დააქვს და მთელი ცხოვრება სამშობლოს დაცვის მეტი არაფერი უკეთებია, რასაც დიდად აფასებდა მთავარსარდალიც კი ( ბეიზდ ონ: ორდენები, წოდებები, მედლები) სამშობლოს მოღალატეობას რო შეტენი, მაგაზე მეტს ვერაფით ავნებ... და თქვენც, საკუთარი აზრი რო არ გაგაჩნიათ და საითაც გაგიტკაცუნებენ იქით იხრებით, ვისაც ეჭვი გეპარებათ მის პატრიოტიზმში, საკუთარ ფსევდოპატრიოტიზმს მიხედეთ და გაიხსენეთ რო ეს ადამიანი 4 ჯერ საკუთარი სიცოცხლის ფასად იცავდა თქვენს გასიებულ ტრაკებს ;) ვსიო... ) <br /><br />სულ ეს მინდოდა მეთქვა, თუ ვინმეს რამე არ მოგეწონათ, ანდაც გულზე მოგხვდათ, ცივი წყალი შემიძლია გირჩიოთ... ამბობენ შველისო ;) <br /><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SoVC_OpPQDI/AAAAAAAABJY/TBm9-7iIUaY/s320/t-shirt-i-dont-care-785391.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5369771784739438642" /><br /> <br />პ.ს: ვაღიარებ რომ საკმაოდ ღრძო და უარყოფითი ემოციით დატვირთული პოსტია, დიდი ბოღმა დევს შიგ და ცოტა არ იყოს მეხამუშებოდა ამის დაფაბლიშება, მარა ნუ ვერაფერს მოვაკლებ, ეს არი ჩემი რეალური შეგრძნებები, არც უცებ გაბრაზებულზე დაწერილი პოსტი არ არის, პირიქით, მასში 1 წლის ნაგროვი ბოღმა და ემოცია დევს, ამიტომ ამდენი ყოყმანის მერე, გამოვაქვეყნებ მაინც ;) :)<br /><br /><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-6771165691197872897?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-764337252012878652009-08-07T13:48:00.002-07:002009-08-07T14:56:12.047-07:00<p></p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnygfKooGiI/AAAAAAAABJI/WCkesUHiStc/s1600-h/mp.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 306px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnygfKooGiI/AAAAAAAABJI/WCkesUHiStc/s320/mp.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367341313209932322" /></a><br /></p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnygZM0oxWI/AAAAAAAABJA/EYTE6jq25Rw/s1600-h/mama+danieli+286.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 213px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnygZM0oxWI/AAAAAAAABJA/EYTE6jq25Rw/s320/mama+danieli+286.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367341210717963618" /></a> <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 234px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnygRAk8-iI/AAAAAAAABI4/VQcXIEKBKO0/s320/mama+danieli+261.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367341069992000034" /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Snyf_0cMXUI/AAAAAAAABIo/Vt6_SbayIhA/s1600-h/Picture+008.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 218px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Snyf_0cMXUI/AAAAAAAABIo/Vt6_SbayIhA/s320/Picture+008.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367340774676258114" /></a> <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 251px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Snyf7f2T2wI/AAAAAAAABIg/DtwGzA1FAJU/s320/vbnvbn.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367340700429179650" /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Snyf2wZpgnI/AAAAAAAABIY/JPyrHLtuEbc/s1600-h/DSC00267.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 222px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Snyf2wZpgnI/AAAAAAAABIY/JPyrHLtuEbc/s320/DSC00267.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367340618973020786" /> </a><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 248px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnyfxNvZ9vI/AAAAAAAABIQ/TKfDAwyt_7A/s320/Image003.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367340523769689842" /><br /> <br /><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 219px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnyflTqn67I/AAAAAAAABIA/BVIUzAfYcSI/s320/DSC02578.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367340319201815474" />  <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnyfqnJ_H3I/AAAAAAAABII/U1DS6scJcTE/s1600-h/goris+cixe+090.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 199px; height: 195px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnyfqnJ_H3I/AAAAAAAABII/U1DS6scJcTE/s320/goris+cixe+090.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367340410332979058" /></a> <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Snyff_BAKhI/AAAAAAAABH4/WJYQvK8dufQ/s1600-h/DSC001881.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 270px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Snyff_BAKhI/AAAAAAAABH4/WJYQvK8dufQ/s320/DSC001881.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367340227759188498" /></a> <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 248px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnyelOi6FII/AAAAAAAABG8/ifbYsNKWfFg/s320/DSC00244.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367339218315646082" /><br /><br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnyfLgMZRBI/AAAAAAAABHg/rTkV5j8Wjts/s1600-h/DSC02101.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 246px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnyfLgMZRBI/AAAAAAAABHg/rTkV5j8Wjts/s320/DSC02101.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367339875888088082" /></a> <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 312px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Snydshmlf9I/AAAAAAAABGs/B_W6P1wtk8U/s320/DSC02348.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367338244178804690" /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Snye-1f6lSI/AAAAAAAABHY/GE1Et9Hmoo0/s1600-h/DSC02549.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 269px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Snye-1f6lSI/AAAAAAAABHY/GE1Et9Hmoo0/s320/DSC02549.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367339658268808482" /></a> <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 287px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnyfY67zeII/AAAAAAAABHw/xaO_3JEVrcU/s320/IMG_0635.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367340106404558978" /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Snye13rQr2I/AAAAAAAABHQ/JtJ9xyWcRlU/s1600-h/stdfhgh.jpeg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 132px; height: 272px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Snye13rQr2I/AAAAAAAABHQ/JtJ9xyWcRlU/s320/stdfhgh.jpeg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367339504234442594" /></a> <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 152px; height: 235px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnygEWIf91I/AAAAAAAABIw/YJVXGffCZT8/s320/goris+cixe+079.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367340852439938898" /> <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 177px; height: 225px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnyfP1VHFKI/AAAAAAAABHo/Qb6QaOAVfD0/s320/getImage.jpeg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367339950281266338" /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Snyew2bQkpI/AAAAAAAABHI/mKaIuceAzgg/s1600-h/DSC01188.JPG"> </a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnyeABMZ9lI/AAAAAAAABG0/HJ8dFHSsVnU/s1600-h/bnvnvbn.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 306px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnyeABMZ9lI/AAAAAAAABG0/HJ8dFHSsVnU/s320/bnvnvbn.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367338579076445778" /></a> <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 206px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Snyew2bQkpI/AAAAAAAABHI/mKaIuceAzgg/s320/DSC01188.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367339417999544978" /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnydWXNfbEI/AAAAAAAABGk/uOwWuAq64Mc/s1600-h/DSC01176.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 289px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnydWXNfbEI/AAAAAAAABGk/uOwWuAq64Mc/s320/DSC01176.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367337863432072258" /></a> <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 276px; height: 289px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnydJyrAn9I/AAAAAAAABGc/0JM15n7UgOM/s320/DSC01056.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367337647465340882" /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Snyc2K0sdOI/AAAAAAAABGU/4NOc4mDKpOw/s1600-h/IMG_2387.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 288px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Snyc2K0sdOI/AAAAAAAABGU/4NOc4mDKpOw/s320/IMG_2387.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367337310351029474" /></a> <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 277px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Snycnhs_aNI/AAAAAAAABGM/-8BK-EcMPxI/s320/02012008595.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367337058794694866" /><br /><p><br /></p><p>აი რა დონის დებილი უნდა იყო ადამიანი რო ასეთი თმა შეიჭრა, თან ასე დაუნდობლად :( ყოველი ღერის ძირს დაცემა ნემსებივით მერჭობოდა ხერხემალში, რა მეგონა ნეტა სალონში რო შევედი და გამოვაცხადე თმის შეჭრა მინდათქო... </p><p>დებილ ნუ... </p><p>ხოდა დღეიდან ვეძებ ქუდებს ინტენსიურად, და კიდე სანამ ისევ ასე არ ჩამომეზრდება თმა, სარკეშიც არ ჩავიხედავ :( :( :( </p><p>აააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა, </p><p>ნახევარი კიარადა მეოთხედი თმა აღარ მაქვს თავზე... :( :( :( </p><p>გურამ, მე მაპატიე, არ უნდა მექნა :( </p><p>:( :( :( დეპრესიაში ვარ... აღარც სიესბის დამთავრება მიხარია და აღარც არდადეგები :( </p><p>და ეს უბრალოდ, მამიდას გოჭი :* </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnyglW3BUcI/AAAAAAAABJQ/CDzO_8EvUF0/s320/30072009928.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367341419570745794" /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-76433725201287865?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-27400676556738573682009-07-22T03:34:00.001-07:002009-08-07T14:58:33.105-07:00<p>18ში დილის პაპანაქებაში და დახუთულობაში გავედი თოდუასთან ქავთარაძეზე, ვინაიდან და რადგანაც სულ რამდენიმე ნაბიჯში ჩემი ახალშობილი ძმიშვილი მეგულებოდა, ღრმად ჩაძინებულმა მამიდამ გაიღვიძა ჩემს გულში და წავედით პატარას სანახავად საავადმყოფოში, მე და თეო, გზაში იანა და თოდუაც შეგვხვდნენ, ხოდა ექთანმა სათითაოდ შედითო და ჩვენც ხო ხო აბა როგორო და მიბრუნდა თუარა შევცვივდით პალატაში ოთხივე :) დედა–შვილი უკეთესად გამოიყურებოდა ვიდრე წინა ღამეს, ბავშვიც უკვე ადამიანს გავდა :) თითებზე მთელი ძალით მიჭერდა ხელებს, რა ეგონა არ ვიცი :) </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnDQ4YcnW-I/AAAAAAAABDk/whb20bHBs00/s320/18072009919.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5364016823251983330" /></p><p>ხოდა ვინაიდან და რადგანაც ერთჯერადი მოფერება–მოსიყვარულების შემდეგ უკვე ბავშვის წვალებაზე გადავედი,დედამისმა პალატიდან გამომაგდო და გოგოებიც თან გამომაყოლა :) </p><p>წავედით გორში, იანამ გვაწამა გზაში, კონდენციონერს არ გვირთავდა, ფანჯრიდან კიდე ცხელი ჰაერი შემოდიოდა მარტო:) გორში ჩავედით, ელვის სისწრაფით მოვწესრიგდი და ჰაიდა ბაკურიანში :)</p><p>ხაშურამდე ცოტა მშვიდად ვიარეთ, მერე აგრილდა და ხასიათზეც მოვედით :)</p><p>იანა, გზას უყურე გოოგოოოო :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnDTWMCE7NI/AAAAAAAABDs/tUfY8vpH4cE/s320/DSC02200.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5364019534338780370" /><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SnDTk7xcQ6I/AAAAAAAABD0/q86-LUN2tnE/s320/DSC02201.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5364019787672077218" /></p><p>ხაშურში ტრასაზე გამოჩნდა ჰამაკები :) რამ გადაგვრია ვერ გეტყვით მარა თითქმის ყველა გამყიდველს დავაფასებინეთ სათითაოდ თავისი პროდუქტი :) მე და თეო ვღადაობდით, ორპირი არ გვაწყობს, ოთხი პირით დაწნულ ჰამაკებზე გავაკეთოთ კონცენტრაციაო :)</p><p>მერე თოდუამ შეძლო საზამთროს გამყიდველი ბიჭების გამოშტერება და 50–ის ნაცვლად 30 თეთრად ვიყიდეთ საზამთრო, თან ბოლოს მიაძახა 20მდეც შემეძლო ჩამოყვანა მარა დაგინდეთო :) :) </p><p>მერე ბორჯომში გადამწვარი ტყის დანახვაზე ატყდა უწმაწური სიტყვების კორეანტელი მანქანაში, და ასე განმეორდა 4ჯერ, რამეთუ ეგ ადგილი 4ჯერ გავიარეთ :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SntYwWISVSI/AAAAAAAABFE/hXipcl5rGxE/s320/DSC02210.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366980968539378978" /></p><p>მერე ჩავედით, დავისვენეთ, ვჭამეთ, მე ძალიან შემცივდა და ასეთ ფორმაში ვიჩითებოდი მთელი 5 დღე :) </p><p> <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SntUwhcdMtI/AAAAAAAABD8/b0lYJFabAyI/s320/DSC02291.