ჩაამოვიარეე მე შენს ქუჩაზეეეეეეეეე,
წვიმდა და წვიმდა თავგამეტეეებიიით,
და მაშინ მივხვდი რომ მე უშენოოოოდ,
კიაარ დავდივარ დავეხეტეეეებიიი..
აეეეეეეეეე!
ერთი ერთობ ბანალური ბრძანება უნდა გავცე,
გააღვიძეთ ბავშვიიი!!!
და კიდე, მეზობლებოოოოოოოოოოოოოოო!
უი სკაიპი გამიყვითლდა, მოიცათ!
ჰუჰ, ძველი ქონვერსეიშენი მომსვლია :)
...........
ნინო შვილო, დებილი ხარ შენ ცოტათი ხოიცი?!
ამ გატიალებულსა და დაბოღმილზე რო დგახარ და ისტორიას კითხულობ, ხოიცი რო უარესად უნდა დაგეხვეს?! რა გინდოდა გეკითხები, წაბოდიალდი და დაიძინე რა, რა გესკაიპება და რა გეისტორიავება და რა გეტრაკისქიცინება მე შენ გეკითხები?!
ვის არ დახვევია ჩემო ნიიინოო!!! სულ რამდენი იცი ვისთვისაც დალევას ყურძნის ჭამა არ ჯობია(როგორც გიგა იტყოდა) მითხარი აბა?!
რამდენი კომენტარი უნდა გააკეთო ეხლა გამოტყდი, ბევრი?!
და ყველა უნდა დაწერო?!
და დააფაბლიშო?!
და მერე წაშალო?!
ან არც?!
სათქმელი უნდა ითქვას?!
როდის აქეთ?!
რო წაიკითხავენ?!
გკიდია?!
ის რო წაიკითხავს?!
ისიც გკიდია?!
ის?!..... ის?! კიდევ ის და კიდევ ისიც?!
ყველანი?!
ბაზარი არ არი, მიდი დაიწყე :)))
საიდან დაიწყო არც კი იცი?! :) მაშინაც არ იცოდი ხო?!
ამ 1,2,3,4,5,6,7,8 წლის წინაც არ იცოდი?!
არც მე ვიცოდი, მერე რა, ხანაც ვიცოდი და "ნე უდალოს" ბრრრრრრრრრრ, გამაჟრიალა ეხლა მაგ სიტყვებზე, 2 ჯერ ზედიზედ თანაც :)))))
როგორ დამრჩა ეგ სიტყვები თავში, გულში, ყელში–ბოღმის ბუშტად გაჩხერილი..
რა ნე უდალოს, შენ უტრაკო იყო, (კიარადა უხერხემლოს ვიტყვი ხოლმე და უტრაკოს ვიგულისხმებ) ხოდა შენ უხერხემლო იყვე და ეგ რა "ნე უდალოს" არის?!
კაი ბაზარი არ არი, მეც უხერხემლო ვარ, თუ ის უფრო? თუ მე უფრო? თუ ის უფრო? თუ მე? თუ ის? მე?..ის? ჩვენ?!.........
ჩვეეეეეეეენ კიარადა, სიტყვა ჩვენ ისე დამიქუცმაცე, მე და შენც კი ვერ გამოვედით იქიდან, უფრო შენ და სხვა......
კიარადა მე შენზე ნაკლებად უხერხემლო, შენ უხერხემლო+......... იმიტო რო მე ისეთ სიტუაციაში "უდალოს" რო უარესს ვერც (ვ)იფიქრებდი.....
ზატო მე–უპრინციპო, შენ ჰიპერპრინციპული...
ისე ეგეთი პრინციპულობის დედაც ვატირე, ყველა იმ პრინციპის რომელიც ჩემზე წინ გეყენა, რომელიც შენზე წინ მეყენა...