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366976573530256082" /></p><p>მეორე დღეს ტყეში წავედით დასაზგრად, კიდევ დიდხანს დავრჩებოდით იქ მარიკას რო ტურტლიანი წყალი არ დაელია და ცუდად არ გამხდარიყო... გზად გვირილების მინდორი დავლაშქრეთ მე და თოდუამ და გვირგვინიც დავწანი, მართალია ცოტა საშიში გამოვიდა მარა მაინც ძალიან უხდებოდა მარიკას </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SntVXr45gII/AAAAAAAABEE/tZYy-bqwO7s/s320/DSC02262.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366977246348804226" /></p><p>ხო, კიდე ბორჯომშიც ვიყავით წამოსვლის წინა დღეს, კარუსელები დავლაშქრეთ, გზაში ძალიან საყვარელი 5 ლეკვი დავინახე და ავკივლდი გამიჩერეთთქო, ხოდა რო გადავედი მანქანიდან ლეკვები მანქანაში ხტებოდნენ, აშკარად ვიღაცამ გადმოყარა, იმ დამპალს სოფლის ახლოს მაინც დაეტოვა, იმენნა ტრასაზე რო ჩამოყარა, თან პაწუები იყვნენ, ისე მეფერებოდნენ :( </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SntWJ4XRmII/AAAAAAAABEM/_p7CUPVXRm0/s320/DSC00177.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366978108690897026" /><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SntWbB9od-I/AAAAAAAABEU/v7pDgfiumNY/s320/DSC02432.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366978403325474786" /></p><p>ხოდა რადგანაც ბევრის წერა მეზარება, გთავაზობთ იქ ყოფნის დროს გაკეთებულ ჩანაწერებს, თოდუა, მოსაკლავი ხარ რაღაცეები რო წაგიშლია, მე მომწონდა შენი ნაწერები :*</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SntXMlNg1zI/AAAAAAAABEc/kFaZMNAoSQU/s320/DSC00073.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366979254600914738" /> </p><p>"დღეს არის 2009 წლის 19 ივლისი, მე და ჭონჩო ვსხედვართ სასტუმროში მარტოები და შევცქერით ტელრვიზორს, ღნავის, წიმაწი”…ეს ესაა ფეხების სუნმა შეაწუხა ჭონა. დღეს ზაგარი მივიღეთ და ისე მაგრად დავიწვით სახე გვქვს აწითლებული.. კაია ისე რომ აქ ვართ ერთად და არაფერზე არ ვფიქრობთ, გვიხარია ერთად ყოფნა. ჩამოვთვალო ვინ ვართ?კაი: მე (თოდუ, მეგრელი, ჯაჯუ, თხილა, ვერტყვი), ნინო (ჭონა, ბურძგლიანი, ნადირი), თეო (თეონა, უბრალოდ ლაფაჩი, დედადო, მამაშა), იანა (ყაზა, მანგოს სწერვა ქალი :)), მარიკა (მარი, ყაზა), მარი (მარიკა, მარო, მარიშკა, ვერტყვი, მარუნა, მარიამი და ა.შ. ყველა მ-ზე დაწებული სახელობით ბუნვაში არსებული საკუთარი სახელი), ნატო და კრისტი. ისე ამ სახელებს ყველას რომ ვფიქრობ თავისი საკუთარი ისტორია აქვს და ყველაფერი რაღაცასთან ან ვიღაცასთან არის დაკავშირებული.<br /></p>ხვალაც აქ, ვაპირებთ ბორჯომის ახლად გაკეთებულ პარკში წასვლას, რა კარგი იქნებააა.. ვისეირნებთ, ვიკატავებთ, ვიცინებთ ალბათ ბევრს, კიდეც გავიზაგრებით, ზეგიდან ისევ ისე ჩავეხუტებით ერთფეროვნებით გახუნებულ ყოველდღიურობას, დილა, მაღვიძარის ხმა გაძლიერებული ვიბრაციით რომ როგორმე გონებში ჩაგაგდოს.<br /> გზაში მეუბნებოდა როგორ გავიზარდეთ, უკვე ერთად მარტო დავდივართო, შობლებიც უკვე ისე გვიშვებენ ამხელა გზაზე მარტოებს. . <br />ეხლა ჭონა აგრძელებს წერას, ჩემი თანაოთახელი თოდუა ტრუსიკიანი დგას აივანზე და გაოცებული გაკივის ნახე ჭონა ნისლი მოდის ჩვენთანო… მაგარი კაცია ნისლი, მარა ხვალაც თუ დაგვნისლა ჩემს ფეხებს დავიზაგრებით :( არადა ეხლა დამწვრები ვართ საკაიფოდ… გოგოები მოვიდნენ, კიშკები მოიტანეს, ნამუ ნამუ, თოდუას მთელი სხეული ეწვის :) აბა რა ეგონა დღეს გათხლეშილი რო იწვა და ვერ ავაწიწკნეთ იქაურობას… დაგვლოცე დედაო :) თეო მოვიდა… ნავაჭრზე დავუჯვით :) <br />ისევ თოდუა: თეომ თავისთვის იყიდა კანფეტი სახელად ფუტკარი, ფერადი მარმელადები შიგნით თავისივე ფსელით, გახვეული ჭრაჭუნა გამჭირვალე ქაღალდში, სულ 200 გრამი და 100-ის გადამალვა მოასწრო უკვე :) არადა რომ კითხო: ხოარ გაგიჯდი :)))<br />დილა დაიწყო პანჩურებით! რიგად ჩამწკივებულ ჩვენ საცოდავ ნაზარდ-ნაფერებ ტრაკებს იანა უმოწყალოდ აპანჩურებდა. რას იზავ ძნელია გამარჯვება ბინგოში, თან თუ ,,წამყვანი” ყაზიშვილების უფოსი გოგოა :) ხოდა ესე გაპანჩურებულები დავეყარეთ ზაგარზე და ეხლა ისე მეწვის ზურგი და მკრედი სიმწრით უკაკუნებ კლავიშებს, ამისი თავიც აღარ მაქ ისე, ამიტომ სიტყას გადავცემ ჭონიშვილი გიას ცხოვრების შესცომას :)<br />ო თოდუა რა ნეაკურატნი ვინმე ხარ ვინც არ გიცნოობს :) პანჩურებს რაც შეეხება იდეა ჩემი იყო მარა მე მეგონა რო მე მოვიგებდი მარა დამასწრო ყზიშვიმა და ახლა ერთობ შეურაცხწყოფილი უკანალით ვმოძრაობ :) ) ზაგარმა მოგვაჭირა, ბაკურიანის ცა ფეხად ჩამოდის ისე წვიმს გარეთ :( აუუუ, გუშინ რაღაც ფილმს ვუყურეთ მე და იომ ბომჟებზე ღამს 4 საათამდე და დღეს დილით დაგრუზულმა გავიღვიძე, ისეთი საცოდავად დამთავრდა და ისეთი უბედურის ერთი ფილმი იყო :( გადაიღე წვიმავ რა, ბორჯომში მინდა წასვლა, ეშმაკის ბორბალზე უნდა დავჯდე და შიშით გული გავიხეთქო, სულ რამოდენიმე საათიღა დაგვრჩა აქ ყოფნის და მერე ჰაიდა ადუღებულ სამყაროში… არადა აქ ისე ცივა ადიელა მოხვეულები დავდივართ, ვერ ვთბებით :) გუშინ წერისას იანამ შემოგვისწრო და ისე გაგვაცამტვერა, შემოქმედებითი ნიჭის ნაპერწკალი ჩააქრო, გაფანტა, ამიტომაც მუზამ სამუდმოდ მიგვატოვა მგონი :) დედაო აგდია ჩემს გვერდით ლოგინზე და სულს ღაფავს, ღაფ ღაფ ღაფ, ასეთი ხმები მესმის გვერდიდან :) დედაოს მაგრა ვაცამტვერებთ, ხიბლში ვარდება პირდაპირ, თან ტრაპეზის დროს გვინდება ყოველივე ეს, არადა მე პირადად დეტალებში მყავს წარმოდგენილი როგორც მამაშა და ჩვენი პატრონი, როგორ ზის დიდ ტყავის სავარძელში გათხლეშილი, გრძელ ფრჩხილებზე წითელი კვასკვასა მანიკური უსვია, პომადაც ასევე წითელი, თმა გაშლილი, აბურდული, ხელში რამე ბანძი, კაცური სიგარეტი უჭირავს, მეორე ხელში ჩვენი მუხლჩაუხრელი მუშაობით აღებულ ფულს ატრიალებს, მოკლე ტყავის ქვედაბოლო, უკან ღრმა პრარეზით, კლეტკიანი კალგოტკა, უკან თვალწასული და მანიკურით დამაგრებული, მუხლს ზემოთ ლაკის ჩექმა, რომელსაც უშველებელი ქუსლი და წვეტიანი ცხვირი აქვს, მაიკა მოტმასნული, ბადე, სავარაუდოდ შავი და შიგნიდან თეთრი ან წითელი ლიფი... თეო პალასის ერთადერთი და შეუცვლელი მფლობელი:) მყრალ ხასიათზე ვარ, დილას საწოლში მორთმეულმა ყავამაც ვერ მიშველა:( დედაო განსაბანად წავიდა, ამქვეყნიური ხორციელი ცოდვანი კანალიზაციას უნდა გაატანოს, რიგში მე ვდგავარ, რა დებილი ვარ, თბილი ტანსაცმელი სახლში დამრჩა, ბოტასებიც, <br /><p>უი ძაან მაგარი, ტუალეტის კარი გაგვიფუჭდა ნომერში, რადგანაც ჩემი ლოგინი ტუალეტის გასწვრივ დგას, დღეს დილით სათითაოდ ვიხილე როგორ მოიარეს გოგონებმა ტუალეტი.. მეტი რა დავწერო, წავალ ეხლა ვიბანავებ და მერე იქნება ბორჯომში წავიდეთ, ერთ მანქანაში 8 ქალი :) საგიჟეთი იქნება, იანას ქაშქაი დაიპრისება, ტირილს დაიწყებს... "</p><p>და ესენი ფავორიტი სურათები :* ძევაჩკი მიყვარხართ :*<br /></p><p>თოდუა იზ ხეხვინგ ზე კბილს :)  <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SntXgyoy4OI/AAAAAAAABEk/wdqU2XRcuQM/s320/DSC00050.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366979601802387682" /><br /></p><p>ამ სურათს რო ვიღებდით მაშინ მოუნდა ყველას გზაზე გამოვლა, 10 წუთი ვიწვალეთ :))</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SntbTcydj-I/AAAAAAAABF8/ELB8RbCK4wg/s320/DSC02214.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366983770645565410" /></p><p>ჩემი და დედაოს ფიქრნი მდინარის პირას </p><p> <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SntX9AzaCxI/AAAAAAAABEs/uW3iltbkGUI/s320/DSC00094.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366980086641330962" /></p><p>ასე ხო შევძვერით სოკოში და მერე დედაოს გამოსვლა გაუჭირდა ცოტა :):):) </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SntZpaLRYlI/AAAAAAAABFU/O_slclyFj5Y/s320/DSC00146.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366981948878185042" />  <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SntZaRUQLmI/AAAAAAAABFM/P25udHrVidc/s320/DSC00155.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366981688801898082" /></p><p>მე და თოდუამ გადავწყვიტეთ ტირში გვესროლა და ეს კაცი კინაღამ დავაბრმავეთ, 30დან 6 მოხვდა მიზანს მარტო :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SntYe7_2SMI/AAAAAAAABE8/hu0A9oUlOeI/s320/DSC00121.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366980669466888386" /></p><p>დედაოს გარდაქმნა დიჯეი გოგად :):):) </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SntYM2BkyuI/AAAAAAAABE0/AzCKL3sFhrk/s320/DSC00118.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366980358625872610" /></p><p>ჯაჭვებზე იმ პირობით დაგვსვეს რომ ყველანი ერთ მხარეს არ დავსხდებოდით და გადავნაწილდებოდით :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SntavMA6S1I/AAAAAAAABFk/GGD21sgFu-I/s320/DSC02371.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366983147667475282" /></p><p>ხუთეულო ნაბიჯით იააარ!!! :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SntaGGJB-vI/AAAAAAAABFc/A9N38LNJXG0/s320/DSC02358.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366982441716284146" /></p><p>ჩვენ გავფრინდებიიიიიიიიიიიიიიით :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Snta7Mv4aVI/AAAAAAAABFs/nNiAEeYVxVg/s320/DSC02396.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366983354022914386" /></p><p>და ეს ბოლო ყველაზე საგიჟეთი სურათი, მე მძინავს ვინაიდან დილის 8 საათია, მციოდა და იუბკა მაქვს ჩამომხობილი ზევიდან, ვერ ვიტან ვერც თეოს და ვერც თოდუას, ვინაიდან და რადგანაც სამსახურებში მაგათ აგვიანდებოდათ და ამის გამო წამოვედით დილის 8 საათზე სახლებში და ისეთი ნისლია გზაზე რო 2 მეტრის რადიუსით არ ჩანს არაფერი :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SntbID7VPsI/AAAAAAAABF0/dK3g9INhDV8/s320/DSC02458.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366983574993321666" /></p><p>ვსიო წავედი, პოსტს ვაქვეყნებ ძველი რიცხვით რადგანაც მომბეზრდა უაფდეითო ბლოგის ყურება :)</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-2740067655673857368?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-57098286497374117182009-07-18T01:28:00.000-07:002009-07-18T01:54:11.697-07:00<p>გუშინ გამოცდიდან გამოვედი და გეპეისთან ვიდექით მე გიგა და ვირუსა, არტ გენზე ვაპირებდით წასვლას, სულ შემთხვევით დავრეკე სახლში და დეიდაჩემმა ნატა დააწვინეს ერთი საათის წინო... იქ პატარა სკანდალი მოვაწყე, რა პონტში არ მითხარით მეთქი, მერე დაიწყებთ ფეხებზე მკიდია ხარ, ერთს არ მოიკითხავ, ეგ როგორ გამოგეპარაო და ა.შ :) გავთიშე თუარა ჩემი ძმის მეჯვარემ დამიძახა, მეთქი ნატა დააწვინეს 1 საათის წინთქო :) დაურეკა ჩემს ძმას, ერთი–ორი ტკბილი სიტყვა უთხრა რატო არ დამირეკე ხო გთხოვეო და წავედით საავადმყოფოში.... </p><p>2 საათი კიბეებზე ჯდომის მერე გავარკვიე რომ ჭონიშვილების ოჯახში მატებაა :) </p><p>+1 გიორგი ჭონიშვილი დაიბადა გუშინ 11:11 საათზე :) </p><p>რაც იმას ნიშნავს რო 2 დღეა ყველა სახელის ნაცვლად მამიდას მეძახის, დედაჩემს ბებიას, მამას ბაბუას და ა.შ :) </p><p>ბავშვს რაც შეეხება რა ეჩქარებოდა ვერ გავიგე, 26 სში ვუკეთებდით საკეისროს, გუშინ კიდე ისე უცებ მოხდა ყველაფერი ლამის ნამშობიარებელი დავაწვინეთ დედამისი :)</p><p>არ მინახია არც ერთი, ვიდეო გადაუღეს ახალგამომძვრალს.....</p><p>რო ვთქვა რო ძალიან ლამაზი და საყვარელი იყოთქო ძალიან დიდ ტყუილს გეტყვით :)</p><p>თვალები გადასიებული, არ უჩანდა, ტუჩები გადმობრუნებული, ცხვირი გაფაფხული :) მარა მერე სურათებიც გადაუღეს და უკვე დამცხრალი ქონდა სახე და ძალიან საყვარელია :) მამამისივით გასიებული თავი არ აქვს, დედამისივით თეთრი არ არის :) გრძელი შავი თმა აქვს და დაბუშტული ტუჩები... კიდე მეტი არ მინახია არაფერი :) </p><p>ღამის 4 საათამდე ისმოდა საავადმყოფოს ეზოში "სეფას ბიჭები"–ს სიმღერა, (რომელიღაცის ცოლმა იმშობიარა) და ჩემი ძმის ძმაკაცების ღრიალი :)</p><p>რაც შეეხება დღევანდელ დღეს, ბარგი ჩავალაგე უკვე, ყავას დავლევ ეხლა და მივდივარ ბაკურიანში :) კიარადა დაქალები მივდივართ 7ნი :) თუ იანამ ივაჟკაცა და ბორჯომში ხრამში არ დავრჩით, ეჭვი მაქვს იქ დიდ საგიჟეთს დაემსგავსება მარუნას სასტუმრო :) ხოდა გკოცნით გეხვევით წელში გივარდებით :) </p><p>აქ რა ანგელოზების სახეები გვაქვს, არდა ვინ რა იცის რა იმალება ამ კდემამოსილი ღიმილების უკან :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 306px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SmGMU2n-krI/AAAAAAAABDc/xku_OuOfSdI/s320/DSC007611.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359719321436066482" /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-5709828649737411718?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-55676960278926321892009-07-15T03:54:00.000-07:002009-07-15T03:59:51.282-07:00<p></p><p><br /></p>არ მიყვარს:<br />ცუდი ხასიათის ადამიანები - ჩემი უხასიათობაც მყოფნის,<br />სიზმრის რაინდებზე დანიშნული, უაზროდ შეყვარებული ქალები,<br />რომანის გმირების ასლები,<br />ალერსით დაღლილი წყვილები,<br />უმისამართო ღიმილი,<br />არამიწიერი სინაზე,<br />კოცნამდე ახსნილი სიყვარული.<br />სტუმრებისთვის დადგმული საქორწინო ცერემონიალი,<br />ძალიან საქმიანი, დაკავებული, "მეჩქარება ადამიანები",<br />ყვავილების ჩვეულებრივი თვალებით გამყიდველები,<br />საკუთარი შემოქმედებით აღფრთოვანებული შემოქმედები,<br />უაზროდ ბედნიერები,<br />სხვისი პირჯვრის წერის დროს გახსენებული რწმენა,<br />მთელი სიცოცხლის მანძილზე არცერთხელღამეგანათენები ადამიანი.