იმ "მიყვარხარ"–იდან "მიყვარდი"–მდე მანძილის დედაც, ხო, იმ 1,2,3,4,5,6,7,8 წლისა ზუუსტად, ფეხებზე მკიდია ის ვითომ გაგიჟებული სიყვარული, მარტო მაშინ თუ გახსენდებოდა როცა სხვაზე გაინტერესებდა ჩემსავით გიყვარდა თუარა!
ის ვითომ გაუვლელი სიყვარულიც ფეხებზე მკიდია, მარტო მაშინ რო მახსენდებოდა როცა სხვაზე მაინტერესებდა შენსავით მიყვარდა თუ არა!!!!
იმ "რაღაც გრძნობა ყოველთვის იქნება"–სიც და იმ "ყოველთვის მეყვარები"–საც! შენ დაგავიწყდა სხვადასხვა ვარიაციების თან დართვა ამ ფრაზებზე..
რომლები?!
ყოველთვის მეყვარები, მარაააა–არასოდეს გამივლის ინტერესი გავიგო რა ხდება ყველა დანარჩენი ქალის კაბის ქვეშ....
ან კიდევ
ყოველთვის მეყვარები, მარააა–ვერასოდეს ვერავინ ვერ გაიგებს ამის შესახებ, ვერც შენ, ვერც ჩემი მეგობარ/ახლობელ/ნაცნობ/ბლა ბლა ბლა...
ანაც
ყოველთვის მეყვარები, მარაა–წელიწადში 2–3ჯერ ანაც 4ჯერ დამაკმაყოფილებს შენი დანახვა...
ყოველთვის მეყვარები,მარა–არასოდეს დავიხევ უკან სხვასაც გავუნაწილო ეს სიყვარული.
ყოველთვის მეყვარები, მარაა–ადვილად შეიძლება თუნდაც ოლ მესიჯის გაგზავნისას "შემთხვევით" გამომრჩეს შენი ნომერი..
კიდევ?
ყოველთვის მეყვარები, მარაა–ვერავინ შეგვამჩნევს რომ უბრალო ნაცნობებზე მეტი ვართ ვ–ჟიზნე..
ყოველთვის მეყვარები,მარაა–მარტო მაშინ მთვრალი რომ/თუ ვიქნები და ამ დროს შენ ჩემს გვერდით იქნები...
გავაგრძელოთ?!
ყოველთვის მეყვარები, მარაა–მარტო მაშინ როცა სხვის სიყვარულს შენსას შევადარებ და მივხვდები რო ჯერ არ მიყვარს....
ყოველთვის მეყვარები, მარაა– ორი წამიც კიარ დამჭირდება განწყობა 1 კვირით მოგიშხამო..
ყოველთვის მეყვარები, მარა– +1000000000000000 მიზეზი..
თუ რაც მთავარია "ყოველთვის მეყვარები" ხოა და?!
მე?! მე კიდევ გავ***** ესეთ "ყოველთვის მეყვარები"–ს, თან ისე ჯიგრულაააააად!!!
you told me that you love me, but why it’s so fucking painful for me?!
რატო გიჭირს იმაში დარწმუნება რო მე იმიტო არ მითქვამს შენთვის ყველაფერი რო რაღაც პონტის იმედი მქონდა, არამედ იმიტომ რომ გცოდნოდა რატო გაცივდა(ება) ჩვენი ურთიერთობა და ტვინი არ გებურღა უაზრო მიზეზების ძებნით...
(თუ იმიტომ რომ უბრალოდ აღარ მინდოდა მეყურებინა როგორ მიდიოდა იმის უცოდინრად რომ ჯერ კიდევ მიყვარს?!)
ნწუ!
იმას არ აქვს აზრი რა იქნება, (ერთი ის ვიცი რო არასოდეს ვისეირნებთ ხელჩაკიდებულები:))) ) მაგაში არ არი საქმე, არამედ იმაში რომ იმდენად ახლობლები ვიყავით ერთმანეთისთვის რომ შენ უბრალოდ გეშინია ამისი, და ყველანაირად ცდილობ რაღაც უაზრობები ჩააკვეხო ჩვენს შორის... არ მესმის რატოა ასეთი ძნელი რო ადგე და აღიარო რომ მე რეალურად ვარსებობ(დი) შენს ცხოვრებაში?!