<br />მკერდდაკოცნილი ქალწულები,<br />უშრომლად მდიდრები,<br />ამპარტავანი თავმდაბლები,<br />ყველაფრის უფლებად აღქმული თავისუფლება,<br />სუფრაზე აცრემლებული პატრიოტები,<br />მარტოსულები ჩემი ჩათვლით,<br />ძალის მოყვარული ცოლები,<br />მორალის მქადაგებელი შინაბერები,<br />მტერის მტერთან ძმადნაფიცები,<br />ფულით აშენებული მზეთუნახავების სასახლეები,<br />უშეცდომო სიყვარული,<br />ზამთრის სითბო,<br />ზაფხულის სიცივე,<br />წინასწარ გათვლილი დღეების განრიგი,<br />მშობლების მიერ შერჩეული შვილების მომავალი,<br />ლხინის მეგობრები,<br />სუფთად დაწერილი ლექსი,<br />ფხიზლად დატოვებული ქართული სუფრა.<br />განათლებული კაცის მტვრიანი ბიბლიოთეკა,<br />კომპლიმენტის მომლოდნე ლამაზი ქალი,<br />საფლავში ჩაყოლილი ჭირისუფალი,<br />ლამაზი კაცი,<br />ომის არმნახველი სახელწიფო,<br />საკუთარ ნაკლოვანებებზე თვალდახუჭული iსტორია,<br />თამაშით დაღლილი მსახიობი,<br />ორიგინალობისთვის გამოწვეული სევდა,<br />უსიზმრო ძილი,<br /><p>დაგვიანებული პაემანი.</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 245px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sl22fDXhTzI/AAAAAAAABDU/X3c5sShhOO8/s320/221.png" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5358639776236916530" /><br /></p><br />To Be Continued....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-5567696027892632189?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-86534352309240511812009-07-09T12:39:00.000-07:002009-07-10T04:46:00.083-07:00<p><strong>თოთხმეტი წლისა აღმკვეცეს მონაზვნად,<br />სამოცდათოთხმეტი აქ შემისრულდა...<br />რა ლამაზი იყავ, ბიჭო!"<br /><br />წარწერა ვარძიაში, ტაძრის კედელზე</strong>~<br /></p><p>ამას გადავაწყდი დღეს და მოსვენება დავკარგე პირდაპირ.... აი როგორ შეიძლება ადამიანი გიყვარდეს 60 წელი? ან თუნდაც 20... ანდაც 10 წელი, გამუდმებით?! აი დროგამიშვებით რო გიყვარდეს, შიგადაშიგ ტაიმ–აუტებით კიდე ხოო მარა სუუუულ?? </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 295px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SlZIg4M0cmI/AAAAAAAABDE/WFxYdb8CKYM/s320/9256020_ae9db5dcae.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356548536482951778" /></p><p>მე და თეო ვჭორაობდით იმდღეს რაღაცას და საპირისპირო სქესსაც შევეხეთ რა თქმა უნდა... ხოდა ბოლოს თეომ გამწარებულმა შეჰკივლა, რა ნახე გოგო, გული გაქვს თუ საერთო საცხოვრებელიო :) :) :) მეთქი სტადიონი უფრო ვიდრე საერთო საცხოვრებელი :) </p><p>მარა ეს ყველაფერი ჩემთვის ძაან ლაითად ხდება რა,  რო ვუყურებ ჩემს გარშემო, რამდენი გაგიჟებული შეყვარებულია და უწი–პუწი უწი–პუწი 24/7 ზე მიკვირს...  ჯერ ორგანულად ვერ ვიტან "დებილ" შეყვარებულებს... აი რო უყვართ და იმის იქით არაფერი არ ახსოვთ/უნდათ...  ბრრრრრ...  (არანაირი შური და ბოღმა :) ) 24/7ზე რო იმაზე ლაპარაკობენ და ან კიდე 24/7ზე რო ერთმანეთს ელაპარაკებიან... ან სალაპარაკო თემა არ ელევათ ან არ ბეზრდებათ?! მეც ვყოფილვარ შეყვარებული და ძალიანაც მყვარებია და დიდხანსაც მარა ზოგს უკვე სიდებილეში გადასდის...  1 საათი რო არ დაეკონტაქტებიან ერთმანეთს და ეგრევე საყვედურობენ, შენ ვაფშე შეყვარებული რო გყავს გახსოვს?! </p><p>ვერ წარმომიდგენია სიყვარულის გულისთვის როგორ შეიძლება ძილი მოიკლო ადამიანმა.. მარტო იმიტომ რომ ის სამსახურში ან სადმეა გასაცილებელი, ან ღამით მოსვლას აგვიანებს... </p><p>არ გაღიზიანდე და თავზე არ დაამხო ყველაფერი როცა შენი გეგმების იმასთან შეთანხმება გიწევს ყოველთვის, და 24/7ზე მესიჯები და სად ხარ, რას აკეთებ, ვინები ხართ, და თუ იქ ვინმე შენი მეგობარი ბიჭია იმის ბიოგრაფიაც უნდა მიაწოდო სასწრაფოდ!!! </p><p>უნდა ხასიათი შეურჩიო და ყოველთვის ეცადო გაღიმებულმა და დამშვიდებულმა ელაპარაკო, მაშინაც კი როცა სულაც არ გეღიმება?! </p><p>უსმინო როგორ ხვრინავს ღამით.. ბრრრრრრ (1ხელ ამოიხვრინა და იქ დაესვა ჩვენს მომავალს წერტილი :) )</p><p>მის მეგობრებს როგორც საკუთარს ისე შეხვდე და მოექცე, მითუმეტეს თუ ბევრ მათგანს ვერ იტან!! ელოდო როდის მორჩება მერე ამ მეგობრებთან ქეიფს  და ღრიანცელს რო ნება იბოძოს და სახლში წამოვიდეს... და შენ კიდევ მთვრალი და გაბონძღილი უნდა აიტანო?! </p><p>როგორ უნდა გიყვარდეს ადამიანს რო იმ დონეზე ენდო რო არ იეჭვიანო და მერე სცენები არ დაუდგა?! არ მესმის პირდაპირ... </p><p>როგორ უნდა გიყვარდეს რო დაუთმო?! </p><p>როგორ შეიძლება ადამიანის დანახვა ყოველ წუთს და წამს გიხაროდეს და გსიამოვნებდეს?!  ხანდახან საკუთარი თავის დანახვას ვერ ვიტან...  </p><p>როცა მარტო გინდა ყოფნა და არავისი დანახვა არ გსურს, თუნდაც იმიტომ რომ დაღლილი ხარ და ის კიდე თავის წილ ყურადღებას ითხოვს!!! </p><p>თუ ოდესმე გაგაღიზიანა იმისმა შეხებამ (ამ სიცხეში ბრრრრრრრრ) და ეს შეგემჩნა, მერე ბოდიშები უნდა უხადო, ეს ის არ არი რასაც შენ ფიქრობ ბლა ბლა ბლა...</p><p>როგორ უნდა მოგენატროს ადამიანი ყოველწუთას, ან თუნდაც 1 დღის ან კვირის უნახავობის შემდეგ?! </p><p>და ის უუუკიდურესად გამაღიზიანებელი უწი–პუწი მიმართვები.. სიხარულო, სიყვარულო, გენაცვალე, შემოგევლე, სიიიხ, სიხულიკ, ცეემი ბასტი ბუბუს ტაკი–ტუკი და კიდე მილიარდი დებილობა...  რატო? როცა სახელი დაარქვეს თავის დროზე!!! </p><p>და კიდე აღარ მახსენდება ამ წუთას მარა რამდენია თქვენ ჩემზე უკეთესად იცით...</p><p>ხოდა მაინტერესებს მარტო მე ვფიქრობ ასე თუ კიდევ მოიძებნებიან ჩემი მსგავსნი, როგორც არაერთხელ აღუნიშნავთ,  შინაბერობისათვის განწირული ადამიანები? :) </p><p>თუარადა ამიხსენით ვინმემ როგორ უნდა გიყვარდეს ასე?! </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 260px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SlZIqMMgWpI/AAAAAAAABDM/_cLSIeMZbRk/s320/ktan83l.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356548696469166738" /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-8653435230924051181?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-38020577267201503762009-07-06T23:16:00.000-07:002009-07-06T23:20:51.708-07:00რას შემჭამეთ ამ კითხვებით?<br /> ერთად ხართ?<br /> ერთად ხართ?<br /> ერთად ხართ??<br />არა ბატონო<br />არა ვართ ერთად...<br />მარა <br />როცა ვართ ერთად....<br />კარგად ვართ...<br />ერთმანეთით....<br />ასეთი ახსნა განმარტება საკმარისია???<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-3802057726720150376?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-888109673770359372009-07-06T03:23:00.000-07:002009-07-06T04:04:32.234-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SlHZnyAmTPI/AAAAAAAABCs/f5H-yg49epU/s1600-h/vlcsnap-214935.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SlHZnyAmTPI/AAAAAAAABCs/f5H-yg49epU/s320/vlcsnap-214935.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355300709382638834" /></a><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 250px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SlHZ4YlZ2lI/AAAAAAAABC0/sgOWyX3IPXs/s320/no_love.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355300994615466578" /><br />ჰააა ნინო!!!<br />დაწყნარდი....<br />დამ-7-დი...<br />სიზმარი დაივიწყე....<br />ყველა უწი-პუწი სიტუაციაც...<br />თან რამდენია, მარა მაინც...<br />თუ გინდა ამისი დაივიწყე და იმისი გაიხენე..<br />ოღონდაც ეს არა...<br />და ოღონდაც ეხლა არა...<br />და ოღონდაც ესე არა...<br />ახლა არ გაქვს არც მაგისი დრო, არც ნერვი...<br /><p>არც იმას აქვს.....</p><p>ხოდა მოდი შევთანხმდეთ...<br /></p>ეხლა არ შეგიყვარდება და განსაკუთრებით კიდე ეს არ შეგიყვარდება თორე დამკარგავ იცოდე :) <br />კიარადა<br />რა სითბო და სიმხურვალე აგიტყდა ამ პაპანაქებაში?!<br /><p>ასეთ სიცხეში შენ ერთს ვერ გიტან და იმასაც რა ამატანინებს ეხლა!!!!</p><p><br /></p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SlHaDRMV7-I/AAAAAAAABC8/L94mzwV7hIM/s320/thereisnoloveleftinthisheart.gif" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355301181609865186" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-88810967377035937?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-12592973834811467472009-07-03T14:14:00.000-07:002009-07-06T04:14:53.510-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sk_l2AtT7fI/AAAAAAAABCk/cLCDxUbQ2Ls/s1600-h/Childhood_Memories.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 222px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sk_l2AtT7fI/AAAAAAAABCk/cLCDxUbQ2Ls/s320/Childhood_Memories.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354751198032555506" /></a><br />3 დღეა ტელევიზორს რო ვრთავ, სულ ისეთი რაღაც გადის, რაც ბავშვობას მახსენებს....<p>ხან 2 ჯუჯას სიმღერებია, ხან ნუპაგაძი (რომელსაც როგორც ბავშვების 80% მეც ნუკაბაძს ვეძახდი ხოლმე) ხან რა და ხან რა... ხოდა აი ისე მინდა ისევ ის პერიოდი დაბრუნდეს, ისევ ის ფეხებზემკიდია ბავშვი ვიყო, რო არავინ და არაფერი აინტერესებს, პრობლემები რო არ აქვს და დიდხანს არაფერზე ნერვიულობს...</p><p>ყველაფერი მახსენდება, რას ვაკეთებდით ხოლმე ბავშვობაში... </p><p>მოგონებები ციკლიდან <strong>გარშოკები</strong>:)</p><p>გარშოკებზე ვისხედით მე და ჩემი ძმა საათობით და სანამ თამაშს არ მოვრჩებოდით არავის ქონდა უფლება ხელი ეხლო....  და თუ ვინმე სტუმარი გვყავდა, ვალდებული იყო იმას გამოეწმინდა, ჩვენი აზრით ერთგვარ პრივილეგიას ვანიჭებდით ამით :)</p><p>შუქი თუ იყო და ტელევიზორში მულტფილმები გადიოდა, ძირს რო ვისხედით არ ჩანდა ტელევიზორი, ამიტომ მთავარ მაგიდაზე აგვქონდა გარშოკები და ზედ ვისხედით საათობით :) მახსოვს სტუმრების შეშლილი სახეები ამ დროს თუ მოვიდოდნენ და შეგვესწრებოდნენ :) აააააააააააააა  კიდევ იის, ჩემ ძმას რო ეტყოდნენ თავი დააფარე გარშოკსო, მუხლებზე დგებოდა და თავს ადებდა ზედ ხოლმე, ეგრე აფარებდა თავს :) რო მახსენდება რა ვრედნი ბავშვი ვიყავი ყველასი მესმის რატო მიბაზუნებდნენ წარა–მარა :) ვიმსახურებდი ხოლმე.. აი თუნდაც ის ისტორია, მთელი დღე რო მებრძოდა დედაჩემი და მაინც ვერ მიაღწია იმას რო მეღიარებინა რო ჩემი დის გარშოკში ღამით მე და გუჯამ მოვშარდეთ და არა ბიძაჩემმა :) არადა მთელი ძალებით ვამტკიცებდი რო დავინახე როგორ გაიტანა ღამით ოთახიდან და მალევე შემოიტანა სავსე :) არადა წულაია ყველაზე მეტად მიყვარდა მგონი, მარა საქმე საქმეზე რო მიდგა უტიფრად დავაბრალე ყველაფერი :)</p><p>კიდევ ის რაც ერთმნიშვნელოვნად ბავშვობას უკავშირდება... <strong>ჩემი ჭამის პროცესი </strong>:) ეეეს საშინელება იყო :)  დღეში მინიმუმ 1ხელ საჭმელში მაყოფინებდნენ თავს, ხან დედაჩემი, ხან მამიდები... ყველაზე მაგარი ის არი რო მეც ეგრე მოვიქცეოდი მაგათ ადგილას :)  საათობით შემეძლო ვმჯდარიყავი სავსე თეფშთან და ლუკმა არ შემეჭამა, მიუხედავად იმისა რო დარწმუნებული ვიყავი აუცილებლად ჩამაყოფინებდნენ თეფშში თავს... თან არც ვტიროდი, უფრო ვზმუოდი არ მინდათქო.... ნუ თუ მოვახერხებდი, ნაწილს ვაქცევდი ხოლმე კიბის ქვეშ, რაც უფრო ცოტა საჭმელი დამესხმეოდა თავზე მით უკეთესი :) ერთხელ სუპში ჩამაყოფინა თავი დედაჩემმა და მაკარუნები და პომიდვრები ხო მომეცხო სახეზე, ხოდა რადგანაც ეზოში მშველელად ბებო მეგულებოდა გავვარდი ეზოში კივილით მიშველე ბებოთქო, ხოდა ბებიას ეგონა რო ადუღებული წყალი გადამესხა(რაც არც ისე მოულოდნელი იყო ჩემის მხრიდან) ხოდა ეს მაკარუნები კანი ეგონა და პომიდორი სისხლი... მაშინ შეერყა ჯანმრთელობა მგონი :(  </p><p><strong>ჩემი და ჩემი ძმის ურთიერთობა–საგიჟეთი!!!! </strong></p><p>მე "ლ"ს ვერ ვამბობდი და ვამბობდი "რ"ს, (მაგ პარორი) და ის პირიქით (მაგ. პალოლი) და მთელი დღე ვთამაშობდით ხოლმე პაროლობანას:) ავირჩევდით რამე სიტყვას როგორც პაროლს, მერე დავიჭერდით რომელიმე ოჯახის წევრს, და ვაწამებდით, მანამ სანამ არ გამოიცნობდა რა იყო პაროლი:) წარმოიდგინეთ რა მაგარი სანახავები ვიყავით, წაგდებული გვყავს ბაბუა და <strong>თქვი პარორი!</strong> ვუყვირი მე და გამწარებული ვურტყავ სათამაშო ავტომატს თავში, ვერ გამოიცნო?!<strong>თქვი პაპა პალოლიიიი </strong>ახლა ჩემი ძმა ურახუნებს მთელი მონდომებით ავტომატს თავში.... :) და ეს გრძელდებოდა თვეობით 24/7 ზე:)</p><p>კიდე ის რო ჩემი ძმა ძალიან ბოთე იყო ბავშვობაში და აი ისეთ რაღაცეებზე ვაბითურებდი რო რავი :) </p><p>ზუსტად წლინახევრითაა ჩემზე დიდი, რამეს რო დავაშავებდით და დედაჩემი გაიგებდა ამ ამბავს, გვეუბნებოდა რო ჩიტმა მიუტანა ამბავი... ამის მერე ჩემი ძმა მთელი დღე იჯდა და იმ ჩიტის მოფრენას ელოდებოდა, მე კიდე ჩემ დას ვცემდი, იმიტო რო ის ამბისტანია ჩიტი ეგ იყო :) </p><p>ხოდა ერთხელ კინაღამ შემიწირა მაგისმა ბოთეობამ :) ეგ ჭამდა ქათამს და მე ლულკაში (თუ რა ქვია?!) ვტიროდი, თვეების ვიყავი, რატო ტირისო დედაჩემისთვის უკითხია და შიაო დედამ და გავიდა სამზარეულოში საჭმლის შემოსატანად და შემოვიდა და რას ხედავს, გალურჯებული ვხრიალებ და პირში ქათმის ბარკალი მაქვს გაჩრილი, დამაპურა რა ძამიკომ :) ერთხელ მახსოვს ძააან გავამწარე და მომდევს საცემრად, ხოდა მომიმწყვდია კუთხეში და ვსიო დარხეული მაქვს და მოვუტრიალდი და აი ზუუსტად ასეთი სახით ვეკითხები </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 299px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sk6PKLjfYFI/AAAAAAAABBc/wY116fD2nJQ/s320/shrekcat.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354374412053209170" /></p><p>გუძიიი, რატო მომდევ უნდა მაკოცო??? და ის ბოოთე... ქოო ნინო უნდა გაკოცოო და მაკოცააააააააა :) ერთხელ კიდე რაღაც ძალიან მაგარი მანქანა მოუტანეს და არ მათამაშებდა ხოლმე, ხელს არ მადებინებდა, ერთ დღესაც მოდის და მოაქვს პლასტმასის სათამაშო ბუზი, ნახე ნინო სათამაშო ბუზი ვიპოვეო და მეთქი არ გიკბინოს ბიჭო მოკალი სასწრაფოდთქო და ისიც იდგა და 1 საათი ურტყავდა ბუზის საკლავს, ამ დროს მე ზემოთხსენებული მანქანით ვთამაშობდი :)</p><p>კიდევ <strong>ჩხუბი</strong> :) დღეში რამდენჯერ ვალეწავდით თავპირს ერთმანეთს ვერც დავითვლი :) მთელი ძალით ვურტყავდით თან, სუულ უბრალო მიზეზზეც შეგვეძლო გვეჩხუბა, ესე რატო შემომხედე?! თვალებს ნუ მიჭყიტავ გოგო ბახ! ბუხ! ერთხელ მაწვნისუპს ვჭამდით, ხოდა რაღაცაზე შევკამათდით და გავაქანე და კოვზი ვთხლიშე თავში, იმანაც მომკიდა კისერში ხელი და კარგა ხანს მაყურყუმელავებდა ჩემს თეფშში :) ერთხელ კიდე ისე ვუკბინე მხარზე სისხლი ვადინე, მერე იმან ცხვირზე მიჩმიტა და მიმასისხლიანა მეც :) მარა საკმარისი იყო ჩემ დასთან მოგვსვლოდა რომელიმეს კამათი, შესაშური ერთობით ხვდებოდა ხოლმე ჩვენგან ჩემს დას :) ნუ მე გამორჩეულად ყოველთვის მეტი მხვდებოდა, იმიტო რო შუათანა ვარ... ჩემს ძმას ვერ ვერეოდი, ჩემს დას თუ შევეხებოდი – აბა პატარას როგორ?!!!! თუმცა ჩხუბის მიზეზს რო გაიგებდნენ მაშინაც მე მხვდებოდა იმიტო რო ვრედნი ვიყავი :)  ჩემ დას კიდე არასოდეს არავინ უყვიროდა, ერთადერთხელ მახსოვს დედამ შემოსცხო, იმიტო რო ისე მიკბინა მხარზე შრამი დღემდე მაქვს, ცვეტში ხორცი გადმოაგდო პირიდან :)  </p><p><strong>მოგონებები ციკლიდან–რაც მე ცემა მაქვს ატანილი!</strong></p><p>რაც თავი მახსოვს სუ მირტყავდნენ. პატარას <strong>ოჯახში</strong>, ცოტა წამოვიზარდე და მერე <strong>უბანში,</strong> აი დაჟე 10 წლით დიდი ხალხი მცემდა ხოლმე იმიტო რო ნერვებს ვაძიძგნიდი... მერე <strong>სკოლაში,</strong> უფროსკლასელები :) ერთხელ <strong>ხაშურში</strong> წამიყვანა მამიდამ თავისთან და იქიდან რო წამოვედი უბანმა დაისვენა :) იქაც მახსოვს ერთი ბიჭი იყო ჩამოსული, რომანი ერქვა, 6 წლით იყო უფროსი ჩემზე და შეყვარებული ყავდა თუ რაღაც ეგეთი და აი მთელი დღე დავდევი და დავცინოდი რომანი რატო დაგარქვეს, ნაშვილები ხართქო? და თუ სადმე ბირჟაობდა კიდე საათობით დავდიოდი მაგის წინ და ვმღეროდი "დონკიხოტი დონკიხოტი, დონკიხოტი დონკიხოტი" მცემდა აბა რას იზავდა :) კიდე მახსოვს დიდი ვაშლის ხე ედგათ ეზოში და რადგანაც არავინ მეთამაშებოდა რა უნდა მეკეთებინა მთელი დღე, ავძვრებოდი ხოლმე ზედ და მთელი ხმით (რომელიც წარმოუდგენლად მაღალი მაქვს) გავკიოდი სიმღერებს, რომლის არც ტექსტი ვიცოდი და მელოდიაზე ხო ზედმეტია ლაპარაკი, ყრუ ვიყავი ცვეტში, სმენა მე–9 კლასში გამეხსნა :) როგორ მახსოვს, ცეკვის დროს მივხვდი რო მუსიკა იმიტო უკრავდა რო ცეკვა იმისთვის უნდა ამეწყო :) არადა მანამდე 7 წელი ანსამბლში ვცეკვავდი, ვითვლიდი ხოლმე, რა მუსიკა რის მუსიკა :)  დაკვრითაც ეგრე, მელოდია არ დამიხსომებია ცხოვრებაში, თვალწინ მედგა სად რა ნოტი ეწერა და ისე ვუკრავდი, მასწავლებლებს კიდე დღემდე არ ჯერათ,იმიტო რო რეგიონის მასშტაბით კონკურსებს ვიგებდი ხოლმე და მთელი ამბები :)  </p><p>ააააააააა ჩემი მუსიკის მეცადინეობა იყო  კოოოშმარი :) პიანინო გვედგა მეორე სართულზე და 1 საათში 60ჯერ მაინც ჩამოვდიოდი დაბლა წყლის დასალევად, ხოდა დედაჩემი სუ მემუქრებოდა თუ ამოვედი თავს გარტყმევინებ და პიანინოს წითლად შეგაღებინებო, მე კიდე კიარ მეშინოდა, მეჯერა რო თუ ეს მოხდებოდა მერე ისევ მე გამაწმენდინებდნენ ამ პიანინოს და მეზარებოდა ხოლმე გაწმენდა და მაგიტო ვაგრძელებდი მეცადინეობას :) თუ ძალიან დამეზარებოდა კიდე, დავადებდი თავს პიუპიტრს და ვითომ მეძინააა, ხოდა დედას  ვეცოდებოდი ხოლმე და ხელით მივყავდი ლოგინამდე. აი მაგ მომენტში თავი სამყაროს მბრძანებელი მეგონა :) </p><p>მუსიკის მასწავლებელს სისხლს ვუშრობდი, გაკვეთილის დაწყების წინ ვიტეხავდი ფრჩხილს, ან ვიწიწკნიდი ნუნას და ხელს შემახებდა თუარა ეგრევე სისხლი მომდიოდა... მასწავლებელს კიდე გული უწუხდებოდა, თავი დამნაშავედ მიაჩნდა და გაკვეთილს აღარ მიტარებდა, ბოდიშებს მიხდიდა ხოლმე რო მატკინა. ბოლოს დამიმუღამა და მაინც მაკვრევინებდა ხოლმე... ბრრრრრრრრ, მტერს არ ვუსურვებ ეს ისეთი ტანჯვა იყო :( მერჩია სახაზავი ერტყა თითებში :)</p><p>დაჟე <strong>დეიდაჩემს</strong>, ცხოვრებაში რო დაყვირებითაც კი არ დაუყვირია არავისთვის, 2ჯერ მაგრად ვყავარ ნაცემი, ქუჩაში! ერთხელ პარკში მცემა, იმიტო რო ავტყდი ეშმაკის ბორბალზე მინდა დაჯდომათქო, არადა დღემდე პანიკურად მეშინია ეშმაკის ბორბალის :) ხოდა ჯერ ჩემი 4 წლის ძმა ავიდა და მერე  ჩვენც რო უნდა ავსულიყავით გავიფშიკე აღარ მინდათქო და გუჯა მარტო წავიდა ზემოთ :) ხოდა სანამ კრუგი მოარტყა კარუსელმა, დეიდაჩემი განწყვეტლივ მიბაზუნებდა სახალხოდ :) მეორედ კიდე ქუჩაში გავექეცი, ტრასაზე და რო დამიჭირა .... :) (ჰა ვიმსახურებდი თუ არა?!) </p><p>ყველაზე ხელსაყრელი მომენტი იყო თუ სახლში სტუმრები გვყავდა და მე ამ დროს დავაშავებდი ხოლმე რამეს... აუცილებლად იმ ოთახში უნდა მეღნავლა სადაც ისინი ისხდნენ, რათა ეხილათ რა ბედკრული ბავშვი ვიყავი :) არადა აი არანაირი ცემა და დასჯა არ ჭრიდა ჩემთან... ცხვირიდან რო ორტოტად ედინათ სისხლი (ესეც ხდებოდა ხოლმე) მაინც იმას გავაკეთებდი რაც მინდოდა და მაინც არ ვაღიარებდი არაფერს! </p><p>ერთხელ მახსოვს მამიდაჩემზე გავბრაზდი რაღაცაზე და სულ ახალი, ძვირფასი პომადა ქონდა, საფრანგეთიდან ჩამოუტანეს თუ რაღაცა და ავიღე ეს პომადა და დავკბიჩე... ხოდა პირი, სახე, კბილები სუ პომადიანი მქონდა და მაინც ვამტკიცებდი რო ხელი არ მიხლია და უფრო მეტიც, თვალითაც კი არ მინახავს, რა პომადა,რის პომადა :) კიდევ კარგად გადავურჩი თმა რო სულ არ დამაწიწკნა ელზამ:)</p><p>და კიდევ ყველაზე აღმაშფოთებელი ფაქტი რომელიც ჩემს ზეთავხედობაზე მიუთითებს :) კნუტი არ დამატოვებინეს სახლში და პროტესტის ნიშნად მე5 სართულის ფანჯარაზე ვიყავი ამძვრალი და გადახტომით ვიმუქრებოდი 1 საათი, ოჯახი კი მთელი გულით მემუდარებოდა ჩამოვსულიყავი... მუდარის გამო არ ჩამოვსულვარ, დავიღალე უბრალოდ იქ დგომით მარა ვგონებ იმ სიმაღლიდან ძირს დათხლეშვა ისე არ მეტკინებოდა რა ტკივილებიც ჩემს ძირს ჩამოსვლას მოჰყვა :) </p><p>ამ ზემოთჩამოთვილი სიტუაციებიდან, ვაღიარებ რო ყოველთვის ვიყავი ცემის ღირსი, თუმცა იყო ისეთი სიტუაციებიც როცა ტყუილად მხვდებოდა ხოლმე...</p><p>მაგალითად ნატოს დაბადების დღეში რო არ მიშვებდა და დაქალებს რო ვაიძულებინე მაინც გავეშვი და იქიდან რო მოვედი და კამათის დროს ტკაცანი ამკიდა!  არასოდეს დამავიწყდება! პირველად მომხვდა არასპრავიდლივი ხელი :) </p><p>და სულ ბოლოს, აბიტურიენტი რო ვიყავი მაშინ რო მიჩმიტა და გამშრამა :) მერე რა რო ნაგლად ვატყუებდი დისლოკაციის ადგილს და 1 საათი აბაზანაში ვიყავი ჩაკეტილი და ვიმალებოდი?!  </p><p><strong>მოგონებები ციკლიდან–დასჯის მეთოდები :)  </strong></p><p>ნუ რო ხედავდნენ რო ცემა არ ჭრიდა, მაშინ მიმართავდნენ სხვადასხვა დასჯის მეთოდს ჩემს წინააღმდეგ :) </p><p>რაც ყველაზე მწარედ მახსოვს იყო დასჯის მეთოდები ფრჩხილების კვნეტის წინააღმდეგ :) წიწაკას მისმევდა 1 თვე თითებზე მარა ბოლოს ისე მივეჩვიე მინდებოდა ხოლმე, დაკვნეტით მაინც ვიკვნიტავდი. ერთხელ 10ივე თითი შემიხვია ბინტით დედაჩემმა და ასე დაბინტული ვმოძრაობდი ხოლმე მარა რო მომხსნა მაინც 10ივე თითზე მოკვნეტილი მქონდა ფრჩხილი. და ყველაზე მწარე... კვირაში ერთხელ ყველა თითზე მაჭრიდა ფრჩხილს, არ ქონდა აზრი მოკვნეტილი მქონდა თუ არა, მაინც... შედეგი გაინტერესებთ? არანაირი... ბოლოს ისევ დედის გულმა ვეღარ გაუძლო, დედა იყო ყასაბი ხოარა?! მარა რაც თავი მახსოვს სუ მტკივა თითები, 2ჯერ გადავრჩი თითის მოჭრას იმის გამო რო ინფექცია შემეჭრა, ბრრრრრ, ფრჩხილი მომაცალეს ერთხელ და ტამპონებს მიტენიდნენ ხოლმე შიგნით... აი გამაჟრიალა რო გამახსენდა ეხლა, ისეთი მწარე იყო, მარა რო ვიცოდი რო ჩემი ბრალი იყო, ცრემლი არ გადმომსვლია არასოდეს სხვების დასანახად, ჩუმად დავტიროდი ხოლმე :) </p><p>სადმე არ გაშვება, როგორც დასჯის მეთოდი არც არასოდეს უცდიათ, იცოდნენ მაინც მოვახერხებდი წასვლას....</p><p>კიდევ ხო, მახსოვს ჩემი და საზიზღარი ბავშვი იყო, დედაჩემს ხელში თუ არ ეჭირა ისე არ იძინებდა ხოლმე, ხოდა მეც მთელი მონდომებით ვუცდიდი როდის ჩააძინებდა და ლოგინში ჩააწვენდა თუ არა ჯინაზე ან წამოვიყვირებდი, ან სიმღერას ვიწყები და ვაღვიძებდი ხოლმე.. ამის გამო რამდენჯერმე მომიწია პიჟამოებით აივანზე ყურყუტი ზამთარში! თან დედაჩემი იმაზე მწარდებოდა რო არც პატიებას ვითხოვდი და არც შემოშვებას, ველოდებოდი როდის აიძულებდა  "დედის გული" და როდის გამიღებდა კარებს :) </p><p><strong>მოგონებები სერიიდან–უმწეო და მიუსაფარი მე :) </strong></p><p>დავიწყებ იქიდან რო ბებიაჩემის მეტი არავინ მეფერებოდა ბავშვობაში (ისიც სანამ ჩემი და დაიბადებოდა, 4 წლამდე ანუ) </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 252px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sk6i8Zj6a9I/AAAAAAAABBs/RGHVGF9KQAo/s320/patara+nino.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354396165527464914" /></p><p>ზუსტად არ ვიცი რატო, ალბათ იმიტო რო ძალიან უშნო ვიყავი ბავშვობაში :) ზუსტად იმხელა ცხვირი და ყურები მაქვს ახლა, რამხელაც 1 კვირისას მქონდა :) მაგრამ, ჩემს ძმას საერთოდ აღარ გაზრდია თავი, ამხელა თავით დაიბადა!!!! მარა ის პირველი შვილი და შვილიშვილი და დიშვილი და ძმიშვილი იყო! :( თან პრობლემები ქონდა ჯანმრთელობასთან დაკავშირებით. მარა ოჯახში სუ ცოტა 14ნი ვიყავით, ვინმე მაინც მომფერებოდა ვააა :( თან თურმე მაგარი როჟა ვიყავი, ლიჟბი ვინმეს ხელში ავეყვანე,სუ ვიცინოდი და ვბუქნაობდი, დებილი ბავშვები რო არიან სუ რო ტირიან ეგრე კიარა.... მერე რა რო ყვავის ბახალას ვგავდი პატარაობაში :(  </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sk6kAicySkI/AAAAAAAABB0/dKIMD-VqJRE/s320/SP_A1143.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354397336144595522" /><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sk6ktqJiqyI/AAAAAAAABCM/0TII1-qFfUg/s320/SP_A1155.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354398111305476898" /></p><p>არც ისე ძალიან მახინჯი არ ვარ რო გული არ მიგივიდეს :( თან ცოტა ხანს ვიყავი ასეთი, მერე იმენნა ჩასაყლაპი ბავშვი ვარ... </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 135px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sk6k680MP4I/AAAAAAAABCU/ArTlmsMyQ-0/s320/fffff-001.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354398339654500226" /> <img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 318px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sk6lXPBBT1I/AAAAAAAABCc/0ZX43ssPweg/s320/me+da+guji-001.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354398825576484690" /></p><p>სანამ ჩემი და გაჩნდებოდა, მამას პრობლემები ქონდა ჯანმრთელობასთან დაკავშირებით და ლენინგრადში მკურნალობდა და დედა ადგა ხოლმე თავზე, ბავშვები საქართველოში ვიყავით და ერთხელ, როგორ მახსოვს ჩამოსული იყო დედა და მიფრინავდა ისევ, პაპაჩემს უნდა ჩაეყვანა და 1 კვირაში ჩამოსულიყო უკან... ხოდა ჩემი ძმაც წაიყვანა ეს ერთი კვირა, მამა ენატრება ბავშვსო... მე კიდე მთელ მსოფლიოს მერჩია მამაჩემი, სუ ფანჯარაზე ვიჯექი და ველოდებოდი ხოლმე, აი ეხლა გადმოვა ამ მანქანიდან მამაჩემი, აი ეხლა გადმოვა...  და აი სუ დეტალებში მახსოვს, ბარგი რო ელაგა სახლში შეკრული და რო გადიოდნენ და ბოლო წამამდე მეგონა რო მეც წამიყვანდნენ და რო მობრუნდა დედაჩემი და რო მაკოცა, მერე მოკიდა გუჯას ხელი და წავიდნენ... თან ვიცოდი რო მამაჩემთან მიდიოდნენ და დამტოვა მე და გუჯა წაიყვანა :( ეხლაც ცრემლები მაწვება რო მახსენდება, იმენნა გული მომიკვდა მაშინ, პაატარა გული მქონდა თან მაშინ და მაინც როგორ დამტოვააააააააა 3 წლის ბავშვიიიიიიიი :( გუჯა მაინც არ წაეყვანა, ან ის რა იყო, ამას ენატრებაო მამაო... რო რეკავდა ხოლმე და ხმას ვიგებდი ყელში ბურთი მეჩხირებოდა და ვერ ველაპარაკებოდი ხოლმე მამაჩემს, სუ მეტირებოდა ხოლმე მარა რო არ ვტიროდი არ ენატრებაო ამასო, გუჯას ენატრებაო..... აააააააააააააააააააა :(  მაშინ მოხდა გარდატეხა ჩემში და იმიტო ჩამოვყალიბდი მერე ბოღმა და ეგოისტი, აბა მე წავეყვანე, რა საყვარელი ვიქნებოდი :( მახსოვს ძალიან დიდხანს ვერ ვიტანდი ვერავის ოჯახში, (დედაჩემს განსაკუთრებით, რო რეკავდა არ ველაპარაკებოდი ხოლმე) სანამ მამა არ ჩამოვიდა, როგორ მახსოვს, ჩვეულ პოზაში ვიჯექი ფანჯარაზე და აი ეხლა გადმოვა ამ მანქანიდან მამაჩემი, აი ეხლა გადმოვა... და არ გადმოვიდა მართლაააც?! ჯერ კივილი მინდოდა მარა ხრიალი გამომივიდა, ემოციისგან ხმა ჩამიწყდა და მერე აააააააააააა რო ვიკივლე მამა ჩამოვიდააა, მამიკო ჩამოვიდაააააა, ჩემი მამიკო ჩამოვიდათქოოო და გავვარდი გარეთ და ვეღარ ვჩერდებოდი, ჩემი მამიკო ჩამოვიდათქო... დღემდე იხსენებს ხოლმე მამაჩემი მაგას, ეჭვი რო შეეპარება ხოლმე რო არ მიყვარს მერე იტყვის არა, ვუყვარვარ მაშინ ისე ღრიალებდაო... და არ ენატრებოდაო ამასო :( </p><p>დავიბოღმე ეხლა კიდევ... :)</p><p>მეორე ფსიქოლოგიური ტრამვა მივიღე ლენინგრადში, ცენტრალურ მეტროში რო დავიკარგე 5 წლის, მაშინ :) ხელს არ მაკიდინებდა ხოლმე ჩემი ძმა დედაჩემზე, ცალ ხელში ჩემი და ეჭირა, მეორე ხელზე გუჯა იყო ჩამოკიდული... ხოდა მივყვებოდი ასე უკან მე კუდიბაჩასავით და ვხედავ ჯერ კარგად, მერე მარტო თავს ვხედავდი და ბოლოს ვაფშე ვეღარ დავინახე დედაჩემი... გარშემო ათასობით რუსი... მე 6 წლის, ენა ქართული არ ვიცი ჯერ ნორმალურად რა რუსულზეა ლაპარაკი... ხოდა დავბოდიალობ ასე წინ და უკან, ჯერ თვალები დამიმრგვალდა, მერე დამისველდა.. ჯერ ჩუმად დავიძახე დედა, მერე ხმამაღლა და ბოლოს იმხელას ვღრიალებდი რო ხმაზე მომაგნო დედაჩემმა :) თან გაგიჟებული დავრბოდი წინ და უკან... ხოდა რო მომაგნო ქალი გაჭაღარავებული იყო და მაშინ მივხვდი რო ვუყვარდი :) </p><p>და კიდე ერთი მახსოვს, ძალიან უმწეო და მიუსაფარი რო ვიყავი... იმდენი შრამი მაქვს სხეულზე რო ვერც დავითვლი, მთელი ცხოვრებაა მუხლები სუ გადატყავებული მაქვს, თან კანი მაქვს ისეთი რო წამებში მიჩირქდება ჭრილობა და მიმიზეზდება და მერე შრამად მრჩება ყველაფერი.. ხოდა ერთხელ მახსოვს ორივე მუხლი ისე მაქვს ნატკენი რო ვერც ვშლი, ვერც ვკუმავ, შეხვეული მაქვს ორივე მარა ისე მაქვს დაჩირქებული რო ყველა გამოძრავებაზე ნახვევიდან ჟონავს, აი სული მიმწარდება.. ხოდა მაინც არ ვწუწუნებ რა და არ ჯერა არავის რო ძალიან მაწუხებს, ამიტომ ესე გამწარებული წამათრიეს სადღაც ნათლობაში და აბა იცეკვე ნინო, რისთვის დაგვყავხარ ცეკვაზე და ბლა ბლა ბლა... ხოდა მაინც არ გავუტეხე და რო ავდექი სკამიდან მომეკვეთა მუხლები და ქვებზე დავეცი ორივე მუხლით.... ისე მეტკინა ფერი დავკარგე, შარვალი მეცვა თეთრი და რა მოუვიდოდა ძნელი წარმოსადგენი არ არი... ხოდა მაშინ მეორედ მივხვდი რო დედაჩემს ვუყვარდი... აქეთ ვამშვიდებდი, არაფერია, გამივლისთქო :)</p><p><strong>მოგონებები ციკლიდან – დამცინეთ! :) </strong></p><p>მთელი ბავშვობა ისეთ რაღაცეებს ვაკეთებდი, ისეთი რაღაცეები მინდოდა რო სუ დამცინოდნენ გარშემომყოფები.. ეხლა მეც მეცინება მარა მაშინ მწყინდა მაგრად...