მარა შენ რა, ჯერ საკუთარ თავთან ვერ მივაღწიე მაგის აღიარებას! ჩემი ბრალია, ან აქამდე რას ველოდებოდი?! უუუუუუფ, რას ლაპარაკობ?! რო გეკითხა ძმები ვიყავით ყოველთვის! მაშინაც კი საჩუქრების მოფიქრებაში რო გეხმარებოდი შენი რიგითი "სიყვარულებისთვის" ან რა და როგორ უნდა გეთქვა/მეთქვა?! იმდენად არასერიოზული იყო ჩვენი ურთიერთობა ყოველთვის.... ან საერთოდ რა ჯანდაბა მინდოდა, მშვენივრად მეკიდე მანამდე....
ემოციებისგან აგერ ვასასის ხერხემალი უცახცახებს ხოლმე, მე კიდევ მუცელი მტკივდება... რაღაც ძალიან ხშირად მტკივდება მუცელი ამ ბოლოს...
ჩვენ კი დღემდე, როგორც მეცხვარის დიდი ქოფაკები, _
ისე ვდარაჯობთ ერთმანეთის სიმარტოვეს...
სულ ეს არის ჩვენი "სიყვარული"...
მაგრამ სხვებს უკვირთ,
და მეც მიკვირს ხოლმე ხანდახან....
ხოდა დავიღალე შენი სიმარტოვის დარაჯით, იმით რომ ყოველთვის სხვების ნათქვამს უფრო ვუსმენდით და ვიჯერებდით ვიდრე ერთმანეთის, იმით რომ საკუთარ თავსაც ვეღარ ვაჯერებ რომ შენ–ბანალური, მე შენზე რაღაცით უკეთესი–ვარ, იმით რომ სულ სადღაც გავრბივარ და შენს მონატრებას, მშიერი მხეცივით კბილებით მივათრევ,იმით რომ ისევ ისე ვფიქრობ იმ პონტში, თავი არც შეადაროო რო მითხარი, იმით რომ ყოველთვის მესმოდა შენი, შენ კიდევ ჩემი, იმით რომ დილას საშინელი განწყოვით ვიღვიძებ, იმით რომ საზიზღარი სიზმარი ამეკვიატა 1 თვეა, შენი კომპლექსებით, ჩემი კომპლექსებით, იმით რომ ძალიან ბევრი კითხვის ნიშანი დამიგროვდა.....
რამდენი ვიბოდიალე, შენ რომ დალაპარაკება გდომოდა აქამდე მილიონჯერ დავილაპარაკებდით....
რამდენი ხანია დროა კითხვისნიშნები ძახილის ნიშნებად გადავაკეთო....
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
გადავაკეთე :) :) :)
ეხლა ადექი ნინო, დაადრაფტე ეს პოსტი რომ გამოფხიზლებულზე წაიკითხო და შეგრცხვეს:) მერე წადი და დაიძინე...
არა მანამდე დაიფიცე რომ მეტს აღარსოდეს აღარაფერს დაწერ ამ პოსტის უშუალო ადრესატზე....
ვფიცავ!!!!
.

p.s: არასოდეს ყოფილხარ ჩემთვის სულერთი, სულ ერთი იყავი ყოველთვის... შენ კიდევ ამ დაშორებას სიტყვებს შორის, ვერასოდეს ხედავდი.....
p.s.s: უუპს,ამ წამს მითხრეს რომ სუუუულ სხვა ქუჩაზე ჩამოგვივლია, ასე რომ შეგიძლიათ დაივიწყოთ ყველაფერი ის რაც ზემოთ წერია :) :) :)
1 comment:
გული მომიკვდა
;(
Post a Comment