</p><p>აი მაგალითად მთელი გულით მინდოდა მეც შემძლებოდა ჩემი ძმასავით ფეხზემდგარს მოშარდვა და სუ მეჩხუბებოდნენ ხოლმე როცა ესე ვაკეთებდი.... სუ მინდოდა ჩემთვისაც ეთხოვათ პასპორტი მაჩვენეო :) ძალიან დიდხანს ვერ ვხვდებოდი რა იყო სირცხვილი და ზუსტად მახსოვს როცა მივხვდი :) მეზობლის ქალმა დამიძახა მოდი აქო და რაღაცა ახალი ვიგრძენი (6–7 წლის ვიყავი) და გამოვვარდი სახლში <strong>დედაააააააა მგონი შურა ბაბოსი შემრცხვააააა</strong>–ს ძახილით... ხო არ შეიძლება ამაზე 13 წელი იღადაო ადამიანმა დაუსრულებლად?!  დღემდე დამცინიან იმაზე სკოლაში რო მიმიყვანეს (2 თვის დაგვიანებით) და 1 კვირაში დედაჩემს რო უთხრა მასწავლებელმა ძალიან ჭკვიანი ბავშვია, კითხვა არ მაქვს დასმული რო ხელს იწევსო, და დედაჩემმა რო მკითხა ხელს რო იწევ ყველაფერი იციო? და არა მეთქი მარა რას მიზავს, არ იცი დაჯექიო მეტყვის და ი ვსიო! (არადა სულ 2 ჯერ მოხდა ისე რო არ ვიცოდი და მკითხა, და დღემდე გონია რო ყველაფერი ვიცოდი )  კიდე იმაზე, ჩოლკის შეჭრა რო მიდნოდა მე–5 კლასში და შუბლზე თმა რო ძირში მოვიჭერი და საზარელი სანახავი ვიყავი :)  დღემდე ვერ მპატიობენ იმას რომ მთელი ბავშვობა ღამის 3 საათზე კედლის მეზობელს ვურეკავდი და ვეუბნებოდი ადექი, მოფსმის დროათქო... ვერც იმას რო ვერ მივხვდი ფილმზე "ტიტანიკი" რატო უნდა მეტირა ბოლოში?! კიდე ხო, რაღაცაზე ვფიქრობდი და ისე მივდიოდი ქუჩაში, ასე 7–8 წლის ვიყავი და რავი წინ კი ვიხედებოდი მარა "ვერ დავინახე" და სახით ისეთი ძალით დავეჯახე გაჩერებულ კამაზს რო გადავვარდი უკან, დავეცი და თავი გავიტეხე.. დედაჩემი და თამარა კიდე იდგნენ და იგუდებოდნენ სიცილით!!!!  </p><p> ადვილად შემატყობდით რო ძალიან ჯიბრიანი ბავშვი ვიყავი, ამიტომ თუ უნდოდათ რამე გამეკეთებინა, პირიქით მეუბნებოდნენ ხოლმე, თუმცა ერთი შეცდომა მაინც დაუშვეს... ვინაიდან და რადგანაც უბანში ძირითადად ერთადერთი გოგო ვიყავი (ეკას არ უშვებდნენ ხოლმე) სულ ბიჭებთან ვთამშობდი ომობანას, ნიანგი მატრებელს (რომლის შინაარსიც ზუსტად არ მახსოვს, რაღაც ქაუნთერს წააგავდა ) ფეხბურთს, ვჩხუბობდი იმათთან ერთად, (ყველაზე მაგარი იყო თუ უბანი უბანზე ვჩხუბობდით ) ამიტომ შეშფოთებულმა დედაჩემმა გადაწყვიტა ყველა წრეზე ვეტარებინე რაც ჩემს ქალად ჩამოყალიბებას შეუწყობდა ხელს... ნუ პრობლემა იყო მუსიკალურ სკოლაში ჩემი შეყვანა იმიტო რო სმენა მქონდა 0 და არ მქონდა კომპლექსი არანაირი, სუ ვმღეროდი :) ხოდა ჩერეზ ნაცნობები ჩამიწყეს რო გამოცდაზე უნდა ფორმალურად გავსულიყავი და ვითომ შემრცხვა და არ უნდა მემღერა.. დედამ გამაფრთხილა, ფრჩხილებიც რო დაგაცალონ მაინც არ იმღეროო :) შევედი :) იმღერებო? კიიი მეთქი და ვიმღერე "ვარდს გეფურჩქნა კოკორი" გამოვედი გაბრწყინებული :) დედაჩემმა ნინოოო, ხო არ გიმღერიაო? კი დედა და დაჟე ისე მოეწონათ ჩემი სიმღერა იქ რამდენიმე მასწავლებელი ამყვა კიდეცთქო :) (აბა ხო უნდა გადაეფარათ ჩემი ღრიალი?!) <br />ასევე მიმიყვანეს ცეკვაზეც.. ნუ მასწავლებელი რო ზოდიაქოთი მექრთამე იყო და სოლოს ისე არ მოგცემდა პატივს თუ არ სცემდი ეგ მალევე გასაგები გახდა მარა მაგრა მიყვარდა ჩემი ანსამბლი და არ გადავდიოდი სხვაგან, მსწავლებელი კიდე სუ მესწერვებოდა იმიტო რო ერთადერთი ვიყავი მგონი ვინც არ უძვრებოდა.. ხოდა ერთხელ ისე გამანერვიულა თავისი საკუთარი ჯოხი გავუქანე და ვესროლე შუა რეპეტიციაზე.. ძლივს შემომირიგა რო ისევ ჩავმდგარიყავი ცეკვაში :) </p><p>პირველად რო შემიყვარდა და რო გამხსენდებოდა ხოლმე და გული ამიფართხალდებოდა, მეგონა გული მაწუხებდა და ვალერიანებს და რაღაცეებს ვსვამდი ხოლმე :( <br />ერთხელ იმდენი სანთელი ვჭამე (აი ის, თეთრები როა, პარაფინის) მოვიწამლე და კინაღამ მოვკვდი<br />ანალოგიურად მანდარინზე... ქერქიანად ვჭამე თან. მაინტერესებდა გაყვითლდებიო რო მეუბნებოდნენ რას ნიშნავდა...<br />პირველი შპარგალკა რო გამოვიყენეთ მე და თიკომ, ორივეს საკონტროლოს რვეულში ჩაგვრჩა და თან გავაყოლეთ :(<br />2 დღიური მქონდა, ერთს, (რომელშიც ვწერდი როგორ "ვნანობდი" დანაშაულებს და ერთი სიტყვით კარგი გოგო ვიყავი,) ვითომ ვმალავდი რო დედაჩემს ეპოვნა და წაეკითხა, მეორეს, სადაც საშინელებები მეწერა ყველაზე ვმალავდი მთელი მონდომებით :)<br />კარგა ხანს სკოლაშიც და რეპეტიტორებსაც მამიდაჩემი ეგონათ დედაჩემი, იმიტო რო დედაჩემს რო იბარებდნენ ის დამყავდა ხოლმე :) და საერთოდ ჩემს ყოფაქცევას სკოლაში ცალკე პოსტი შეიძლება მიეძღვნას... თითქმის ყველა სხვა კლასის გოგოებთან ნაჩხუბარი ვიყავი, თან აი სერიოზული დაპადიეზდებები და პერესტრელკები იყო ხოლმე, მერე იმათი მშობლები მოდიოდნენ და გვლანძღავდნენ მე და ჩემს დაქალებს, დასვენებაზე ჩამშვებს აუცილებლად ხვდებოდა ხოლმე.. ბოლოს მე7 კლასში ვიჩხუბეთ, 2 წლით დიდი გოგო კინაღამ შემოგვაკვდა, დაეცა და თავი გაიტეხა და.. :( <br /> სკოლაში დამყავდა ისეთი არსებები როგორიცაა ცოცხალი გველი, სახელად გოდერძი (1 თვე დამყავდა და გაკვეთილებს ვშლიდით ხოლმე) ცოცხალი კიბორჩხალა სფეშალ Fორ ზეინაბი მასწ, კატა-ლომფხვი... მასწავლებლის ქვედატანზე ხშირად იხილავდით სკამიდან აკრულ საღეჭ რეზინს, სხვადასხვა ნაკლეიკას.. ყველაზე მაგარი იყო დროშები, რო დადიოდნენ ფრიალის ეფექტი ქონდა :) ნუ ღუმელზე პილპილი რო მოვაყარე და რო ჩამიშვეს და სკოლიდან რო მაგდებდნენ და თიკომ რო იტირა ეს გინდოდათ თქვენი ასე და ისეო, მაგას რა დამავიწყებს :* ყველაზე დიდი სითავხედე რც ჩამიდენია იყო მე9 კლასში ინგლისურის გამოცდაზე თემა რო არ დავწერე და მასწავლებელს რო მივუწერე, რა აზრი აქვს რო დავწერო, იმდენი ინგლისური მაინც არ იცი აზრი რო გამოიტანოთქო... პირველი სამიანი რუსულში მივიღე და მე-3 კლასში ვიყავი... მაგ ქალს დღემდე ვერ ვიტან, მიუხედავად იმისა რო ჩემი დაქალის ბებიაა :) ბოლომდე მასწავლიდა თან, ბოლო წლებში შეთანხმებას მივაღწიეთ, თუ გაკვეთილზე არ შევიდოდი, შესაბამისად არ ავურევდი, სემესტრის ბოლოს 4იანს დამიწერდა.. ხოდა ბოლო ზარზე მკითხა ვა ნინო, თმები დაიხვიეო?! 2 წელი ვაფშე არ ვყავდი ნანახი :) მარა ბრძოლა თვითონ დაიწყო, მე3 კლასში, სუუულ პირველ გაკვეთილზე, რიგებს შორის ჩამოიარა და ვაფშე უმიზეზოდ ფანქარი ჩამარტყა თავში!!! მაგას ვაპატიებდი?! მარა ყველაზე მეტად მთელ სკოლაში მეჯავრებოდა ქართულის მასწავლებელი მანანა რატიშვილი... არც მომრიდებია ოდესმე ამისი თქმა მისთვის! მე7-8 კლასში მოწმენდილ ცაზე დამაბრალა კლასში შემომიფურთხაო და მთელი დირექტორთან შეყვანები და ერთი ამბები.. თან რო მივაწექი რას ქვია შემოგიფურთხეთქო, არა პირით კიარ შემომიფურთხეო და მეთქი სხვა რამით ფურთხება ჯერ არ მისწავლიათქო და გამოვიჯახუნე კარები მარა აი მთელი 5 წელი მებრძოდა, ხან რას მაბრალებდა ხან რას.. მეზიზრება ეგ ქალი, არ დავინახო ჩემ პანაშვიდზე!!! <br />მთვარეული ვიყავი... რამდენჯერ გამღვიძებია ეზოში ან ბალკონზე საკუთარი ბალიშით ხელში :( ბანაკში რო ვიყავი ბავშვებს წარა-მარა ბნედას ვმართებდი ხოლმე, ხან სად გავიჩითებოდი მძინარე ხან სად :) ეხლა ერთი 5 წელია აღარ მომსვლია ეგრე, გამოვსწორდი...<br />კიდე რა? ა ხო, მთელი ბავშვობა ვამწარებდი ჩემ დას, ეზოში რო თამაშობდა, ფანჯრიდან ვუყურებდი დაჟინებით და ის კიდე კომპლექსდებოდა და აღარ იცოდა ხელები და ფეხები სად წაეღო და საბოლოოდ ტირილს იწყებდა ხოლმე :) ჩემზეც სცადეს მსგავსი რამ მარა უშედეგოდ... ვეერ დამაკომპლექსეს :) <br />და ყველაზე თბილად რაც მახსენდება არი ბებიაჩემის სიტყვები, სიკვდილის წინ რო მითხრა, იცოდე რო შენ ყოველთვის ყველაზე ძალიან მიყვარდი ჩემო გიჟო გოგოო :( :( :( <br />ვსიო წავედი, აღარ შემიძლია მეტი :) <br /><br /><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-1259297383481146747?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-31660177175775228032009-07-01T03:24:00.000-07:002009-07-01T04:15:44.080-07:00<p>მა....</p><p>ხო არასოდეს არაფერი მითხოვია შენთვის..... </p><p>ეხლა გთხოვ......</p><p>მალე გამოჯანმრთელდი რაა...... :( </p><p>მჭირდები... :(</p><p></p><p></p><p>ძალიან.......</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 274px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SktE4PclNCI/AAAAAAAABBM/j_NslmN8QuA/s320/mama+da+chven.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353448315069740066" /></p><p>;(</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-3166017717577522803?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-89146895284241957832009-06-30T15:26:00.000-07:002009-06-30T15:51:49.741-07:00 <br /><br />ისა, გადამიარა ბოღმოზმა და ნება ვიბოძე ეს პოსტი დავასრულო, რამეთუ ლოდად მაწევს სინდისზე ამის დრაფტებში ყურყუტი :) <br /><p>იქ გავჩერდი ხო 13ში დილით ტელეფონმა რო დამირეკა? :)</p><p>ხოდა <strong>გაიღვიძე ნიინიიკოოოოოოოოოოოო</strong> გაისმა ყურმილში და ცოტა დამაკლდა და მოვკბიჩავდი ყურმილს:( ნუ სასწრაფოდ გავემზადე, შევეცადე თმა ოდნავ მაინც დამელაგებინა მარა მაინც ისტერიულად მამთქნარებდა და მეძინებოდა...</p><p>სურათშიც ხო მეტყობა რო მძინავს? გადაღებულია ჩემი ნომრის აივანზე დილის 7 საათზე :( </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sj93xoOwACI/AAAAAAAAA7U/AyC-FHaGo7k/s320/Изображение+002.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350126576836018210" /></p><p>მერე ჩავედით საუზმემზე და ჰოი საოცრებავ, ჯერ არავინ არ იყო მოსული ჩვენებიდან, თავი ამაყად ვიგრძენი ჩვენი ერის მოჭარბებული პუნქტუალურობისდა გამო :) (მე რო ვინმეს სადმე მივასწრებ, ღმერთო ჩემო!!!) <br />ხოდა ასე ვიჯექით ეზოში და ველოდებოდით დანარჩენებს :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sj985uPgrHI/AAAAAAAAA7c/RFKiTtry5Ws/s320/Изображение+019.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350132213446913138" /></p><p>მერე ვისაუზმეთ და წავედით ქალაქის დასათვარიელებლად. მალევე გამოჩნდა ე.წ სოკოები, თუმცა ყველა დაუყოვნებლივ დასთანხმდა იმ აზრს რო ეს უკანასკნელნი ყველაზე ნაკლებად გავდნენ სოკოებს :) <br /></p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sj9-U0XwHDI/AAAAAAAAA7k/63EBgJFtN5k/s320/IMG_0058.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350133778460187698" /></p><p>გავჩერდით სუვენირების ბაზრობაზე :) მამაჩემმა და ჩემმა ძმამ მშვენივრად მოირგეს ნაციონალური ჩალმები თუ რაც ქვია :) მათი ეს საქციელი სასწრაფოდ აიტაცეს ჯგუფის სხვა წევრებმაც და ცოტა ხანში ყველა ჩალმებით მოძრაობდა :)) <br /><br /><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sj-BBg-iDFI/AAAAAAAAA7s/YLAscCGJyC4/s320/IMG_0051.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350136745371503698" /></p><p><br /><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 139px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sj-CA2Q_RFI/AAAAAAAAA70/ih_5pjDkouQ/s400/Изображение+027.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350137833417819218" /><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkFBpsyCw8I/AAAAAAAAA8E/cPACZaP26UY/s200/IMG_0109.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350630016944358338" /><br /></p><p>მე დიდი პოპულარობით ვისარგებლე ბაზრობაზე გამყიდველ მამაკაცებში, მოკლე, დეკოლტიანი კაბისა და თმის მოცულობის გამო :) ყველაფერი ნახევარფასად ვიყიდე :) დაჟე ერთმა კაცმა მაკიაჟიც გამიკეთა და თავშალიც მომახვია როგორც მაგათ ახვევიათ ისე და სანამ იქ დამიტოვებდა მამამ მიშველა და გამომიხსნა :) ამ სურათის გადაღებაზე 10 წუთი ვეჯუჯღუნე ჩემს ძმას :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkfItZ8atgI/AAAAAAAAA9E/RmLITZax0Ww/s320/IMG_0046.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352467364537087490" /></p><p>მერე წავედით ყველაზე მთავარის სანახავად.... მთელი გზა დავდიოდი და გულში ვიბოღმებოდი იმ ქალზე, ვარძიაზე რო მითხრა მე9 კლასში, ექსკურსიაზე, ეს უნიკალური კომპლექსია და მსოფლიოში ანალოგი არ აქვსო :) რა ვარძია და რა უფლისციხე მითუმეტეს, ჯერ მარტო 10 ვარძიისხელა კომპლექსია, თან მოვლილი და ტურისტებისათვის სათანადო გარემო შექმნილი :) </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkfJ3TM76oI/AAAAAAAAA9M/iXaPtvk1E3I/s320/IMG_0056.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352468634037643906" /></p><p>გადარეული დავდიოდი წინ და უკან, ყველა გამოქვაბულში შევძვერი და 10000000 სურათი გადავიღე დაახლოებით :) </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkfLCEHEyHI/AAAAAAAAA9U/XKiVL9gEaaE/s200/IMG_0059.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352469918476716146" /><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkfLfx4x24I/AAAAAAAAA9c/3UnhLRdTFik/s200/IMG_0078.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352470428980992898" /><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkfL_xEoO_I/AAAAAAAAA9k/UBTUwgRVP6E/s200/IMG_0085.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352470978518072306" /></p><p>ამ სურათში ყველაზე დიდი ტაძარი რაც იყო იქ შესვლას ველოდებით მთელი ჟგუფი :) სურათში იმიტო არავინ არ ვიხედებით რო მეორე მხრიდანაც იღებდნენ სურათს მარა მე ეს უფრო მომწონს :) ამ ტაძარში ესპანელებთან მომივიდა კამათი, წარა–მარა მოტრიალდებოდნენ და ჩჩჩჩჩჩჩჩჩჩ ხრიალებდნენ და ჩვენმა გიდმა რო დაიწყო ლაპარაკი მერე აყაყანდნენ ყველანი ერთად და რამდენჯერმე მეც დავიხრიალე ჩჩჩჩჩჩჩჩჩ–მეთქი და ძაღლად რო არ ჩამაგდეს მერე ვიკივლე, CAN YOU KEEP YOUR F*****G MOUTHES SHUT?! თქო და, სასწაულის ძალით ჩაიწყვიტეს ხმები სასწრაფოდ :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkfRLrO00BI/AAAAAAAAA98/EnuyACvwoqY/s320/IMG_0101.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352476680666796050" /></p><p>იქიდან რო წამოვედით ალექსას "მერცხალას" მოვკარი თვალი, მოკითხვის გადაცემა ვერ მოვახერხე, შორს იყო და სურათის გადაღებით შემოვიფარგლე :) ისვენებდა და შიოდა აშკარად :) აჰა, დანაპირებიც შევასრულე ხო? :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkfM5_560UI/AAAAAAAAA9s/fisWfAXnBeE/s320/IMG_0103.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352471978932097346" /></p><p>მერე ის ყბადაღებული მენაყინეც ვნახეთ ქართულად რო ყვირის ნაყინი ნაყინიო, გემრიელი ნაყინიო :) ჩვენ რო წამოვედით თბილ–თბილი ნაყინიო ასე ყვიროდა... მაინც რა კეთილები და გულისხმიერები ვართ ეს გურჯისტანელები :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkfOpBzPJwI/AAAAAAAAA90/sIPVB0W8iYg/s320/IMG_0105.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352473886406420226" /></p><p>მერე წავედით წმ.გიორგის სახელობის ეკლესიის სანახავად... ამის მეშინოდა იმიტო რო გიდმა მითხრა ძალიან ბევრი საძრომიალოა და 8 კილომეტრი ფეხით უნდა ვიაროთ, თანაც ჭინჭრებიაო, მე კიდე ბალეტკები და მოკლე კაბა მეცვა :) მაინც შესაშური მხნეობით გავუდექი გზას :) ჯერ მდინარის ნაპირას მივდიოდით, ბუნება ისეთი იყო მივხვდი სიტყვა წალკოტი რასაც ნიშნავდა :) მერე დაიწყო აღმართზე საძრომიალოები :) რომ არა ლევანი (აი ის, პანქ ის ბექ–ო ზურგზე რო ეწერა) მე ალბათ შუა გზაში გადავიფიქრებდი ასვლას და დავბრუნდებოდი უკან, მარა ფაქტიურად ხელით ამიყვანა, სოოოუ სვიით :*  მარა გზად კლდეზე ფეხის არტყმა მაინც მოვახერხე და დასისხლიანებაც :) ნუ რაც შეეხება ტაძარს, არის ძალიან მაღალ ადგილას კლდეში გამოკვეთილი, გამოქვაბული. მოხატულობა ალაგ–ალაგაა შემორჩენილი, ნახევარი მხარე ჩამონგრეულია :( სხვა დანარჩენებისგან განსხვავებით ეს მუზეუმად არაა ქცეული და საშუალება გვქონდა სანთლები დაგვენთო და ლოცვები წაგვეკითხა :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkpcNPC8JoI/AAAAAAAAA-U/KImRRGorWbQ/s320/IMG_0117.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353192489530173058" /><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkpcsR0fzcI/AAAAAAAAA-c/o1D1vlWCS_k/s320/IMG_0116.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353193022850846146" /></p><p>იქიდან ჩამოსვლა მოკლე და ციცაბო გზით გადავწყვიტეთ მე, გუჯამ, მონადირე დათომ, ნინომ და ემზარი ძიამ :) ემზარი ძიამ ყველა გააფრთხილა რო მე ძალზედ ხიფათიანი ბავშვი ვარ და მაქსიმალურად უნდა ყოფილიყვნენ ჩემს უსაფრთხოდ ჩაყვანაზე კონცენტრირებულნი, რამეთუ მოტეხილი ხელით ვმოძრაობდი :)  დიდი ფორთხიალის შემდეგ, და იმის შემდეგ რომ ჩემს გამო ემზარი ძია კინაღამ დავკარგეთ :) გავივაკეთ</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkphdjYJtaI/AAAAAAAAA-k/aooSvBLKreY/s320/IMG_0122.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353198267423896994" /></p><p>მე იმისი მეშინოდა მამაჩემი როგორ ჩამოვიდოდა იქიდან :( მზისგან დასიცხული და დაღლილი და თან გული აწუხებს და... :( მარა რო ჩავედით დაბლა გველოდებოდა უკვე :)  ცოტა ხანს ვაბირჟავეთ რადგანაც ისევ ავტობუსში ასვლა და მგზავრობა გვეზარებოდა :) მერე წავედით მიწისქვეშა ქალაქის დასათვარიელებლად :) ნინო ყვებოდა გზაში რო 200 მიწისქვეშა პატარა ქალაქია აღმოჩენილი და ჩვენ სადაც მივდივართ ყველაზე დიდი და ღრმააო... 85 მეტრზე უნდა ჩავიდეთ სიღრმეში და ძალიან ვიწრო გასასვლელებიაო :) ეს თავისთავად ნიშნავდა რო მაღალი დათო ვერ ჩამოვიდოდა რადგანაც სიმაღლეში 200 სანტიმეტრზე მეტია :) გარდა ამისა ვინც 100 კილოზე ზემოთ იწონიდა, იმათი ჩამოსვლაც საეჭვო იყო... ფაქტიურად გავნახევრდით :) </p><p>აუუუუუუუ, იიისეთი მაგარი იყო რო სურათების გადაღებაც ვერ მოვიფიქრე, გადარეული დავბოდიალობდი აქეთ–იქით... ოლიკო კი იღებდა სურათებს მარა იმისი სურათების გადმოწერა ვერ მეღირსა ჯერ :(  არადა ძაააააან მაგარი იყო, თან ძააან დიდი, ნინომ თქვა ეს მარტო მე–10ედი ნაწილია გაწმენდილიო.... 10ჯერ დიდია ანუ :)</p><p>ასე "საყვარლად" ვის ვუცინივარ ზუსტად არ ვიცი:))) </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkpmD0MPJkI/AAAAAAAAA-s/GziVqkLIy54/s320/Изображение+059.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353203322818864706" /></p><p>ნუ მერე მე, მაიკო და მონადირე დათო (რომელსაც სინამდვილეში პავლე რქმევია :) ) მოვწყდით ჯგუფს და ყველა კუთხეში და გამოქვაბულში შევიხედეთ, მთელი ქალაქი მოვიბოდიალეთ და დანარჩენებზე ნახევარი საათით გვიან ამოვედით :) ვანო ძია კარებთან მელოდებოდა ერთობ ანერვიულებული :) ნინო, შვილო, ამას რო ასდევ ეს მონადირეა და მთლად ნორმალურიც არ არი, გადაგჩეხავს სადმეო დათოზე მითხრა :) მერე ერთობ მოკრძალებული საყვედური შემომკადრეს (როგორც მათი უფროსის ქალიშვილს:) ) რომ ყოველთვის მე ვაგვიანებ ავტობუსში ასვლას და მთელი ჯგუფი მე მელოდება ხოლმე... პასუხად აღმომხდა რომ ძალიან მშიოდა :) ამ დროს გავიხედოთ და მამაჩემი და ჩემი ძმა მოდიან ტუჩების ცმაცუნით და თან უუუუუუუუუუუგემრიელესი მწვადის სუნი მოყვებათ :( კინაღამ გავსკდი! როგორ მომტეხეს და გაძვრნენ და უჩემოდ როგორ ჭამეს... :( </p><p>კიდევ მივდიოდით რაღაცეების დასათვარიელებლად მარა აღმოჩნდა რომ მარტო მე არ მშიოდა :) ხოდა კაცებმა ისაო, სავსე კუჭი უპირველეს ყოვლისაო, აღარ გვინდა აღარაფრის ნახვა, სასტუმროში დავბრუნდეთო... ხოდა შორიდანღა გადავიღეთ სურათი იმ კომპლექსთან რომელიც უნდა გვენახა :( </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkprvMXB2wI/AAAAAAAAA-8/h2yWrao8VrQ/s320/IMG_0129.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353209565599095554" /></p><p>აქ ის ვარ, რა ქვია, შეყვარებული! თან ერთი ნახვით :) </p><p>კიარადა, ეს არი ჯგუფი და კიდე 5 კაცი გვაკლია :) </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Skpqcp13EdI/AAAAAAAAA-0/CMRWepZdy64/s320/Изображение+070.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353208147583898066" /></p><p>წავედით სასტუმროში, ამოვივსეთ მუცლები და სასეირნოდ უნდა გავსულიყავით და წვიმა დაიწყო :( თან შემოგვაღამდა თვალსა და ხელს შუა და მამაჩემმა ქალების გაშვება ამ დროს არ იქნებაო და.. :(  რა გვეკეთებინა აბა, შევედით სასტუმროში მდებარე სუვენირების მაღაზიაში და გამყიდველს ვუშლიდით ნერვებს ზუსტად 1 საათი :) 10 ლირიან ბეჭედზე ვეჩალიჩებოდით 9 ლირად რო მოეცა, თავიდან კაპიკს არ აკლებდა მარა იმდენხანს ვუბურღეთ ტვინი, თან უკვე დაკეტვის დრო იყო რო ბოლოს მე 2 ბეჭედი მომცა 10 ლირად და ნინოს ვაფშე ჩუქნიდა, ოღონდაც წადით და აქ აღარ დაგინახოთო, და მეთქი აღარ გვინდა, რაღაც აღარ მომწონსთქო :) აააააააააააა  კაცს ულვაშები ყალყზე დაუდგა ისე გაგიჟდა, სანამ ეს მოხდებოდა ყველა ნივთი დავაფასებინე რასაც კი მივწვდი :) ბოლოს უკვე საშიში გახდა და შევეშვით, შეგვეცოდა :)</p><p>სასტუმროს დერეფნებში, დენის ეკონომიის მიზნით ნათურები იყო სენსორებზე, ხოდა ოთოს ახალი გასართობი გაუჩნდა, კიბეებიდან ხტუნაობდა და კაიფობდა იმაზე დენი რო ინთებოდა :) თან ძალიან დიდხანს კაიფობდა :) </p><p>ბოლოს ესეც მოგვბეზრდა და ავედით გუჯას და ალეკოს ნომერში. კარტი ვითამაშეთ, ვიყბედეთ ცოტა და წამოვედი ისევ დასაძინებლად:) </p><p>მთელი ეს დრო ჩემს დაბლა ოთახში სვამდნენ კაცები და აივნიდან რო გადავიხედე 50 ცარიელი ღვინის ბოთლი იდგა :) ქალები ჩვენ ოთახში ვისხედით და ვჭორაობდით. მერე გამოეფინნენ სასტუმროს დერეფანში და აყაყანდნენ უგონო მთვრალები :) ამან საშუალება მომცა მეხილა ახალგაღვიძებული და გაგიჟებული იტალიელები, ესპანელები, ფრანგები, თურქები და ჩინელებიც კი :) ყველაზე საინტერესო ჩინელების გაფართოებული თვალების ხილვა იყო :) თან ყველა თავის ენაზე გამოსთქვამდა საყვედურს და ისეთი ღრიანცელი იყო კედლები აზანზარდა :) (მთვრალიც ისეთი საყვარელიააააააააააააააააააააა :* ) </p><p>როგორც იქნა დაწყნარდენ და დავიძინეთ..... </p><p>ძილის წინ დავასკვენი რო უფროსები არც ისეთი მოსაბეზრებლები არიან და ძალიან ადვილად შეიძლება მათთან საერთო ენის გამონახვა და სასიამოვნოდ დროის გატარება :)</p><p><strong>14 ივნისი!..  </strong></p><p>დილა ისევ 7 საათზე დაიწყო :) ერთი სული მქონდა პახმელიაზე როდის ვიხილავდი ამათ სახეებს :) როგორც ყოველთვის პუნქტუალურობაში ქალბატონებმა ვაჯობეთ და ისევ ჩვენ მოგვიწია ეზოში ლოდინი... თან ისევ ტრაბზონში მივდიოდით და ბარგიც ჩავიტანეთ ბარემ...</p><p>სურათში ვანო ძია თავს იმართლებს ჩვენს წინაშე წინა ღამის კოშმარისდა გამო :) რამეთუ ყველაზე როხროხაა ჯგუფში :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkqCr8-W2YI/AAAAAAAAA_E/ETKYFYvM4W4/s320/100_4306.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353234798696913282" /></p><p>საუზმე იყო საოცარი :) 19 პახმელიაზე მყოფი მამაკაცი 2–ის წინააღმდეგ :) რადგანაც დიდი ალბათობა იყო იმისა რომ ემზარის და ნოდარას წინა ღამის სიტუაცია არ ახსოვდათ (თან ემზარის იდაყვი ქონდა გასხვეპილი, ზემოთ რო ვთქვი კინაღამ დავკარგეთთქო, ფეხი დაუცდა და...) გაეხსნათ ფანტაზია :) ორივე დააჯერეს რო წინა ღამით ჩხუბი მოუვიდათ და ხელიც კი დაარტყეს ერთმანეთს :) მაგარი სანახავი იყო რა დარცხვენილები დადიოდნენ ორივენი და როგორ ებოდიშებოდნენ ერთმანეთს :)  </p><p>ძლივს გამოვეტიეთ სასტუმროდან... წინ 13 საათიანი მგზავრობა გველოდა :(( ჯერ ავტყდი რო მე უნდა წავიყვანო ავტობუსი მეთქი და მძღოლებს 20 წუთი ვახვეწნინე რო მათი ადგილიდან ჩემს ადგილას გადამენაცვლა :) </p><p>ხო მართლა, ჩვენი მძღოლი როინი, აი ზუუუუუუსტად ასეთი წარმომედგინა ბაყბაყ დევი ბავშვობაში, ხმაც კი ისეთი ქონდა :) </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkqEmUmmTGI/AAAAAAAAA_M/_OioulD3Z3Y/s320/Изображение+072.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353236900983753826" /></p><p>მერე გზაში ხან მეძინა, ხან კროსვორდების შევსებაში ვიღებდი მონაწილეობას :) ცოტა ვიმღერეთ, ვაჟას რო ფანდური ქონდა წამოღებული მაგითი ვერთობოდი დიიდ ხანს და მთელი ავტობუსი საცოდავი თვალებით შემომცქეროდა, დაგვინდე ნინოვო... რა თქმა უნდა ფანდურს დედა ეტირა :) მერე კარტი ვითამაშეთ, ოთო ნეკა თითის გარეშე დარჩა :) თან წარამარა ვამწარებდი, მერე მძინარეს ვაწვალებდი სველი ძაფით, უნდა გენახათ რა რეაქციები ქონდა ყოველ შეხებაზე :))) ბოლოს სახელურებზე დავიწყე სიარული, აღარ შემეძლო ჯდომა, თირკმელები მეტკინა :( ეგეც რო მომბეზრდა ახალი გასართობი აღმოვაჩინეთ მე და გაზი–ბაბამ :) ფანჯარაზე ვიყავით სახით მითხლეშილები და ვცდილობდით აბგონზე გამსვლელი მანქანებისთვის საავარიო სიტუაციები შეგვექმნა :) მაგარი რეაქციები ქონდათ, მაგრა ვხალისობდით :) როგორც იქნა 11საათზე ჩავედით ტრაბზონში.... ღმეერთო, სასტუმრო ეგრევე ზღვის ნაპირას იდგა, თან თავისი ღია ბასეინიც ქონდა მარა რათ გინდა, გარეთ თავსხმა წვიმა იყო :( მთელი ვახშამი ფანჯარაზე მქონდა ცხვირი მიდებული და ზღვას გავყურებდი :( ბოლოს ჩემნაირი ჭკუამხიარულები აღმოვაჩინე ჯგუფში და გადავწყვიტეთ ბასეინში გვებანავა :) ხოდა 12ზე რო ჩავედით 8ნი ვიყავით, მარა ღამის 4 საათამდე მარტო მე გუჯამ და ნინომ გავქაჩეთ :) ბოლოს ისე გავიყინეთ ბასეინში განათების ნათურებზე ვთბებოდით :) აი ძაააააააან მაგარი იყო.... ამასობაში მამაჩემი შემომეყვინთავა, გული გაუხდა ცუდად და დასაძინებლად წასვლამ მოუწია, თან სუ იმას ნანობდა მე რო სპორტულ ცურვაზე მიმიყვანა ბავშვობაში :)  ნომერში გათოშილი დავბრუნდი მარა ისეთი ბედნიერი ვიყავი დილას გაღიმებულმა გავიღვიძე :)</p><p><strong>15 ივნისი:)</strong></p><p>დილა 7ზე დაიწყო ტრადიციულად :) საუზმეზე ყველამ სათითაოდ აღნიშნა რომ 4 საათამდე ჩვენმა წივილ–კივილმა არ დააძინათ :) მამაჩემი ერთობ გაბღენძილი იჯდა რამეთუ მისმა თანამშრომლებმა ნახეს როგორ "დელფინებივით" ცურავდნენ მისი იმედები :) (თვითონ თქვა ასე ) საუზმის მერე წავედით სუმელაში... წვიმდა და მაგარი ნისლი იყო... მე კიდე თბილი და გრძელმკლავიანი არაფერი მქონდა წაღებული, ამიტომ ჩემი ძმის სპორტულით მომიწია მოძრაობამ :) </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkqJG8XE6AI/AAAAAAAAA_U/H44lEO_3Q44/s320/IMG_0153.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353241859458394114" /></p><p>ავედით ძალიან მაღალ მთაზე, ნინომ თქვა ძალიან მაგარი ხედია აქედანო, მარა ნისლის გამო 2 მეტრის იქით არ ჩანდა არაფერი.... აუ ისეთი მაგარი შეგრძნება იყო, გეგონება ღრუბლების ზემოდან მიდიოდი...  არაფერი არ ჩანდა</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkqJxU4SVDI/AAAAAAAAA_c/eIWVOxWOInA/s320/IMG_0148.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353242587594642482" /></p><p>და თვითონ მონასტერი ისეთი ლამაზია, სუ მოხატული და კლდეა გადმოფარებული ზევიდან... აი უძალიანმაგრესი ადგილია :) თან წვიმდა და რაღაცა მისტიურის შეგრძნება მრჩებოდა... მიუხედავად იმისა რო დავსველდი კიარადა გავილუმპე...</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkqKcqTJH2I/AAAAAAAAA_k/yithy-vIV4I/s320/100_4338.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353243332078804834" /></p><p>დავბოდიალობდი გა20ებული და ბედნიერი:)</p><p>ეს თვითონ მონასტრის ხედი</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkqLDa-VnGI/AAAAAAAAA_s/myXR--zZOE4/s320/IMG_0152.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353243997979909218" /></p><p>ეს მოხატულობა</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkqL9x-0jcI/AAAAAAAAA_0/BNpaIM6SL7c/s320/IMG_0164.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353245000588365250" /></p><p>ეს მამა და თავის იმედი(ები :))</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkqOd-uRD4I/AAAAAAAABAs/mPQJC3t5UNE/s320/100_4345.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353247752787660674" /><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkqMgBheahI/AAAAAAAAA_8/10b0ba1pups/s320/100_4371.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353245588875799058" /></p><p>მე და ემზარი ძია... ეს კაცი ყველაზე მეტად მიყვარს მამაჩემის სამეგობროში.. უსაყვარლესი ადამიანია, ოჯახის წევრია ფაქტიურად.. მაგრა ვიცინე ეს საწვიმარი პლაში რო დააძრო თავისი ჯადოსნური რუკზაკიდან :) და კიდე შემშურდა :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkqNDnF_2GI/AAAAAAAABAE/KyypS7OC-4k/s320/100_4363.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353246200256518242" /></p><p>მე და ხათუნა :)  ეს კასკები მაგრა მომეწონა, ძლივს გადამაფიქრებინეს სახლში წამოღება :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkqNVxeiuCI/AAAAAAAABAM/ruI4SIPSW60/s320/100_4390.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353246512281466914" /><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkqNhF71ZBI/AAAAAAAABAU/oi7prUXKo9U/s320/100_4348.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353246706751595538" /></p><p>წვიმის წვეთების შუბლით დაჭერა თუ გიცდიათ? ძალიან მაგარია, სცადეთ! მე სწორედ ამით ვიყავი დაკავებული ამ დროს :) </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkqN4YozpFI/AAAAAAAABAc/7swxknmCTKk/s320/100_4377.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353247106909054034" /></p><p>ეს ჩამოსვლის დროს გადამღეს, იმდენი კიბე იყო ფეხები დამეკუნთა :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkqOQSJ-wlI/AAAAAAAABAk/dcMlJCwemYo/s320/100_4389.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353247517486006866" /></p><p>იქიდან რო ჩამოვედით გზად ეს ჩანჩქერიც ვნახეთ... ისე ხმაურობდა თავი ამტკივდა :)</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkqO8PGH8iI/AAAAAAAABA0/II2tzXSmEA0/s320/100_4396.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353248272578769442" /></p><p>და მერე ისევ ავტობუსში და ჰაიდა საქართველოში :)</p><p>გზად ხოფის "ცნობილ" ბაზრობაზე გავიარეთ :) ოთო დამყვებოდა თან და ტვინს მიბურღავდა რაც ხელში მოხვდებოდა ყველაფერზე იყიდეო... ბოლოს პირსახოცებზე ჩაიხვია იყიდე იყიდეო და მეთქი რათ მინდა პირსახოცები, სასტუმროდან წამოვიღეთქო, და ეგ როგორო? და მეთქი მოვიპარე რა მოხდა მერე, მზითვს ვიგროვებთქო და ჯერ ხო იქ იგორავა იმდენი იცინა, მერე ყველას გააგებინა რო ნინომ სასტუმროდან პირსახოცები მოიპარაო (მე კიდე დამნაშავესავით ვიმართლებდი თავს რო იტყუება, ღადაობსთქო) მერე საზღვარზე რო გაგვჩხრიკეს 1 საათი ცქმუტავდა როდის დამიჭერდნენ "მოპარული" პირსახოცებისთვის და იმის მერე ყოოოველ დღე მიმესიჯებს და მახსენებს როგორ მოიპარე არც კი გრცხვენიაო :)  და ვსიო.. ჩამოვედით სახლში, ჩამოვიტანე საჩუქრები და ერთი სული მაქვს კიდევ ერთხელ როდის წავალ იქ :( </p><p>ეს კონტექსტიდან ამოგლეჯილი საყვარელი სურათები:</p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkqSG7GOVGI/AAAAAAAABBE/af6lShoUhvA/s1600-h/Изображение+048.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkqSG7GOVGI/AAAAAAAABBE/af6lShoUhvA/s320/Изображение+048.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353251754723923042" /></a></p><p><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkqRuwHRMpI/AAAAAAAABA8/cYl-nEEtX3o/s1600-h/IMG_0066.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkqRuwHRMpI/AAAAAAAABA8/cYl-nEEtX3o/s320/IMG_0066.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353251339458654866" /></a></p><p>და გამოტყდით ეხლა, ბლოგების ისტორიას თუ ახსოვს ოდესმე ამ სიგრძე პოსტი და ამდენი სურათი ერთ პოსტში... ა? :)</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-8914689528424195783?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-76659291434952713672009-06-29T14:20:00.000-07:002009-06-29T14:58:42.151-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Skk3XdtdpaI/AAAAAAAAA-E/bwIN5KvVCjE/s1600-h/depressed1.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Skk3XdtdpaI/AAAAAAAAA-E/bwIN5KvVCjE/s320/depressed1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352870508358378914" /></a><br />3 დღეა ფანჯრიდანაც კიარ გამიხედავს გარეთ, სარეცხიც კი არ ამიკრეფია... <br />ხოდა განა რამე მჭირს?! არა, არაფერი..<br />უბრალოდ არავინ და არაფერი არ მინდა და არც არავის ვეკონტაქტები და არც არავის ვკითხულობ..<br />თუ ვკითხულობდა ეგეც ცალყბად :)<br />ხოდა დღეს მომშივდა და მომიწია მაინც მაღაზიაში გასვლა, თან მაღაზიას და ჩემ სახლს ერთი კედელი აქვს და ერთი კი ვიფიქრე ხოარ მივუკაკუნო კედელზეთქო მარა იქ რო ვდგავარ და ვეუბნები მაშინ ვერ იგებს ის ქალი რა მინდა და ესე ხო სუ გამოშტერდებოდა :) <br />ხოდა თავი ვაიზულე და გავედი და ქუჩა სერიოზულად მეუცხოვა და ხალხიც...<br />ბრრრრრ<br />ერთი სული მქონდა როდის შემოვიდოდი სახლში...<br />ხოდა რა გავაკეთო სახლში მარტომ და ვდგავარ და ვსვამ და ვსვამ :)<br />ამ სამ დღეში რამდენი ბოთლი პივა დავლიე ვერ გეტყვით<br />დღეს კიდე კონიაკი დავლიე და ეხლა მაგარი მთვრალი ვარ :)<br />ხვალე ლექციაზე ვარ უეჭველად წასასვლელი...<br />არადა რა წაშლილ პახმელიაზე ვიქნები რო წარმოვიდგენ ბრრრრრ......<br />სუ ესე მემართება ხოლმე...<br />არყით ან კონიაკით რო დავთვრები შემდეგი 2 დღე დაკარგულია მერე ჩემთვის :)<br />ლექციამდე კიდე რაღაც საქმეები მაქვს და ისე მეზარება ვკვდები..<br />თან ხვალ ვერ დავლევ და ვნერვიულობ უკვე :(<br />ხოდა ამას რა ქვია ადამიანურ ენაზე?<br />დეპრესია??<br />და რო არ ვნერვიულობ არაფერზე და რო არ ვტირივარ და არც უმწეო ვარ და არც მიუსაფარი მაინც დეპრესიაში ვარ? <br />არა...<br />ზაპოი მაქვს მგონი :(<br /><p>დავიღუპე?! </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 248px; height: 186px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Skk4UfxKu5I/AAAAAAAAA-M/0COj_eCFIa0/s320/342527_f248.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352871556882807698" /><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-7665929143495271367?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-48125888412703573602009-06-27T14:01:00.000-07:002009-06-27T16:58:30.105-07:00<p>და განა რამე?<br /></p>სიამოვნებით დავწვებოდი კიდევ ერთხელ, შენი საწოლის ცარიელ მხარეს.<br />ისე უბრალოდ სისულელეებს მოგიყვებოდი,<br />თუნდაც კვადრატულ განტოლებას აგიხსნიდი<br />და მოძრავი A პუნქტიდან B პუნქტისკენ მიმავალ <br />მატარებლის მსგავსად შემცირდებოდა მანძილი<br />სხეულებს შორის.<br />მოგიყვებოდი თუნდაც ჭორებს საკუთარ თავზე, ეჰ იმდენია.<br />შენ კი იცინებდი და ლოყას თავზე დამადებდი.<br />გამოზომილი სუნთქვით შენს ყურთან განვიხილავდი<br />სამი იმპერატორის ომს.<br />გენიალურ მხედართმთავრებს, დავცინებდი კარის მხატვრებს.<br />მერე თითებსაც დავატოლებდით, ისე უბრალოდ<br />ბოლია.... ბოლია.... ბოლია.<br />და განა რამე?<br /><p>საიმოვნებით დავწვებოდი შენი საწოლის ცარიელ მხარეს</p><p>კიდევ ერთხელ...</p><p>დილიდან კი, ერთით მეტ, კისერში ჩამალულ კოცნას ვატარებდი ჩუმად....</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 278px; height: 231px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkaqTrKhWMI/AAAAAAAAA8k/TOg8kOtxcdo/s320/034B-0070A3-BC.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352152462157502658" /></p><p>ბოლოს ყველაფერს დაერქმევა <br />თავის სახელი: <br />მე-ერთგული და ლამაზი ცოლი, <br />შენ-ერთ დროს ჩემზე <br />უიმედოდ შეყვარებული... <br />ხოლო ამ დღეებს, <br />ამ დღეებს ალბათ <br />მივამსგავსებთ <br />შორეულ სიზმარს, <br />რომელიც ერთად უნდა გვენახა, <br />მაგრამ, ვერ ვნახეთ, <br />რადგან, უეცრად გაგვაღვიძა <br />შხაპუნა წვიმამ.... <br />27 ივნისის საღამოს.... <br /></p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 254px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkaqfvkRa3I/AAAAAAAAA8s/x9q0Q7zFePA/s320/i69301851_37003_6.gif" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352152669497682802" /></p><p>სამწუხაროდ, <br />მე უკვე მიყვარდა. <br />და სამწუხაროდ, <br />ეს იყო ნამდვილი სიყვარული... <br />ჩემს გულში უკვე გამოიჭედა ჩარჩო, <br />რომელზეც მე შემიძლია <br />გადავჭიმო ახალ-ახალი სურათები, <br />მაგრამ შედევრი <br />ამ ჩარჩოში ვერ მოთავსდება!... – თქო......</p><p>რამ მათქმევინა :(</p><p>ხოდა</p><p>"მთელი უშენობის მფლობელი ვარ, <br />დიდი დანაკარგის მესაკუთრე"–ო ამბობდა ის და..</p><p>+1...........  </p><p>მივემატე მეც...</p><p>და კიდევ:</p><p>"...მე კი დავრწმუნდი, რომ შენი ხელი<br />ჩემს დაღლილ ხელზე შეცდომით იდო,<br />შეცდომით იდო და ნელა-ნელა<br />თავის შეცდომას ხვდებოდა თვითონ"... –ო ამასაც ამბობდა და ამაზეც +1 მეც.....</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Skav8H58xII/AAAAAAAAA88/KkSmOaYQJZ4/s320/1865482908_20b890274b.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352158654625531010" /></p><p>შენ კი </p><p>ზურგშექცეული იდექი ჩემგან _<br />და მზერა შენი _<br />საკუთარ თავში გადამალული,<br />სულ... სულ... ამაოდ ცდილობდა, რომ<br />არ შევემჩნიე...<br /><br />და მეც </p><p>ზურგშექცეული ვიდექი შენგან,<br />როცა თვალები კისრისმტვრევით<br />შენსკენ მორბოდნენ...<br /><br /></p><p>ახლა კი</p><p>იმ დუმილში, რომლითაც ჩემი ტელეფონი დუმს 2 დღეა,  ნელ–ნელა იგრძნობა შენს მიმართ ფარული ზიზღი და მეშინია.....</p><p><br />იმიტომ რომ</p><p>მეგონა, ცარიელი სული ვიყავი, <br />თურმე პირიქით:–<br />სული მქონია ცარიელი...<br />პირთამდე ცარიელი....<br /><br /><br />და მახსენდება ეს ნაფლეთები წარა–მარა და თავში მიტრიალებს და მეწერინება და მე–ჩემება.....<br /></p><p>და გა20ებული ვარ... დღეს 2 ისეთი ადამიანი მივატოვე ონლაინში, მთელი დღე რო ველოდები ხოლმე მაგათ გაონლაინებას.... ხოდა დღეს ა ასე, დავკეცე ლეპტოპი და ერთ–ერთს რო არ დაემესიჯებინა რო რატო არ მიპასუხეო ვერც მივხვდებოდი რო შუა ლაპარაკში გამოვრთე კომპი....  ხოდა ეს რამხელა პროგრესია თქვენ ხო არ იცით...  5 წლის თავზე კი მოხდა მარა.... </p><p>განწყობა ისეთი საშინელი მაქვს, აღარავინ მეკონტაქტება.....</p><p>ეხლა დედაჩემს სძინავს გვერძე ოთახში, ჩემი შესვლა და ერთი გაღიმება (1 კვირიანი ბოღმობის შემდეგ) ალბათ სიცოცხლეს 10 წლით გაუხანგრძლივებს...  რათქმაუნდა ჩემს 1 კვირიან სიმყრალესაც მოევლება მარა..... ეხლა სასწრაფოდ დავიძინებ რო გულმა არ წამძლიოს და არ შევიდე.................. </p><p>მე მჯერა საკუთარი თავის... </p><p>შორს სენტიმენტალიზმი.................</p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p>:( </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-4812588841270357360?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-74282314150688501122009-06-23T14:10:00.000-07:002009-07-03T06:47:17.965-07:00<p>პოსტი სახელად კაბადოკია ნაწილი2 განისვენებს დრაფტებში და კიდე რამდენ ხანს მოუწევს იქ ყურყუტი ვერ გეტყვით, სანამ ეს განწყობა მექნება, სულ ბოღმიანი და გველური და გესლიანი პოსტები უნდა ვწერო და წინასწარ შეეგუეთ რო ვერავის ვერ გიტანთ და სუსტი გულის პატრონმა დემაგოგებმა დატოვეთ ახლავე ჩემი ბლოგი!!!</p><p>2 დღეა თავს გაძუყნული ძაღლივით ვგრძნობ და ვერავის ვერ ვიტან, განსაკუთრებით ყველაზე ახლობელ ადამიანებს, აი ოჯახის წევრები რო ქვიათ იმათ!!!</p><p>და როგორ დაიწყო ეს ყველაფერი...</p><p>გუშინ შუადღისით შევედი ბებოს ოთახში და ტრილიაჟში ვეძებდი რაღაცას, ხოდა დავინახე რო წლის ჭიქაში (რომელსაც ესოდენ ხშირად იყენებს ხველის გამო) გდია ჩემი ტუჩსაცხი, ე.წ ბლესკი, რომელსაც ძირითადად ჩემი და ხმარობს. მეთქი პატარა მარიამს ჩაუვარდა და ყურადღება არ მიაქცია ან რავი, ვერ დაინახეს თორე ვინ ჩატოვებდა შიგ?! ამოვიღე და გამოვედი ოთახში....</p><p>გოგოებს უნდა გამოევლოთ და ჩილიმფართი მოგვეწყო აივანზე, ხოდა ველოდებოდი.</p><p>ამ დროს მობრძანდა ჩემი და, ჩემი ახალი ჩანთით ხელში, ტანს ჩემი საროჩკა და კიდე რაღაცეები "უმშვენებს" შემოვიდა "ძალიან დაღლილი ვარ" სახით, მე დედაჩემს ვეხმარებოდი სახლის დალაგებაში და რო დავინახე, მეთქი შემთხვევით ჩემი ჩანთა ხოარ გიჭირავსთქო და მიკივის რაიყო ჯერ ხოარ შემოვსულვარ სახლშიო!!! არადა მე რო მაგისი წინდა ჩავიცვა შემთხვევით სიჩქარეში, თავზე დამამხობს სახლს და მანამდე ეგდება გაფშეკილი სანამ არ გავიხდი, ეგ კიდე ფეხი რო დამრჩეს სახლში მაგასაც ზედ წამოიცვამს, თან 2 წუთში აფუჭებს ყველაფერს ისეთი ნირიახააა, კიარადა, ჩემსას აფუჭებს, იმიტო რო კიდია თორე თავისას კი უფრთხილდება...</p><p>ნუ მერე ძაან როჟით დაბრძანდება სახლში, რააააა?!!! როგორ შეჰკადრეთ მაღაზიაში გაგზავნა?! თავის პიდარასტი ძმაკაცები უნდა ეწვიონ! (პიდარასტი ცუდი სიტყვაა მამაა???) ნუ შარზეა, არ ვყვები, ნერვების მოშლა არ მინდა იმდენად მომდევს წყნეთის ამბებით გამოწვეული კარგი განწყობა....</p><p>ხოდა მაგიდასთან ვზივარ, მარჯვნივ ეგ ქალბატონი მიზის, მარცხნივ დედაჩემი, სემიჩკას ვჭამ, თან ყავას ველოდები რო გაცივდეს.. ხოდა ქალბატონი გამოვიდა სიტყვით. ბაბოს ჭიქაში ვინ ჩააგდო ბლესკიო?!  აუუუ თვალები დამიბნელდა... რა მეთქი? შენ ნახე და ეგრე დატოვე არ ამოიღეთქო?! ხო რა იყო, მეჩქარებოდა, გავრბოდიო, ისე ვინ ჩააგდო თუიციო და ისეთი სახით მიყურებს ნაგლად, გამოტყდი რო შენ ჩააგდე, ჰააა მიდი...  მეთქი რა გეჩქარებოდა გოგო ეგეთი რო 1 წამი ვერ მოიცალე რო ხელი მოგეკიდა ამოგეღო და გვერძე დაგედოთქო?! და გითხარი რო მეჩქარებოდა თუ არაო შემომკივლა... მეთქი ბინძური ხარ შე დეგენერატო 17 წლის გოგო ხარ და რეებს აკეთებთქო, ამის პასუხად  კიდე კიოდა რაღაცეებს მარა დედაჩემმა იკითხა ვისი ბლესკიაო და აღარ მომისმენია იმისთვის, მეთქი ბლესკი ჩემია და იმიტო კიდია და არ ამოიღოთქო და ისევ ამას თუ ჩაუვარდებოდათქო და....... ამ დროს, მოულოდნელად, თქაფანი არ გამადინა მარცხენა თვალში ამ ლაწირაკმა?! </p><p>აეუფ! ჯერ ხო მაგრა მეტკინა, არ ველოდი და ცვეტში ნაპერწკლები გავყარე თვალებიდან... +ამას ყეფავს კიდე რაღაცეებს (სავარაუდოდ მლანძღავს) ხოდა აი პახაბნი სერიალები როა, ვერული კატა და რაღაცეები, ქალები რო ჩხუბობენ ხოლმე, ეგეთი სიტუაცია გაიჩითა უცებ, ეს გამწარებული რო წამოვხტი და მოვკიდე თმებში ხელი, ძლივს გამაგდებინა დედაჩემმა... დავჯექი ისევ მაგიდასთან და ერთი 20 წამის მერე კიდე არ გამადინა თქაფანი?!  აუუუუუ, თან იმენა შოკში ვარ, იმიტო რო მთელი ცხოვრებაა ჩმორია და ქალაჩუნა, თან აი სახეზე რო მეხება მეჯავრება რაა... ხოდა ჩემი ნაჭამი მზესუმზირის ნაფრცქვენები უცებ აღმოჩნდა მის ახალდაბანილ სველ თმაში, მერე იმისები ჩემსაში, მერე ჩემი წილი მზესუმზირა სახეში შეეპნა ისეთი ძალით რომ თვალში რო მოხვედროდა გამოსთხრიდა:) და ამ ყველაფრის კულიმინაცია, გადმოიწია და, არ ჩამიფურთხა ყავაში?! ხოდა მოვკიდე ამ ქაფქაფ ყავას ხელი და (ერთი კი გავიფიქრე დაიფუფქებათქო მარა...) ტადაააააააამ!!!!! ამას მოყვა წივილ–კივილი როგორც ჩემი დის, ასევე დედაჩემის მხრიდან... მაცივრებს და სამზარეულოს ავეჯს რო ენა ჰქონოდათ ისინიც ჩაებმეოდნენ და იქნებადა კვინტეტში უკეთესი მოსასმენი ყოფილიყო ეს წივილ–კივილი... დუეტმა, გამოგიტყდებით და ვერ გაქაჩა, დიდი არაფერი მოსასმენი იყო....</p><p>მეტის ატანა აღარ შემეძლო და მივაშურე აივანს, ჩემს აივანზე გასვლას რა თქმა უნდა მოყვა კარის გაჯახუნებაც, რასაც შეეწირა კარებზე არსებული მინა, წარწერით: ა<strong>რ გახვიდეთ, ძაღლია!!!</strong> </p><p>ჩემი და ნელ–ნელა უმატებს ხმას, არც დედაჩემი ჩამორჩება... </p><p>ალაგ–ალაგ ისმის შე არაადამიანო, შენ ხო ქალი არა ხარ?!! როგორ გაიმეტე "ბავშვი?!", მეწვის დედააააააააა, შე დეგენერატო, არაადამიანო, შენ ხო ქალი არა ხარ და ა.შ.. (ძირითადად  ეს ფრაზები ტრიალებდა :) )</p><p>მე კიდე დანა კბილს არ მიხსნის, სიმწრისგან კბილებს ვაკრაჭუნებ, მეთქი გრეი მოდი შენს მხარზე უნდა ვიქვითინოთქო თვალებით ვეძახი ჩემს ძაღლს და ფუ, დაგასხი თავს ლაფი! მცხელაო და მიაშურა სარდაფს!!! ამასობაში დედაჩემმა გადაწყვიტა რომ ახლოს თუ მოვიდოდა ჩემთან და ისე გამლანძღავდა, ეს უკეთესი იქნებოდა. ხოდა გამოაღო კარები (რა აზრი ქონდა, ფანჯარა ჩამტვრეული იყო მაინც, იქიდან გამოეყო თავი) და დაიწყო შე არაადამიანო, შენ ხო ქალი არა ხარ, შე... შე... შე... <strong><span style="font-size:180%;">ბაყაყო... </span></strong>და ეს იყო ბოლო წვეთი, ამივარდა სიცილი, ისტერიულად, იმენა კივილზე გადავდიოდი მამაჩემი რო მოვიდა სახლში :)  სიტუაცია, ჩემი და დასტირის თავის დამწვარ ხელს და იმას რომ გარეთ დაქალები ელოდებიან და ეს ვეღარსად წავა, დედაჩემი ჩემს კუბოს დააროხიალებს ოთახიდან ოთახში ტექსტით "შენი კუბო დავდგი აქ! შენი კუბო დავდგი აქ!" (ვერაფრით შემირჩია ეტყობა სათანადო ინტერიერი) და მე ვიცინივარ ისტერიულად.... </p><p>მამაჩემმა ჩემგან მიიღო ინფორმაცია რომ მე და მარიმ ვიჩხუბეთ და დედაჩემმა ჩაამტვრია შუშა :)  მომხდარის შესახებ დაწვრილებით მოყოლისას, ჩემს მიმართ გაიჟღერა ბრალდებებმა რომ ძალიან მივეჩვიე გინებას და ჩემს საცოდავ და უმწეო და მიუსაფარ დას, თურმე ყველა წინადადების თავში და ბოლოში ვაგინებ და მას ეს შეურაცხყოფს და აკნინებს და სათუთ გულს ტკენს თურმე.... ხოდა მამამაც შენიშნა რომ ბრალდება არც ისეთი უსაფუძვლოა.. რომ არათუ რეალში, ინტერნეტ სივრცეშიც კი, კერძოდ ბლოგზე, ხშირად ისმის უწმაწური სიტყვები ჩემის მხრიდან და თუ ეს კიდე განმეორედა ჩემს თავზე პასუხს არ ვაგებ და ა.შ და ა.შ...   ამ დროს ვგრძნობ როგორ ნაპორით იღვრება ბოღმა და გესლი ჩემს გულში და სავარაუდო პოსტის მოკლე შინაარსს ვწერ გონებაში (რომელსაც რა თქმა უნდა დრაფტებიდან დღის სინათლეზე გამოსვლა არასოდეს ეღირსება)... მეთქი ბაზარი არ არი, მარა ესეც არ არი ანგელოზი, ჩემ პირადში რო აფათურებთ ხელებს, ამის მესიჯებიც წაგეკითხათ მეთქი და მახსოვს ჩემი დის გადმოკარკლული თვალები და რააააააოოოოოოოოო?!!!!! აი მანდ მომეშვა ცოტა :) და ეგ ხელიც სხვათაშორის თვითონ დაიწითლა, ჩემი ყავა არ იყო ცხელითქო... საბოლოო ჯამში 3–1ზე იყვნენ, მშობლები და მათი ნებიერა და მე, უძღები შვილი, რომელიც წარმოდგენა არ აქვთ საიდან გამოვიდა ასეთი ბოღმა! (წერომ მომიყვანა ბოღმალენდიდან ალბათ) საკუთარ თავებს და საქციელებს ჩაუღრმავდით ხანდახან და აღმოაჩენთ თქვენშიც 1–2 ნინოს ;)</p><p>გოგოები მოვიდნენ,ჩილიმი ვერ ავანთეთ სათანადოდ, იმოტომ რომ ჩემმა ძმამ 40 შეკვრა ნახშირში 2$ დაზოგა და უკეთესი არ იყიდა!!! </p><p>მერე რავი, რამდენ ხანს ვიჯდებოდი უაზროდ გაშტერებული, მარტო და ჩავედი დაბლა, ოოო როგორი ენით აუწერელი იდილია სუფევდა ღმერთო ჩემო, მე მომიტევეთ რომ ჩემი გამოჩენით მყუდროება დაგირღვიეთ!!! ჩემ ძმასთან მომივიდა ჩხუბი... გადამჯდარია ყველაფერზე...  საბოლოო ჯამში ავუხსენი რომ ერთი ჩვეულებრივი წურბელაა და მისი კუთვნილება მხოლოდ მიზერული და არც ისე სახარბიელო, თუმცა ბებიამისის სახსოვარია :) </p><p>საპასუხო ყეფისათვის ყური არ დამიგდია, ჩავედი ეზოში... ძაღლს სასტიკად ვანანე რომ მხარში არ დამიდგა როცა მჭირდებოდა.. ისიც დარცხვენილი ყველას უღრენდა ვინც კი გამოჩნდა აივანზე.. (ერთი კი ვიფიქრე კარი გავუღოთქო და მივუშვა მარა მერე ადგომა დამეზარა..) </p><p>მერე ისევ დეიდაჩემმა მოახერხა ჩემი ზევით აყვანა, თავისი შესაშური სიმშვიდით :) დეი, შენ მევასები მაგრა :)</p><p>ბესომ წყნეთის სურათები გამომიგზავნა ღამე...</p><p>ფავორიტი ფოტო: რონი როგორი გდია, დაკეცილი :) </p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/Sk4LtTdqwII/AAAAAAAABBU/oYnVUbhX6Eg/s320/IMG_0674.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354229879936827522" /></p><p>დილით დედაჩემის კარებზე კაკუნმა გამაღვიძა... ერთი 15 წუთი აკაკუნებდა, მე ყურს ვიყრუებდი და არ ვუღებდი მარა ბოლოს გაუსაძლისი გახდა და გავუღე და ეგრევე ძილი გავაგრძელე, რა უნდოდა აღარ მახსოვს... ვისაუზმე და 5 ლარი დავტოვე მაგიდასთან, მეტი არ მაქვს ჯიბეზე და ოჯახის წევრი ხო არ ვარ ნისიაზე რო ვჭამოთქო?!  მერე დედაჩემმა შორიდან მიარა მიარა და ბოლოს შემომბედა. <strong>ნანობო?</strong> (და აქ პაუზა და მერე რამე ამაღლებული მუსიკა) <strong>ხო ვნანობ...... </strong>(აქაც პაუზა და მუსიკა))<strong>სახე</strong><strong>ში უნდა შემესხა ის ყავა, ტანზე კიარათქო.... </strong>("აქ დაგასხი თავს ლაფი''–ს შესაფერისი დამაქცეველი მუსიკა)</p><p>მერე ალაგ–ალაგ წამოსროლილი ბოღმებით ვირთობდი თავს... </p><p>როდის ჩამოხვალ?–არ ჩამოვალ!</p><p>როდის გელოდო?–როცა ჩამომასვენებენ!</p><p>ცუდად ხარ? მოდი ჩემთან...– მიდი შენ წმინდა ოჯახს მიხედე, ჩემთან არ გინდა მზრუნველი დედის როლის თამაში....  </p><p>მერე მამაჩემმა გამიჭედა, იუმორინა იყო ტელევიზორში და მეთქი ფაცაცია ბევრად ეფექტურია ვიდრე ონაშვილითქო და მაგაზე მეღრინება, რამ გაგაბოროტა და რა დაბოღმილი ლაპარაკობ ხო არაფერი გეშლება და რაღაცეები... ონაშვილი ვინ ჩემი ფეხებია მართლა და მართლა, მაგის გულისთვის მე რა პონტში გამიჭედა?! იმენნა ბოღმანარევი ცრებლების ოკეანე მომაწვა თვალებში.. მარა მე მაგააარ, ია ინაპლანეტიანეც!!! </p><p>რო ვტირივარ მერე ყველა თავზე მაჯდება ხოლმე!! </p><p>გუშინ სულ იმას ვიმეორებდი გულში, ერთი თქვენი თავი მანახა ჩემს გამო გამწარებული, შავებში ჩაცმულითქო, ხალხის დასანახად ხო მაინც ჩაიცმევთ შავებსთქო, მერე მიხვდებით რო ვერ დაგანახეთ ჩემი კარგი ვერაფერი...  ხოდა დღეს უკვე ჩემი თავი მენანება... არაუშავს, ეგ დროს მოვა, ნუ ინერვიულებთ... </p><p>და კიდე რაც შეეხება უზრდელობებს, მე შემიძლია აქვე დაგილინკო მამა როგორ იგინებიან გოგოები და რა არის გინება, და შენ ეცადე ჩემს პოსტებში მოიძიო მათი მსგავსი რაიმე! ეჭვი მაქვს რაიმე ხელჩასაჭიდი მოძებნო მარა მაინც წარმატებებს გისურვებ ;) </p><p>ხოდა სავარაუდოდ ახალ ბლოგს გავაკეთებ კიდე, ეს ძაან აიგდეს, ისეთი ხალხიც კითხულობს ვინც არ მსიამოვნებს!</p><p>გიგამ მითხრა დღეს არაადამიანური საქციელია მარა თვეში ერთხელ გჭირდება ესეთი ამოსხმა რო მერე ისევ ისეთი იყო როგორიც ხარო... ელენეც მაგიტო მიგყავს ხოლმე სახლშიო :) დღეს ბეწვზე გადარჩი ლენ, კიდევ კარგი არ წამოხვედი :) </p><p>მანამდე კი დატკბით ჩემი იდილიით და არ დავინახო რამე დემაგოგიური კომენტარი.. მაინც ფეხებზე მკიდია, ესეთი ვარ, დაჟე, ეს ჩემი შესაძლებლობების მაქსიმუმი არ არის, უკეთესადაც შემიძლია!</p><p>ესეც ზეაღმატებული გრძნობებისათვის... "ბედნიერი ოჯახი და ახალი წელი"</p><p><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 231px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_u6VbgxZuZX4/SkFgmJkD_mI/AAAAAAAAA8U/LxZg7DxrjNw/s320/38.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350664040811331170" /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8072333428779712261-7428231415068850112?l=bazzilio.blogspot.com' alt='' /></div>ninohttp://www.blogger.com/profile/00531806819218717901noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8072333428779712261.post-56917153585139585192009-06-21T03:38:00.000-07:002009-07-03T13:54:53.443-07:00<p>როგორც გურამმა გამოითვალა და მერე <strong><a href="http://djguro.blogspot.com/2009/06/blog-post_17.html">(აქ)</a> </strong>დაწერა  ჩამოვედი :) </p><p>ჩამოვედი ფიზიკურად თორე სულიერად ისევ იქ ვარ :)</p><p>ხოდა მთელი დღეა სინდისი მაწუხებს რო დავჯდე და დავწერო, რა და როგორ იყო... </p><p>როგორ იყო და ბრწყინვალედ :) პოსტმა იმიტომ დაიგვიანა რო სურათები მინდოდა საუკეთესოები ამომერჩია მარა არა რა, მე თუ მომინდა, ეგ ერთმნიშვნელოვნად იმას ნიშნავს რომ საწინააღმდეგო უნდა მოხდეს, ჩემმა ძმამ შემიგროვა და ჩამომიტანა მარა ფლეშკა გაფუჭდა და დღეს საღამომდე არ მექნება :( </p><p>ნუ თუ კარგად დაუკვირდებით ეს ზემო აბზაცი ნახევრად სიმართლეა და ნახევრად თავისმართლება, რამეთუ დაპირებულმა პოსტმა სუულ ცოტა 5 დღით დაიგვიანა...</p><p>აუ თავი მასკდება ისეთი პახმელია ვარ, გუშინ წყნეთში გავათენეთ ჯგუფელებმა და ისეთი დაღლილი და უძილო და პახმელია ვარ რო ა 10 წუთის წინ ლექცია დამეწყო, მე კიდე არ წავსულვარ :)  თუმცა ამაზე შემდეგ პოსტში :) ეხლა მოვრჩეთ ბლლა ბლა ბლას და გადავიდეთ პირდაპირ კაბადოკიაზე :)</p><p><strong>მაშ ასე, დღე იგი პირველი, </strong><strong>11 ივნისი :)</strong></p><p>დილას არ გამიღვიძია იმიტომ რომ ვერ დავიძინე 10 ში და ასე ავდექი და წავედით იმ ადგილას სადაც ავტობუსი უნდა მოსულიყო :) რო მივედით ჩვენს გარდა ყველა მისული იყო, ოთოც იქ იყო, ხოდა რო დავინახე გამარჯობის ნაცვლად დავეჯღანე, ზედა ტუჩი ცხვირისკენ ავბზიკე, იმანაც სცადა გაეჯავრებინა მარა თურმე სტომატიტი ქონია და გამწარდა.. მე მეტი რა მინდოდა, მას მერე ყოველ 5 წუთში ვეჯღანებოდი მასე და ისიც ყოველ ჯერზე მაჯავრებდა და მწარდებოდა მთელი 1 კვირის განმავლობაში, ბოლოს რო ჩამოვედით და სახლში მიდიოდა, ავტობუსის ფანჯარაზე მივუკაკუნე და დავეჯღანე და კიდე რო გამწარდა სუ წივილ–კივილით წავიდა სახლში :)  </p><p>ხო გზაში მეძინა, იმიტო რო გვერძე მიჯდა ვიღაცა მამაჩემის თანამშრომელი ხათუნა (ე.წ. ხათქუნა:) ) ხოდა თუ თვალი მაგისკენ გამექცეოდა დაუყოვნებლივ მიბავდა რაღაცა ზეინტელექტუალურ საუბარს... 1000000 კითხვა დამისვა შეხვედრიდან პირველ 10 წუთში... (ჟაკეტი ჩავიცვი და <strong>შეგცივდა??</strong> გავიხადე და <strong>დაგცხაა???  </strong>აააააააააააააა!!!!) </p><p>მერე სადღაც ურეკამდე, გაგვიფუჭდა ავტობუსი და ბარემ ვჭამოთო და ვჭამეთ, ბუღალტერ ვაჟაზე ვიცინეთ გაგუდვანდე და მერე ზღვაზე ჩავედით. გაგვაფრთხილეს რო 500 მეტრის იქით არ გაცუროთ მორევებიაო, მეთქი მე პროსტა ვიტოპავებთქო, გუჯა შევარდა გიჟივით და იცურავა და იცურავა და იცურავა და სადღაც 800 მეტრზე რო შევიდა გასწორდა და ყელამდეც არ იყო წყალი... ფუუ დაგასხი თავს ლაფი!!!!  მე და ოლიკომ ცხელ ქვიშაზე ფეხის გულები ისე დავიწვით რო მთელი კვირა სული მიმწარ